Door: Team Mensenlinq in Rouw

Marjon Duyvestijn maakt tastbare herinneringen van kleding van overleden dierbare

Na het overlijden van haar moeder maakte Marjon Duyvestijn een vest van haar moeders suède rok en zijden sjaal. Het is tot de dag van vandaag een waardevol bezit dat troost biedt. Daarom doet ze dit nu ook voor anderen: tastbare blijvende herinneringen maken van kleding van hun overleden dierbare. 

,,Wil je nieuwe kleding? Laten we kijken wat voor kleren we nog hebben en proberen om daar iets nieuws van te maken.” Met deze woorden leerde de moeder van Marjon haar dochter om niet te snel kleding weg te gooien, maar om altijd eerst te kijken of er nog iets van te maken valt.  

De creativiteit die hierbij komt kijken, sprak Marjon als kind al aan. ,,Het geeft een kick om iets wat er al is een andere bruikbare vorm te geven.” Zodoende dat ze op heel jonge leeftijd aan de keukentafel zat te naaien, al snel met een eigen naaimachine. De jurk van haar oma, de spijkerbroek van haar vader werden omgetoverd tot hippe kledingstukken: Marjon gaf het allemaal een tweede leven.  

Stoffen troost-items
Nog steeds heeft ze hier plezier in. Ze ziet volgens eigen zeggen altijd nieuwe mogelijkheden in pre-loved kleding. Het heeft zelfs geleid tot de oprichting van haar bedrijf: Atelier Recouture. Ze restylet en vermaakt kleding in opdracht. Een opvallende tak binnen dit bedrijf is tastbare herinneringen maken van kleding van overleden personen. Troost-items, met andere woorden. Tastbare dierbare herinneringen. 

,,Hier begon ik mee na het overlijden van mijn moeder. Er hing een lange, suède rok van mijn moeder in de kast. Mooi, maar een beetje ouderwets. Ik heb er een vest van gemaakt dat ik heb gevoerd met een zijden sjaal van haar.”  

Het is een waardevol kledingstuk geworden: een tastbare herinnering aan haar moeder die ze zelf kan dragen. Het vest is extra waardevol omdat het juist haar moeder was van wie ze het hergebruiken/restylen van kleding heeft geleerd. 

Een tafelkleed heeft een nieuw leven gekregen als plaid. Foto Recouture

Creatief kijken
Marjon besloot haar creativiteit en kunde in te zetten om ook voor anderen tastbare herinneringen te maken van kleding of stoffen voorwerpen. De eerste persoon die bij haar aanklopte, had al veertien jaar een rond, gehaakt tafelkleed in de kast liggen van zijn lieve overleden moeder en wist niet wat hij ermee moest doen. Weggooien wilde hij het ook niet. 

,,Daar heb ik een plaid van gemaakt. Voor iemand anders heb ik een bruidsjurk vermaakt tot kussens. Van stropdassen en overhemden maak ik kussens, of bijvoorbeeld een tassenhengsel. Spijkerstoffen zijn dankbare stoffen. Daarvan kun je bijvoorbeeld een tas, herdenkingsdeken of wandkleed maken, of een ander kledingstuk”  

Tijd nemen
Vóór Marjon de schaar in een stof zet, vindt allereerst een uitgebreid telefoongesprek plaats. ,,De mensen die mij hiervoor benaderen, moeten zich veilig voelen. Het gaat wel om een heel gevoelig onderwerp.”  

Als er een klik is, volgt een afspraak op locatie. Ook hier neemt Marjon de tijd voor. Rustig koffie drinken, een kijkje in het atelier en dan praten over de kleding: ,,Wat heeft iemand meegenomen, wat is daarmee mogelijk en vooral: wat zijn de wensen?” Vervolgens worden de mogelijkheden en de uitvoering van het item bepaald. 

Daarna gaat Marjon aan de slag om een eerste lay-out/samenstelling te maken. Dit eerste ontwerp bespreekt en laat zij zien via beeldbellen. Het kan ter plekke worden aangepast aan de wensen van haar klant. 

Altijd bewaren 
Een kledingstuk of stoffen voorwerp van een overleden persoon, heeft veel emotionele lading. De verhalen die Marjon hoort, zijn vaak ingrijpend. Zoals laatst, toen ze van kinderkleding een herdenkingsdekentje maakte.  

,,De klant zei: ‘Ik ben blij dat jij deze klus hebt geklaard. Ik had er moeite mee om de schaar in de stof te zetten’. Maar ik moest bekennen dat ik het ook moeilijk vond om te doen, omdat ik het verhaal erachter kende en daardoor ook emotioneel was geraakt.”  

Dankbaar werk 
De dankbaarheid van de persoon in kwestie was groot toen ze het resultaat zag. ,,Dat maakt dat dit werk voor mij heel mooi is om te doen, hoe moeilijk het soms ook is. Veel mensen verwachten niet dat van een stapeltje kleding nog iets fraais en dierbaars kan worden gemaakt. Iets dat altijd bewaard kan worden. Maar dat is precies het mooiste aan dit werk.” 

Van kleding kan Marjon tastbare herinneringen maken zoals een kussen. Foto Recouture

Haar tip aan mensen die afscheid hebben moeten nemen van een dierbare, is om niet te snel kleding of andere stoffen voorwerpen weg te doen. ,,Misschien dat je er later nog iets van kunt laten maken. Ik krijg vaak van mensen te horen: als ik wist dat jij dit werk deed, had ik die spullen niet weggedaan. Hopelijk komen steeds meer mensen te weten van deze mogelijkheid. Het verdriet kan ik niet weghalen, maar ik kan wel een beetje troost bieden.”  

Door: Martine van der Linden 

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Nieuws Componist Ennio Morricone (91) overleden

De Italiaanse componist Ennio Morricone is op 91-jarige leeftijd overleden. Hij stierf in een ziekenhuis in Rome waar hij was opgenomen na een val.

Nieuws Pianist Daniël Wayenberg overleden

De Nederlandse pianist Daniël Wayenberg is dinsdag op 89-jarige leeftijd overleden. Hij was al enige tijd ziek, meldt de pianist Martin Oei, met wie Wayenberg de laatste jaren samenwerkte.

Daphne Hagendoorn
Rouw Daphne maakt interieursieraden van as: ‘Mijn oma hield van bloemen, dus ik verwerkte haar as in een vaasje’

Uitstrooien, begraven of op de schouw zetten: het zijn de meest voorkomende dingen die we doen met het as van een dierbare die overleden is. Maar dat kan ook anders, dacht Daphne Hagendoorn. En zo is een jaar geleden Blooming Ashes ontstaan: ,,Veel mensen zetten de urn uit het zicht, maar met de interieursieraden die ik maak krijgt […]

Nieuws Oud-minister Til Gardeniers (94) overleden

Oud-CDA-minister Til Gardeniers is overleden. Dat heeft haar partij laten weten. Ze werd 94 jaar. Gardeniers was eind jaren 70 en in de jaren 80 minister in de kabinetten van premier Dries van Agt.

Nieuws Kunstenaar Ulay overleden; ‘hij zette performance op de kaart’

De Duitse experimentele performancekunstenaar Ulay is op 76-jarige leeftijd overleden aan kanker. Ulay, een pseudoniem van Frank Uwe Laysiepen, was voornamelijk bekend door zijn relatie met kunstenares Marina Abramovic en de werken die hij met haar maakte.

Nieuws ‘Gouden Vitessenaar’ Kees Bakker overleden

ARNHEM – ‘Gouden Vitessenaar’ Kees Bakker is op 76-jarige leeftijd overleden. Bakker was al langere tijd ziek en kreeg de laatste dagen ook nog symptomen van het coronavirus. Woensdagmorgen is hij overleden.

Nieuws Sjeik Sabah, emir van Koeweit, overleden

Sjeik Sabah, de emir van Koeweit, is op 91-jarige leeftijd overleden, meldt de staatstelevisie in het emiraat. Hij lag sinds juli in een ziekenhuis in de Verenigde Staten, na een operatie in Koeweit. Waaraan hij leed, is niet bekendgemaakt.

Nieuws Verzetsstrijder Ernst Sillem, laatste overlever Elzas-kamp, overleden

Verzetsstrijder Ernst Sillem is op 97-jarige leeftijd overleden. Hij was de laatste Nederlandse overlevende van het concentratiekamp Natzweiler-Struthof in de Franse Elzas, in de Tweede Wereldoorlog bezet gebied.

Sillem ging samen met goede vriend Jaap van Mesdag in het verzet toen Nederland werd binnengevallen. Aanvankelijk richtten de twee zich op het stelen van munitie en het kalken van anti-Duitse leuzen, maar in 1942 besloten ze zich te voegen bij het Britse leger en de Noordzee per kano over te steken. Onderweg werden de verzetslieden onderschept door een Duits oorlogsschip.

In 1943 werden Sillem en Van Mesdag op transport gesteld naar het kamp Natzweiler-Struthof, dat werd aangewezen als Nacht und Nebel-kamp. Het doel van deze NN-kampen was om verzetsmensen te laten sterven na een lang en zwaar gevangenisregime. De familie zou nooit van het overlijden op de hoogte mogen worden gesteld. In dit kamp werden ruim 54.000 gevangenen vastgehouden, onder wie ongeveer 600 Nederlanders.

Vanwege de naderende bevrijding door de geallieerden werd Sillem in 1944 op transport gesteld naar Dachau. Na de bevrijding van dat kamp duurde het nog een maand voordat Nederland de politieke gevangenen repatrieerde.

Positief ingesteld mens
In zijn latere leven zette Sillem zich in voor de bestrijding van honger en richtte hij in Frankrijk een voedselbank op. Sinds 2009 was hij voorzitter van de belangenbehartiger van oud-gevangenen van Natzweiler-Struthof en hun families. Ook ging hij jaarlijks met jongeren op een herdenkingsreis naar het kamp.

In een memorandum van de Natzweiler Struthof Vriendenkring wordt Sillem een blijmoedig en positief ingesteld mens genoemd. Zelf omschreef hij zijn levensvisie als volgt: “Het is net of je telkens weer voor een of andere overgang of proefwerk staat waar je je doorheen moet worstelen. En als je het gedaan hebt, heb je vakantie en dan begint het weer opnieuw.”