Door: Team Mensenlinq in Nieuws

Laatste president Zuid-Afrika onder apartheid De Klerk overleden

Pretoria - De laatste president van Zuid-Afrika in de tijd van apartheid, Frederik Willem de Klerk, is op 85-jarige leeftijd overleden. Hij was van 1989 tot mei 1994 president en speelde een cruciale rol bij de overgang van een wit minderheidsregime naar democratische verkiezingen en de regering van het Afrikaans Nationaal Congres van Nelson Mandela. De Klerk was onder hem ook vicepresident. De Klerk is volgens zijn stichting overleden aan kanker.

De Klerk en Mandela kregen in 1993 de Nobelprijs voor de Vrede voor hun werk voor een relatief vreedzame overgang naar een democratie zonder rassenscheiding. De segregatie van bevolkingsgroepen op basis van ras of raciale kenmerken werd in 1948 in gevoerd in Zuid-Afrika en sneuvelde in 1990 als gevolg van de oppositie van de meerderheid van de bevolking en buitenlandse druk. De Klerk was in de laatste minderheidsregering de drijvende kracht achter de ontmanteling van apartheid. De Afrikaner term apartheid werd in de hele wereld berucht en zelden vertaald.

De Klerk was zoon van een politicus in de Nationale Partij en hij werd parlementslid in 1972. Behalve lid van de Nationale Partij was hij lid van de geheimzinnige Broederbond, een genootschap van invloedrijke Afrikaners. De Klerk werd in 1978 voor het eerst minister onder premier John Vorster. Nadien bekleedde hij tal van ministersfuncties. In februari 1989 kreeg toenmalig president Pieter Willem Botha, een fervent aanhanger van rassenscheiding, een beroerte en De Klerk volgde hem na enige tijd op. Precies een jaar later, in februari 1990, ontpopte hij zich als sloper van het apartheidsbewind door oppositiebewegingen niet langer te verbieden. Hij gelastte de vrijlating van Mandela, toen een van de bekendste politieke gevangenen ter wereld.

Het land kreeg na jarenlange onderhandelingen tussen partijen in april 1994 democratische verkiezingen waar alle Zuid-Afrikanen konden stemmen. Mandela werd president en De Klerk een van de vicepresidenten. Hij was nog enige tijd de oppositieleider in het parlement, maar trok zich in 1997 uit de Zuid-Afrikaanse politiek terug. De politicus die een product was van het apartheidsregime, bleek cruciaal bij de ontmanteling ervan, maar hield later vol dat de minderheidsregeringen waar hij deel van uitmaakte ook veel goede dingen hadden bereikt.

Bron: De Telegraaf. Geplaatst 11-11-2021

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

In memoriam Zuster Paulo, de laatste non van Groningen

Met kleine passen beende Zuster Paulo dag in dag uit door de binnenstad van Groningen. Ze woonde in het Sint Anthony Gasthuis, het hofje tegenover het politiebureau aan de Rademarkt. Vanuit haar woninkje ging ze dagelijks naar de Jozefkerk om er te bidden, naar de mis te gaan of om er schoon te maken. Tot op hoge leeftijd was zuster Paulo de aanvoerder van de poetsploeg van de kerk.

In memoriam Nieuwsjager Luc Drenthe was druk, enthousiast, aanwezig, gek op aandacht, gevoelig, lief en hard

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Zoals Luc Drenthe (1928-2019), nieuwsjager.

Hij begroette mensen altijd met twee handen, in plaats van één. Of er kwam een hand op de schouder van de ander. Journalist Luc Drenthe uit Stadskanaal, in juli dit jaar op negentigjarige leeftijd overleden, kon hard en dwingend zijn, bijvoorbeeld tijdens de jacht op nieuws, maar volgens jongste zoon Bert was hij ook een sociale man, begaan met mensen.

Geert Lucas Drenthe werkte als correspondent voor RONO en RTV Noord, Winschoter Courant, de kabelkrant, Groninger Dagblad, Nieuwsblad van het Noorden, Telegraaf en bestierde de afgelopen jaren Persburo Luc Drenthe.

Coaching De keuze die ik niet zelf mocht maken vanwege de impact op het rouwproces

Kunnen we niet stoppen met behandelen? Dit leidt toch nergens toe? Het lijden is werkelijk niet meer te verdragen.

Coaching ‘Ik haat december. Weet je wel wat voor K-maand dit is?’

Ze doet zo haar best. Voor haar ouders, haar kinderen, haar werkgever en haar zus die niet voor zichzelf kan zorgen en zo dol is op haar. Ze werkt hard om de kinderopvang te kunnen betalen, want haar ouders kunnen niet meer oppassen. ,,Ze hebben heel veel bijgedragen hoor”, vertelt ze. En ik snap best dat het ze te veel wordt. Maar het was wel handig, en goedkoop.”

Voorbereiden op later Irene Otto helpt vrouwen na hun miskraam: ‘De kinderwens blijft en wordt vaak nog sterker’

Van alle vastgestelde zwangerschappen loopt 10 tot 15 procent uit op een miskraam. Dit kan voor vrouwen een vreselijke ervaring zijn, waar naast verdriet ook rouw, schuldgevoelens, angst of jaloezie bij komt kijken. Irene Otto is psychosociaal therapeut en begeleidt vrouwen na hun miskraam. Irene: ,,Rouw om een miskraam is anders, omdat je niks fysieks hebt om afscheid van te nemen.’’

Handen
Rouw Handen die je voor altijd vast kan houden: Anita maakt levensechte beelden van overledenen

Een tastbare herinnering hebben na het overlijden van een dierbare is voor veel mensen erg waardevol. Daarom heeft Anita de Jong daar haar werk van gemaakt. Met haar bedrijf Amavi Lifecasting maakt ze door middel van ‘bodycasting’ levensechte beelden van (delen van) volwassenen, kinderen en dieren in Friesland, Groningen en Drenthe. Anita: ,,Ik neem de familie mee in het hele bodycasting-proces, omdat juist het proces zo mooi […]

Achter de deuren van de dood Uitvaartspeelgoed

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? […]

Voorbereiden op later Een persoonlijk afscheid

Een uitvaart in Nederland lijkt van oudsher een traditie van een uitvaartplechtigheid, een condoleance met daarna als afsluiter koffie of thee met een plak cake. Steeds vaker zie je dat mensen ervoor kiezen om een afscheid een meer persoonlijk tintje te geven. Dat kan met muziek bijvoorbeeld, of met foto’s of videomateriaal. Maar er zijn veel meer manieren. Wat is verplicht/verboden, en welke manieren zijn er om een afscheid écht persoonlijk te maken? In de serie ‘Een persoonlijk afscheid’ laten we dit zien.