Door: Team Mensenlinq in Rouw

Over (1)

Cruijff zei het al: je gaat het pas zien als je het doorhebt. Dat duurt soms even. In mijn geval jaren.

Er waren tegen die tijd avonden verstreken waarin ik de drankkast in mijn ouderlijk huis plunderde en een regenboog aan zoete likeuren naar binnen goot tot ik draaierig en verdoofd in slaap sukkelde. Ik had dagboeken volgepend met rijmelarij waarin ik mijn zielepijn onder woorden bracht in de hoop dat ze zou verdwijnen. Iedereen die ernaar informeerde zei ik dat het goed met mij ging. Aangezien niemand dat in twijfel trok, gaf ik mijn gevoelens en gedachten die feitelijk het tegendeel schreeuwden het label ‘aanstellerij’. 

(Jaren later vertelde mijn tante dat menig familielid zichzelf moest bedwingen om iets te zeggen of te doen. Ze zagen me wel degelijk ploeteren en zwoegen, maar vreesden te worden weggezet als bemoeizuchtige betweters.) 

Alles koek en ei, zo was mijn verhaal. Ook toen ik op een dag van Franeker naar Zwolle treinde, waar ik de opleiding journalistiek volgde. Ik had een foto in mijn tas vanwege een schoolopdracht: neem een afdruk van waarde mee om te bespreken tijdens de les. Op de foto stonden twee fotolijsten. Een met een afdruk van mijn ouders, een met een foto van mijn broer als baby. Dubbele vereeuwiging van de belangrijkste personen uit mijn leven, en daarom symbolisch van grote betekenis voor mij. 

Ik voelde me rustig toen de docent mij vroeg om over de foto te vertellen. Toen ik de foto uit mijn tas haalde en nog eens goed bekeek. Ik voelde me nog steeds rustig toen ik naar voren liep, me omdraaide en mijn klasgenoten zag. Ik begon te vertellen. Binnen drie zinnen werd de klas wazig door tranen en kreeg ik geen woord meer uit mijn mond. 

Het ging niet goed met mij.

Natúúrlijk ging het niet goed met mij. Ik was nog maar 20, had een jaar eerder mijn vader verloren en zeven jaar dáárvoor mijn moeder. Ik had al het verdriet in mijn hoofd en hart opgesloten en werd erdoor vermalen en verteerd. Bovenal: ik was ontiegelijk moe. Er zijn mensen die door minder hun heil zoeken in te snuiven of te spuiten substanties die de realiteit fantastisch kunnen vertroebelen. 

Niet lang erna zwichtte ik definitief. Gaf ik toe dat ik niet was opgewassen tegen het verdriet. Dat iemand mij moest helpen. 

Dit schrijven volgt zestien jaar na mijn overgave (die uiteindelijk mijn overwinning bleek). Het is de opmaat van een serie verhalen over het overlijden van mijn ouders, de invloed die het op mij had en bij tijden nog steeds heeft. Geschreven omdat iedereen rouw en verdriet op zijn eigen manier doorleeft, maar mogelijke herkenning kan helpen.

Martine van der Linden. Geplaatst 12-5-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Nieuws Eenzaamheid komt steeds vaker voor

Eenzaamheid is een epidemie. Wijkteams doen er van alles tegen, maar lang niet altijd het juiste. ,,Een kop koffie lost niet op dat je je partner mist.’’

Uitvaart Elk mens heeft zijn of haar eigen unieke verhaal te vertellen

Al heel veel persoonlijke verhalen van overledenen heeft uitvaartverzorger Ine Kooi afgelopen jaren kunnen vertellen op begrafenissen of crematies. „Elk mens heeft zijn of haar eigen unieke verhaal”, zegt ze. „Dat kan soms heel verassend zijn voor familie en vrienden. Mensen komen soms na afloop naar me toe en zeggen dat ze na het horen van een verhaal een heel ander beeld hebben gekregen van een gestorven dierbare. Of dat ze niet wisten van sommige gebeurtenissen in iemands leven en dat die juist heel belangrijk zijn geweest.”

Voorbereiden op later Je lichaam schenken aan de wetenschap

Na je overlijden kan je worden begraven, gecremeerd of je kan je lichaam ter beschikking stellen aan de medische wetenschap. Zo kunnen studenten bijvoorbeeld het medische vak leren en kunnen medisch specialisten nieuwe operatietechnieken ontwikkelen. Maar hoe gaat dat eigenlijk in zijn werk?

In memoriam Bé Wierenga, koning van de Lauwers en ’t oostelijke wad

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Vandaag Bé Wierenga, visser uit Usquert.

Het was een gewone dinsdag. En het was niet eens zulk slecht weer, alleen beetje deining uit het Noorden. De garnalenkotter ZK37 was via het Kaigat naar buiten gevaren om boven Schiermonnikoog te gaan vissen. De vangst was tot dan toe wat tegengevallen: schrale boxjes garnalen met zwemkrabbetjes en wijting. Verder naar het oosten zou het beter zijn.

Nieuws Al wandelend en luisterend over de natuurbegraafplaats

De lente verrast ons iedere dag! Met de zang van een winterkoninkje, bijvoorbeeld, de eerste bloesems of een mooie wolkenpartij. Dat is op een natuurbegraafplaats niet anders. Een wandeling over Natuurbegraafplaats Mepperdennen, Hoogengraven of Hillig Meer kan natuurlijk ook vragen oproepen over natuurbegraven. Sinds kort geeft een gratis luisterwandel-app al tijdens het wandelen informatie. Op […]

Uitvaart ‘Vergeten urnen’ Reestborgh staan te verstoffen in speciale kamer

Meppel – ‘Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering’. Deze tekst van Salvador Dali siert de muur boven de toegangsklep naar de verbrandingsoven van yardenhuis Reestborgh aan de Zomerdijk.

Nieuws Oud-televisiepresentatrice Tineke Verburg overleden

Oud-televisiepresentatrice Tineke Verburg is zaterdag in Amsterdam overleden. Verburg is 64 jaar geworden.

Nieuws Voormalig topatlete Els Vader (61) overleden.

Voormalig topatlete Els Vader is op 61-jarige leeftijd overleden. Dat meldt haar echtgenoot Haico Scharn aan De Telegraaf. Vader excelleerde in de jaren ’80 op alle sprintonderdelen. Op haar indrukwekkende palmares kwamen Nederlandse records te staan op de 50, 60, 100, 200 en 400 meter. Alleen Nelli Cooman wist haar op de kortste afstanden af […]