Door: Team Mensenlinq in Nieuws

Kunstenaar Christo overleden op 84-jarige leeftijd

De wereldberoemde kunstenaar Christo is op 84-jarige leeftijd overleden in New York. Dat wordt gemeld op de website van de kunstenaar. De Bulgaar was vooral bekend door het inpakken van allerlei grote objecten en gebouwen, zoals de Rijksdag in Berlijn. Over de doodsoorzaak is nog niets bekendgemaakt.

,,Christo leefde zijn leven zo optimaal als hij kon. Hij droomde niet alleen over wat onmogelijk leek, maar hij realiseerde het ook”, staat in een verklaring op de officiële Facebookpagina van de artiest. “Christo en Jeanne-Claude brachten mensen samen van over de hele wereld. Hun werk leeft voort in onze harten en gedachten.” Een gepland kunstwerk om in 2021 de Arc de Triomphe in Parijs in te pakken, gaat nog gewoon door, wordt gemeld op de Facebookpagina.

Christo Vladimirov Javacheff, zoals zijn volledige naam luidde, werd in 1935 geboren in de Bulgaarse stad Gabrovo. In 1958 ontmoette hij zijn vrouw Jeanne-Claude Denat de Guillebon, in dat jaar maakte hij ook zijn eerste inpakkunst. Ze trouwden in 1962 en werkten samen totdat Jeanne-Claude in 2009 overleed. In 1964 verhuisden ze met hun zoon naar New York, waar ze de rest van hun leven bleven wonen. Christo werd in 1973 een Amerikaans staatsburger.

Wereldberoemd

Christo werd samen met zijn vrouw wereldberoemd door hun kunst. Ze stonden bekend om het inpakken van grote voorwerpen, gebouwen, bruggen en zelfs eilanden. Het laatste werk dat Christo heeft afgemaakt was in 2018 de Mastaba in het meer Serpentine in het Londense Hyde Park.

Bijna al het werk van Christo en Jeanne-Claude was tijdelijk. Zo zetten de twee in 1976 een 39 kilometer lang hek neer in de Amerikaanse staat Californië, genaamd de Running Fence. Het uitdenken en bouwen van het werk duurde vier jaar. Na veertien dagen haalden ze het werk weer weg en was er geen spoor meer van te vinden. Ook de brug Pont Neuf in Parijs werd tijdelijk in stof gehuld door de kunstenaars, dat gebeurde in 1985.

Toegankelijk

Christo en Jeanne-Claude vonden het belangrijk dat ze allebei werden genoemd als de kunstenaar achter hun gezamenlijke werk. Het inpakken leidde tot de abstractie van de voorwerpen of gebouwen. Ze wilden dat hun kunst voor iedereen toegankelijk was en ze hoopten mensen eens op een andere manier naar de wereld te laten kijken.

Bron: AD. Geplaatst 1-6-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

In memoriam Virgil Kruze, door ware liefde gered

Hij is de vechter die zijn levensgeluk veroveren moet. Hij is die opvallende, Viking-achtige man vol grappen die door de 114 inwoners van Baijum in het hart gesloten wordt. Virgil Kruze (41) is de grote liefde van Mirjam en hun dochter Devin (12). In de nacht van 12 september overlijdt hij plotsklaps aan een hartstilstand.

Achter de deuren van de dood De relatiebeheerder

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? […]

Voorbereiden op later Borstkanker: ’Krijg ik mijn doodvonnis, of is er nog hoop?

Borstkanker lijkt met glamour omgeven. Het is een doffe ellende, weet Meintje Haringsma. Ze kreeg borstkanker en deelde haar verhaal op internet. Ze begrijpt er helemaal niets van. Hoe kan iemand als Sylvie Meis toch op levensgrote billboards in niemendalletjes schitteren, terwijl zij vanwege een pijnlijk litteken alleen een sportbeha verdraagt? ,,Ik snap het niet zo goed’’, merkt Meintje Haringsma uit Lemmer eufemistisch op.

Coaching Gemis dat niet meer oplost.

Ik lees veel om me te blijven ontwikkelen op het gebied van verliesverwerking. Een opmerking die ik in een aantal interviews tegenkwam in de afgelopen periode van achterblijvende ouders was: “Nooit kun je je trots zijn over de kinderen met hem of haar delen”. Het is een thema dat in je leven altijd blijft terugkomen. […]

In memoriam Jan Linzel uit Stadskanaal, de laatste oorlogsvlieger

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Zoals Jan Linzel uit Stadskanaal, de laatste oorlogsvlieger.

In memoriam Jan Pastoor wilde een betrouwbaar bestuurder zijn en was wars van politieke spelletjes

Met Jan Pastoor is dinsdag een Drentse bestuurder van de oude stempel overleden. Hij vond vooral dat de overheid betrouwbaar moest zijn en was wars van politieke spelletjes.

Jan Pastoor is 84 jaar oud geworden. Hij was tot 2007 nog actief als Eerste Kamerlid voor het CDA. Daarvoor was hij gedeputeerde in Drenthe, waar hij vooral bekend werd met de gemeentelijke herindeling, waarbij de provincie terugging van 34 gemeenten naar 12.

Voorbereiden op later Irene Otto helpt vrouwen na hun miskraam: ‘De kinderwens blijft en wordt vaak nog sterker’

Van alle vastgestelde zwangerschappen loopt 10 tot 15 procent uit op een miskraam. Dit kan voor vrouwen een vreselijke ervaring zijn, waar naast verdriet ook rouw, schuldgevoelens, angst of jaloezie bij komt kijken. Irene Otto is psychosociaal therapeut en begeleidt vrouwen na hun miskraam. Irene: ,,Rouw om een miskraam is anders, omdat je niks fysieks hebt om afscheid van te nemen.’’

Uitvaart Vrouwelijke dragers van doodskisten nog steeds niet gewoon

Voormalig kraamverzorgster Gea Westerdijk (62) uit Roodeschool is al bijna vijftien jaar één van de dragers in een team van vrouwen, dat doodskisten op begrafenissen en crematies in de provincie Groningen draagt. „Het is nog steeds bijzonder als vrouwen de kist van een overledene dragen”, zegt ze. „Er zijn niet zoveel vrouwelijke dragers in Nederland.”