Door: Team Mensenlinq in In memoriam

Ton Lennaerts, de fietsende rechter die opkwam voor de gewone man

Rechter Ton Lennaerts kwam op voor de gewone man. Meerdere keren haalde hij het nieuws met zijn initiatieven om betaalbare rechtspraak dichter bij de burger te brengen. Ook ging hij vaak op locatie om met eigen ogen te zien waar een conflict over ging.

De markante rechter zocht de mens achter het papieren dossier en wie bij hem op het bankje zat kon rekenen op scherpe vragen. Begin dit jaar overleed Lennaerts op 67-jarige leeftijd in zijn geliefde Spanje.

Ton Lennaerts wordt geboren in Rotterdam. Hij is de oudste van vier kinderen. Als hij 7 jaar is verhuist het katholieke gezin naar Oss, waar zijn vader werkt als ambtenaar bij de belastingdienst. In de bovenbouw van het Titus Brandsma Lyceum wordt hij actief voor de maoïstische voorloper van de Socialistische Partij (SP). Tot ongenoegen van zijn katholieke ouders gaat hij in Oss de deuren langs om het communistische gedachtengoed te verspreiden. De latere SP-leider Jan Marijnissen voert in de industriestad strijd voor betere arbeidsomstandigheden voor de fabrieksarbeiders.

Ton Lennearts

Studeren in rood bolwerk Nijmegen

Uit solidariteit met de arbeiders wil gymnasiast Lennaerts ook gaan werken in een fabriek. Zijn vader weet hem ervan te overtuigen dat het beter is dat hij gaat studeren. Het wordt een rechtenstudie in het rode bolwerk Nijmegen. In zijn studietijd houdt hij spreekuren voor arbeiders die juridische bijstand nodig hadden.

Lennaerts studeert af in arbeidsrecht en krijgt in Amsterdam een baan als arbeidsjurist bij het Gemeentelijk Administratie Kantoor. Hij woont in een flat in de Bijlmer. Gaandeweg matigen zijn standpunten, maar de jurist blijft oog houden voor de zwakkeren in de samenleving.

De fietsende rechter

Midden jaren tachtig verhuist Lennaerts naar Groningen als hij wordt benoemd tot bestuursrechter in Assen. De onconventionele rechter woont met zijn vrouw in Haren. Regelmatig gaat hij op de fiets naar zijn werk. Ook als hij bij geschillen ter plekke gaat kijken. Hij krijgt al snel een bijnaam: de fietsende rechter.

De links georiënteerde Lennaerts heeft moeite met de gevestigde orde. Een gemeente die te weinig rekening houdt met rechten van burgers heeft aan deze rechter een hele slechte. Ook bij zijn eigen werkgever, de Rechtbank Noord-Nederland, botst het met regelmaat. De perfectionistische rechter vindt de organisatie te bureaucratisch. Door knellende regels kan een rechter niet meer onafhankelijk zijn werk doen, vindt hij. In zijn kritiek is hij niet altijd even tactisch. ,,Een eigenwijs menneke, zeggen wij in Brabant’’, aldus broer Paul Lennaerts.

In de buitenlucht, op zijn racefiets, trapt de ambitieuze rechter de werkdruk en frustraties van zich af. De rijzige man fietst al zijn hele leven. Het resultaat: een sportief lijf met een gebruinde kop. Als Lennaerts ergens binnenstapt, komt er ook iemand binnen.

Ton Lennearts

Hij geniet van zijn bonuskinderen

In 2012, als zijn huwelijk ten einde loopt, ontmoet hij Tineke Pater. De twee krijgen een hechte relatie, binnen een jaar wonen ze samen in de stad Groningen. Zelf heeft hij geen kinderen. Hij geniet van haar zoon en dochter, zijn bonuskinderen.

Het stel gaat regelmatig op vakantie en ontdekt Zuid-Spanje. Daar kopen ze een appartement waar ze overwinteren. Relaxen, genieten van het mooie weer en een goed glas wijn. Hij is gek op muziek en speelt zelf accordeon. Thuis in Groningen staat de mega-muziekinstallatie eigenlijk altijd aan: van ruige rock en blues tot Americana. Op feestjes is hij de man van de muziek.

Tineke staat regelmatig op de golfbaan, maar die ‘kaksport’ vindt hij aanvankelijk niks. Als hij komt kijken bij een les van haar en ook een club in de hand gedrukt krijgt, is hij al gauw om. Ze gaan voortaan samen de golfbaan op, ook in Zuid-Spanje.

De rechter heeft passie voor zijn werk en voor de rechtspraak, maar mist daarin de menselijke maat. Hij bedenkt de ‘spreekuurrechter’, waar burgers kunnen aankloppen om zonder ellenlang proces en zonder advocaat kleine geschillen af te doen. Jarenlang is hij bezig met het opzetten van het project op de rechtbank in Assen.

Met zijn Tineke reist hij naar Brussel om te zien hoe daar de ‘vrederechter’ werkt. ,,Daar loop je zo naar binnen en wordt je zaak een week later behandeld. Dat is wat Ton wilde. Een einde aan al die ellenlange zaken. Mensen zitten met een conflict, slapen er niet van, worden er ziek van. Ton dacht oplossingsgericht.’’

Dat is dan ook de insteek van de spreekuurrechter. Het project wordt een succes. Heel wat burenruzies, huurgeschillen en andere conflicten worden zo beslecht, snel en zonder hoge proceskosten. Lennaerts stuurt aan, zijn collega’s doen de zittingen.

Burn-out vlak voor pensioen

Tot zijn grote frustratie trekt de rechtbank in 2018 de stekker uit het project, dat inmiddels navolging heeft gekregen op rechtbanken elders in het land. Lennaerts krijgt een burn-out en stopt met zijn werk als rechter in Assen. Hij krijgt tinnitus (oorsuizen) en heeft daar veel last van. Na zijn pensioen klimt hij langzaam uit het dal.

Op 20 september 2019 stappen Lennaerts en Pater in het huwelijksbootje. Zij in een groene zelfgemaakte jurk, voor hem maakt ze een broek met gilet. Ze willen een nieuw leven opbouwen in Spanje. Daar hebben ze inmiddels een kennissenkring opgebouwd. Ze verkopen hun appartement in Groningen hebben een huis op het oog in Spanje, zodat ook familie en vrienden kunnen komen logeren. Hij kijkt uit naar de geboorte van het eerste kleinkind. Lekker op de fiets met zo’n kleintje voor op het stuur.

In Spanje gaat het mis. Na de kerstdagen wordt Lennaerts ziek. Corona. Ook Tineke krijgt het. De jaarwisseling brengen ze door in quarantaine in hun appartement. Zij herstelt snel, hij wordt zieker en moet naar het ziekenhuis. Ze kunnen alleen nog appen en bellen, want bezoek is niet toegestaan.

Lennaerts gaat verder achteruit, komt aan de beademing en krijgt er een hersenbloeding overheen. Op 23 januari overlijdt Ton Lennaerts, 67 jaar. De crematie vindt plaats in Spanje. De urn gaat mee terug naar Groningen voor een herdenkingsdienst voor familie en vrienden. Het kleinkind waar hij zich zo op verheugde, wordt enkele weken later geboren. Pater: ,,Zo jammer dat hij dit niet meer mag meemaken.’’

Bron: Dagblad van het Noorden. Geplaatst 31-5-2021

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Nieuws Belgische stripmaker André-Paul Duchâteau overleden

De Belgische stripmaker André-Paul Duchâteau is op 95-jarige leeftijd overleden. Dat meldt zijn uitgeverij Le Lombard vrijdag in een persbericht.

Nieuws Vorig jaar 151.885 inwoners van Nederland gestorven

Vorig jaar zijn 151.885 inwoners van ons land gestorven, bijna 1500 minder dan in 2018. Dat telde het CBS. De meeste mensen bezweken aan kanker of hart- en vaatziekten. Ruim driekwart van de overledenen was ouder dan zeventig jaar. Er gingen relatief gezien net iets meer vrouwen dood (51 procent) dan mannen (49 procent). Bijna […]

Nieuws Motorrijder Pierre Cherpin overlijdt aan verwondingen val Dakar Rally

De Franse motorrijder Pierre Cherpin (Husqvarna), die bij een val in de zevende etappe van de Dakar Rally in Saudi-Arabië een schedeltrauma opliep, is overleden toen hij werd overgebracht naar Frankrijk. De organisatie van de rally meldde dat de 52-jarige bedrijfsleider stierf in het vliegtuig dat hem vanuit Djedda naar Frankrijk vloog. Cherpin, die niet […]

Uitvaart ‘Vergeten urnen’ Reestborgh staan te verstoffen in speciale kamer

Meppel – ‘Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering’. Deze tekst van Salvador Dali siert de muur boven de toegangsklep naar de verbrandingsoven van yardenhuis Reestborgh aan de Zomerdijk.

herinerhen
HerinnerHen Gerard Adema

Een klein jongetje, met een lapje voor het oog, staat met een plantenspuit in de hand. Hij moet de gipsmal nat houden terwijl zijn opa, kunstenaar
Gerhardus Adema, doorwerkt aan de bronzen koe ‘Us mem’. Gerard, oudste in een Leeuwarder Rooms gezin met vier kinderen, was dol op zijn opa. Net zoals zijn kleinkinderen later dol op hem waren.

In memoriam Johan Bosma: vrijheid, blijheid, avontuur

Een huis vol drakenbeelden en doodskoppen, skeletten voor het raam en een deurbel die je verwelkomt met heavy metalmuziek.

Uitvaart ‘Door uitvaartfoto’s voelen mensen zich meer verbonden’

Herinneringen vervagen door de tijd. Foto’s houden deze scherp. Dat is volgens Gerda Wesselius uit Stiens één van de waarden van uitvaartfotografie. ,,Uitvaartfoto’s krijgen later voor nabestaanden ook meer betekenis. Je ziet ze en dan denk je: dit hebben we samen doorleefd, we zijn hierdoor met elkaar verbonden.”

In memoriam Co van der Pol was een markante persoonlijkheid

De heer J.J. (Co) van de Pol, oud-directeur van de toenmalige zuivelcoöperatie NCZ Coberco (nu FrieslandCampina) is op 25 september op 93-jarige leeftijd overleden. Hij was een markante persoonlijkheid die de coöperatie ten gunste van de leden-veehouders spectaculair deed groeien.