Door: Team Mensenlinq in Nieuws

Zeeman-oprichter Jan Zeeman overleden

Jan Zeeman, de oprichter van de gelijknamige textielketen, is dinsdag op 78-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn familie laten weten.

„Dankbaar en trots kijken wij terug op wie hij was, als echtgenoot, vader en opa. Maar ook dankbaar voor hetgeen hij heeft bereikt en wat een prachtig, ondernemend en succesvol leven hij heeft gehad”, schrijft zijn familie. Het was altijd de wens van Zeeman om thuis in zijn eigen vertrouwde omgeving te mogen verblijven als hij in de laatste fase van zijn leven zou komen, zegt zijn familie.

Discounter

Zeeman, in 1942 geboren in Velsen, opende in 1967 zijn eerste ’textielsuper’, in Alphen aan den Rijn. Inmiddels is Zeeman uitgegroeid tot een discounter van formaat met 1300 winkels in zeven Europese landen.

Jan Zeemans visie was eenvoudig: „Goede kleding en textiel hoeft niet duur te zijn.” De ondernemer was ervan overtuigd dat ook mensen die een ton of meer per jaar verdienen, het liefst zo weinig mogelijk voor basistextiel betalen. Met die gedachte verkocht hij ruim 3,5 miljoen onderbroeken per jaar.

Eigen logo

In een tijd waarin alle bedrijven hun transport uitbesteedden, zwoer Zeeman bij zijn eigen vrachtwagens. Ook de reclame nam hij zelf ter hand. Eigenhandig ontwierp hij het logo van zijn winkelketen: een matroos achter een scheepsrad.

In 1999 nam Zeeman afscheid van zijn bedrijf. De onderneming had hem zeker geen windeieren gelegd, in de meest recente editie van de Quote 500 was Zeeman goed voor een geschat vermogen van €1 miljard. Dat geld ging met name in investeringsvehikel Navitas, onder meer voormalig aandeelhouder van de toenmalige Telegraaf Media Groep, en in een onroerendgoedfonds.

Er wordt in besloten kring afscheid genomen van Jan Zeeman.

Bron: de Telegraaf. Geplaatst 3-6-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

In memoriam In memoriam: Jitze Prinsen

Steenwijkerland -Van alles wat hij in zijn rijk gevulde, werkzame leven heeft gedaan, was Jitze Prinsen (1950-2019) het meest trots op het succes van elektrisch varen in Giethoorn. De intrede van de ‘fluistermotor’ betekende een doorbraak op het water, met toenmalig gemeente Brederwiede in een landelijke voortrekkersrol.

Rouw Zwaan Miedema maakt biologische afbreekbare urnen van klei uit de Waddenzee

Een urn die de levenscirkel rond maakt. Zo zou je de Van Wad tot Wat-urn van Zwaan Miedema kunnen omschrijven. De keramiste uit Harlingen maakt urnen van waddenklei die oplossen in zee.

Voorbereiden op later Hoe vertel ik het aan de mensen om mij heen, dat ik ongeneeslijk ziek ben?

Er zijn verschillende manieren om mensen om u heen te vertellen dat u niet meer beter kunt worden.

Coaching Kun je jaren na het verlies nog rouwen?

Ze is een mooie jonge dame. Ze heeft het goed voor elkaar; leuke opleiding gedaan, mooie baan, woont samen met een lieve man. Ik ontmoet haar in mijn praktijk, want ze heeft verdriet.

Online onsterfelijkheid Zelfdoding

Een foto plaatsen op Instagram, even een snel bericht op Facebook of Twitter. Je kleding bestel je handig via je online account bij internetwinkels, contact met je jeugdvriendin hou je via de mail. Je hebt meer foto’s op je mobiel opgeslagen dan er ooit in een fotoalbum geplakt kunnen worden. Je filmpjes en documenten staan handig en overzichtelijk opgeslagen in ‘the cloud’. We staan er niet bij stil, maar veel van wat we in ons leven doen en meemaken gebeurt digitaal, online of staat in verbinding met het web. Allemaal prima zolang je er zelf nog bij kunt. Maar wat gebeurt er met jouw online leven als je er niet meer bent? In deze serie praat Cick Geers met digitaal specialist Sander van der Meer over de vele facetten van een erfenis die niet in waarde is uit te drukken: je digitale nalatenschap.

In memoriam Nieuwsjager Luc Drenthe was druk, enthousiast, aanwezig, gek op aandacht, gevoelig, lief en hard

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Zoals Luc Drenthe (1928-2019), nieuwsjager.

Hij begroette mensen altijd met twee handen, in plaats van één. Of er kwam een hand op de schouder van de ander. Journalist Luc Drenthe uit Stadskanaal, in juli dit jaar op negentigjarige leeftijd overleden, kon hard en dwingend zijn, bijvoorbeeld tijdens de jacht op nieuws, maar volgens jongste zoon Bert was hij ook een sociale man, begaan met mensen.

Geert Lucas Drenthe werkte als correspondent voor RONO en RTV Noord, Winschoter Courant, de kabelkrant, Groninger Dagblad, Nieuwsblad van het Noorden, Telegraaf en bestierde de afgelopen jaren Persburo Luc Drenthe.

Coaching Rouwen met een schuldgevoel

Zij was vertrokken tijdens één van hun, de laatste tijd veel voorkomende, ruzies. Zonder de gebruikelijke kus waren ze uit elkaar gegaan. En nu zat Jeroen in mijn spreekkamer. Hij was kapot van verdriet. Zijn geliefde was onderweg naar haar werk geschept door een auto en in de ambulance op weg naar het ziekenhuis was […]

Voorbereiden op later Onontkoombaar verdriet

Tweede paasdag, zeven uur in de avond. Voor het eerst in 4 weken heb ik een dag waarin ik voor mijn gevoel niet achter mijn agenda aan hol. Afgelopen weken stonden in het teken van de crisis. Twee gelijke crisisteams gevormd die om en om 24 uur verantwoordelijk zijn voor WZH, ook in het weekend. Alle locatie- en stafmanagers bijeen geroepen om te bespreken hoe we deze crisis het hoofd wilden gaan bieden. Roosters aanpassen, mensen vrij spelen voor als het echt spannend wordt. Een opvangteam organiseren om personeel op te vangen en psychische bijstand te verlenen. Voldoende mondkapjes, handschoenen en schorten bij WZH zien te krijgen. Voor alle mensen die administratieve en kantoorfuncties vervullen een thuiswerkplek organiseren. Nieuwe maatregelen en richtlijnen van het RIVM en de overheid opvolgen. De moeilijkste en pijnlijkste daarvan is wat mij betreft dat we familie de toegang tot hun dierbaren in de WZH locaties moeten ontzeggen. Brieven opstellen voor personeel, bewoners en familie over wat WZH allemaal doet en moet doen naar aanleiding van Corona en wat dat voor hen gaat betekenen.