Door: Team Mensenlinq in Rouw

Over (2): Waar ik was toen ik hoorde dat mijn moeder longkanker had

9/11. De moord op Pim Fortuyn. MH17. Dramatische gebeurtenissen waarvan veel mensen zich nog herinneren waar ze waren en hoe laat het was toen ze erover hoorden. Ze herinneren zich de beelden, en vaak ook wat ze toen voelden. Ik ook.

Ergens in het najaar van 1995 vertelde mijn moeder dat ze longkanker had. Maar ik weet werkelijk niets meer van dat moment. 

Het waren trommelstokvingers die, zo leerde ik later, met zeer stil doch onheilspellend getrommel het overlijden van mijn moeder begonnen in te luiden. Met die vingers droeg ze op een plakkerige augustusdag in 1995 verhuisdozen onze nieuwe hoekwoning in. We waren net verhuisd van Veghel naar Franeker. 

Trommelstokvingers. Het elfjarige kind dat ik toen was vond het een vrolijk woord en het zag er best grappig uit. Mijn moeder zei dat ze ermee naar de huisarts zou gaan zodra het verhuisstof was neergedaald. 

Er is daarna een moment geweest dat ze vertelde dat ze longkanker had en dat de trommelvingers een symptoom waren. Zaten mijn ouders, broer en ik aan de keukentafel? Had ze mij apart genomen nadat ik was thuisgekomen van school? Hield ze me vast, zaten we naast elkaar op de bank, stopte ze me in? Ik denk wel dat ze zo rustig mogelijk haar verhaal heeft gedaan. Kan me tenminste niet herinneren dat ze overstuur was – iets wat waarschijnlijk vast indruk had gemaakt omdat ik mijn moeder tot op dat moment nog nooit had zien huilen. 

Ze vertelde dus op een zekere dag, op een of andere manier en op een of andere plek in huis dat ze longkanker had. Ik begreep dat dit een ziekte is. En ik dacht aan de andere keren dat ze wel eens ziek was, door de griep of zo. En dat dit nooit lang duurde. Longkanker en griep. Beide een ziekte. Van beide geneest ze, was mijn kinderlijke conclusie. Dat je dood kunt gaan van sommige ziekten was mij nooit verteld. En ik kan me niet herinneren dat mijn moeder me dat die bewuste dag leerde. Of ik heb het weggestopt, dat kan ook. 

Het voelde in de maanden erna niet alsof er iets veranderd was. Mijn moeder runde het huishouden zonder een dag te missen. Zat met de thee en koekjes klaar als ik thuiskwam van school. Volgde een kookcursus met de buurvrouw. Maakte het gezellig met kerst, door toastjes zalm te serveren toen we Ciske de Rat keken. De sfeer was ontspannen. Ook mijn vader straalde geen ongerustheid uit. Ik kan me niet herinneren dat het onderwerp ‘longkanker’ nog eens ter sprake is gekomen. Het leven was zo normaal, dat ik eigenlijk niks bijzonders uit die tijd voor de geest kan halen. 

Op één dag na. Mijn moeder vertelde dat ze onze belofte waarschijnlijk moest verbreken. Dat we later waarschijnlijk niet samen naar de hemel zouden gaan als ik 100 was en zij 130. Maar dat ze op mij zou wachten bij de poort van de hemel. Het was winter, rond vier uur, ik was net teruggekomen van school. We zaten samen op de rieten fauteuil bij het telefoontafeltje, ik zat bij haar op schoot, ze had haar armen om me heen geslagen. Er was verder niemand thuis. Zij huilde. Ik huilde. 

Dit is de tweede column over het overlijden van mijn ouders. Lees de eerste hier.

Door: Martine van der Linden. Geplaatst 22-6-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

In memoriam Drentse zakenman Peter Langendijk was gezien in de jetset maar eindigde als zwerver

Hij woonde in die jaren ’80 en ’90 inderdaad in die provincie, maar ondernemer Peter Langendijk werd in 1942 geboren in Beverwijk. Hij maakte faam met het opkopen en reorganiseren van slecht lopende bedrijven die onder zijn hoede weer winstgevend werden. Het maakte hem tot een geziene figuur in de jetset. Vorige week zondag overleed hij aan een hartstilstand, na een bestaan als zwerver dat volgde op zijn succesjaren als zakenman.

Nieuws Filmcomponist en muzikant Johnny Mandel (94) overleden

De Amerikaanse componist en pop- en jazzmuzikant Johnny Mandel is op 94-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn vriend en muzikant Michael Feinstein maandagnacht. Het is niet duidelijk waaraan de componist is overleden.

John Schiphouwer
In memoriam Journalist John Schiphouwer (60) uit Emmer-Compascuum was een duizendpoot

Journalist John Schiphouwer uit Emmer-Compascuum is vorige week dinsdag overleden. Hij werkte ruim tien jaar voor het weekblad Emmen.nu, een voorganger van de door NDC Mediagroep uitgegeven Emmer Courant. De in Klazienaveen geboren en getogen Schiphouwer zette eind jaren tachtig zijn eerste schreden op het journalistieke pad bij de pas gestarte lokale omroep Radio Emmen. […]

Nieuws Police Academy-actrice Marion Ramsey (73) overleden

Marion Ramsey, vooral bekend van haar rol in de Police Academy-films, is overleden. De actrice stierf volgens Amerikaanse media donderdag in haar huis in Los Angeles. Ze is 73 jaar geworden.

Nieuws Geweten van Diever’ Jans Tabak is overleden

Diever – Opnieuw is een prominent inwoner van Diever overleden. Woensdag werd het trieste nieuws van het overlijden van Jans Tabak bekend.Diever – Opnieuw is een prominent inwoner van Diever overleden. Woensdag werd het trieste nieuws van het overlijden van Jans Tabak bekend.

Malik Abdul Baset
Nieuws Voormalig lid van hiphopgroep The Roots overleden

Malik Abdul Baset, een van de oorspronkelijke leden van The Roots, is woensdag op 47-jarige leeftijd overleden. De rapper maakte tot 1999 deel uit van de Amerikaanse hiphopformatie. Het nieuws is door Ahmir ‘Questlove’ Thompson en Tariq ‘Black Thought’ Trotter bevestigd. “Hij was een van de meest getalenteerde mc’s”, zeggen ze over Baset. De oorzaak […]

Manon Snoeker
Uitvaart Een laatste geschenk

Terwijl ik de straat inrijd waar ik moet zijn, zet ik de autoradio zachter. De vrolijke muziek voelt ongepast. Ik parkeer mijn auto en terwijl ik mijn spullen bij elkaar pak, vraag ik mij af hoe ik de familie aan zal treffen.

Voorbereiden op later Erik werkt voor Stichting Wensambulance Noord-Nederland: ‘De dankbaarheid van mensen is grandioos om te horen’

Een laatste wens in vervulling zien gaan is iets wat veel mensen verlangen. Erik Roelfsema wil er alles aan doen om dat mogelijk te maken. Hij kwam door zijn werk als ambulancechauffeur in aanraking met Wensambulance Noord-Nederland en werd al snel wenscoördinator. Erik: ,,Mijn werk als ambulancechauffeur is mijn passie geworden. Dat ik dit in mijn vrije tijd kan doen is dan erg leuk, maar het vraagt wel veel. De voldoening die het geeft is allemaal waard!’’