Robbe de Hert
Door: Team Mensenlinq in Nieuws

Vlaamse filmregisseur Robbe de Hert overleden

De Vlaamse filmregisseur Robbe de Hert is overleden op 77-jarige leeftijd. Hij brak in 1980 door bij het grote publiek met de speelfilm De Witte van Sichem. Andere bekende films van zijn hand zijn Blueberry Hill, dat in Nederland een Gouden Kalf kreeg, en Lijmen/Het been (2000). In die verfilming van de dubbelroman van Willem Elsschot speelde Willeke van Ammelrooy een van de hoofdrollen. Ook zij kreeg daarvoor een Gouden Kalf.

De Hert, die eigenlijk Robin van zijn voornaam heette, wist al jong dat zijn toekomst in de cinema lag, al zagen zijn ouders meer in de mts: ze vonden dat hij elektricien moest worden Maar De Hert zette door en maakte eind jaren 60 zijn eerste korte films, waarna hij medeoprichter was van het collectief Fugitive Cinema.

Deze groep geëngageerde regisseurs maakte kritische documentaires; zo richtte De Hert zijn pijlen in Dood van een sandwichman op de toenemende commercialisering van de in België zo belangrijke wielersport. Het kwam hem op een boycot van de toenmalige publieke omroep BRT te staan.

Crowdfundingsactie

In de jaren 80 maakte hij naam met verfilmingen van boeken, zoals dus De Witte van Sichem, dat is gebaseerd op de roman De Witte van Ernst Claes (1920). Literatuurverfilmingen zijn makkelijker te financieren dan originele scenario’s, zei De Hert.

Een publiekssucces was verder de jongerenfilm Blueberry Hill (1989), deels gebaseerd op De Herts herinneringen aan de mts in de Antwerpse voorstad Borgerhout. In 1995 kwam er nog een vervolg, Brylcream Boulevard.

Aan het eind van zijn leven lukte het hem om een project te realiseren waar hij al jaren mee bezig was, de documentaire Hollywood aan de Schelde over de geschiedenis van de Belgische film. Zoals zo vaak dreigde het stuk te lopen op geldgebrek, maar dankzij een benefietshow en een crowdfundingsactie kon het werk in première gaan op het filmfestival van Oostende, in september 2018.

Robbe de Hert was al vanaf jonge leeftijd diabeticus en had veel last van een gebroken voet die nooit goed werd behandeld. Hij werd daarvoor behandeld met morfinepleisters, waardoor hij tot zijn spijt geen alcohol meer mocht drinken (“zat zijn is fantastisch”). Een markant detail was verder de handdoek die hij altijd droeg, om zijn nek of over zijn linker- of rechterschouder geslagen.

Bron NOS. Geplaatst 26-8-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Rouw Rouwverwerking extra moeilijk bij overlijden coronatijd

Uitvaarten verlopen in deze tijd van corona anders dan anders. Uitvaartverzorger Catrien Coolsma (42) uit Groningen legt uit wat de haken en ogen zijn als de richtlijnen van het RIVM in acht worden genomen.

In memoriam Tjeerd Teijema’s aangekondigde dood

Een laatste groet van mij’, postte Tjeerd Teijema (66) op 12 augustus op Facebook. Met erbij een zwart-witfoto van hem in zijn jonge jaren, zwaaiend naar de fotograaf.

In memoriam Dit dal was te diep voor Lianne (26)

Geen sloot is haar te breed, geen afterparty onbereikbaar: Lianne Bouman zoekt het avontuur, de spanning, het vertier.

Voorbereiden op later Hoe lang mag of moet een graf blijven bestaan?

De wettelijke termijn van grafrust is in Nederland 10 jaar. Dit betekent dat iemand die begraven wordt, sowieso 10 jaar begraven moet blijven. Dit is een verplicht minimum. Of hier jaren bij komen, hangt af of iemand begraven is in een algemeen graf, of een eigen graf.

Coaching Ik wil eindelijk mijn moeder wel weer eens terug

Mager en bleekjes zit ze tegenover me. Terwijl ze net een paar weken Portugal achter de rug heeft, ziet ze eruit alsof ze herstellende is van een heftige griep. ‘Ik heb alleen maar gebeld met mijn moeder, mijn zussen en de wijkzorg van mijn moeder. Wat een ellende, ik heb nauwelijks zon gezien’, verzucht ze. ‘Mijn man en kinderen hebben vakantie gehad, maar ik kwam gestrester thuis dan dat ik heen ging.’

herinerhen
HerinnerHen Gretha Vogelzang

Gretha, zij was die Power Vrouw! Zij wilde niet wachten tot de storm voorbij was en leerde dansen in de regen! Opgeven? Dat was geen optie! En de dood? Dat was helemaal geen optie!

Coaching Zelfzorg, een eerste stap na het verlies van een dierbare

Eva is bij mij voor een eerste consult. Ze heeft kortgeleden haar vader verloren en het lukt haar niet de draad van het leven op te pakken. Haar vader is 85 geworden en ze krijgt vooral reacties als: mooie leeftijd, het zal wel goed zijn zo, hij heeft een mooi leven gehad… Zij ervaart het anders; het maakt haar boos. Ze is verdrietig en vooral bezig met de relatie die zij en haar vader hadden. De liefde en het begrip dat ze voor elkaar voelden, de rots in de branding die er altijd voor haar was. Die relatie kan ze nog niet missen.

Coaching Hoe vertel je het de kinderen?

“Het gaat niet goed met uw man, ik denk dat het verstandig is dat u de kinderen naar het ziekenhuis laat komen, zodat ze hun vader in deze situatie op de intensive care even zien”.