Door: Team Mensenlinq in Rouw

Het pad van mijn vader

Java, Indonesië. Dat het warm is, merken we direct nadat we uit het kleine vliegtuig stappen dat ons met een binnenlandse vlucht naar Semarang heeft gebracht. Wanneer we voet aan de grond zetten, kijk ik mijn broer aan. We hebben ons reisdoel bereikt. Ik klem mijn hand nog wat steviger om mijn tas. Het is alsof ik de inhoud ervan duidelijk wil maken dat de bestemming nabij is. ‘Je bent er bijna, pa’. 

Uren daarvoor stappen mijn broer en ik op Schiphol in de grote blauwe vogel die ons naar het verre Indonesië zal brengen. In mijn handbagage een klein flesje met een deel van de as van onze vader. Kort na de Tweede wereldoorlog was hij als dienstplichtig militair gelegerd in Semarang, midden Java. Twee jaar lang deelde hij daar lief en leed met zijn dienstkameraden. Een indrukwekkende periode, zeker voor een twintiger. Hij had veel makkers verloren en uit de spaarzame verhalen die pa met ons deelde bleek dat zijn tijd in Indonesië diepe indruk op hem gemaakt had. Zijn thuis was Nederland; maar ook in Semarang lag een deel van zijn hart. 

Twee dienstkameraden speelden de hoofdrol in de verhalen die thuis verteld werden. Hun foto aan de wand in ons ouderlijk huis maakte duidelijk dat zij erg belangrijk voor onze vader geweest waren. Majoor Venema was omgekomen toen hij naast pa in de auto reed en het konvooi op een hinderlaag stuitte. Ook Dienstplichtig Soldaat Koster liet het leven tijdens een hinderlaag; hij was passagier in de jeep die mijn vader bestuurde en overleed in het ziekenhuis aan zijn verwondingen. Het verdriet en de heftige emotie over die twee gebeurtenissen zijn eigenlijk nooit meer weggegaan. Pa’s grootste wens: terug naar de plek waar hij zoveel herinneringen had liggen. Na zijn overlijden besloten mijn moeder, broers, mijn zus en ik die laatste wens ten uitvoer te brengen. Pa keerde alsnog terug naar Java. 

We komen aan bij het postkantoor van Semarang; in gedachten zie ik hoe pa wacht op de brieven van mijn moeder. Hij las ze onder het genot van een kop koffie en een sigaret bij Toko Oen. We besluiten ook daar een kijkje te nemen. Ik glimlach als ik zie dat ze ruim zestig jaar na dato nog steeds een sprits serveren bij de koffie. Wat was hij dol op die spritsen! De reis gaat verder naar de kazerne van Semarang. De taxichauffeur geeft ons aan dat we erop moeten rekenen dat we er niet naar binnen mogen. De kazerne is officieel in gebruik bij het Indonesische leger. We proberen het toch en na een gesprek met de beveiliging mogen we wonderwel het terrein op. De houten barakken brengen je meteen terug in de tijd. De klamme vochtige warmte doet je beseffen dat het destijds geen pretje geweest moest zijn om hier te verblijven. Je ruikt het verleden; je voelt dat hier veel gebeurd is. Na een gesprek met de legerleiding waarin we het verhaal van onze vader vertellen, worden we door een erehaag van militairen terug gebracht naar onze taxi. Een emotioneel moment.  

En nu staan we dan bij de poort van Ereveld Candi. We vragen bij de administratie naar de graven van Majoor Venema en Soldaat Koster. Een medewerker brengt ons naar het imposante veld waar meer dan 1000 Nederlandse militairen hun laatste rustplaats hebben gevonden.

Beide graven liggen dicht bij elkaar. We steken een kaarsje aan en branden wat wierook. Een kleine zwarte vlinder dartelt rond de witte kruizen. Dan pak ik het flesje uit mijn tas en met een brok in mijn keel verstrooi ik, bij de graven van zijn dienstmakkers,  samen met mijn broer de as van mijn vader. De cirkel is rond; ze zijn weer samen. We maken een buiging en lopen in stilte terug naar de taxi. Wanneer ik me omdraai en een laatste blik op de graven werp, heeft de zwarte vlinder plaatsgemaakt voor een witte. Het is goed. 

Edwin Martens. Tekst: Cick Geerts. Geplaatst 15-5-2020

Foto: oorlogsgravenstichting 
akkoord fotoplaatsing: mevrouw Helene Briaire– pers@ogs.nl 

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Nieuws Straatmuzikant Torres Blues overleden

Als je op zaterdag weleens in de stad komt, dan heb je vast wel eens de straatmuzikanten in de Rijnstraat gezien. En de kans is groot dat er een grote lach op jouw gezicht verscheen. Want Torres Blues en Oeke Baas zorgden voor een lekkere sfeer in Woerden met hun muziek. Helaas hebben we triest nieuws. Afgelopen vrijdagochtend is Torres Blues overleden in zijn slaap. De muzikant, gitaarleraar, VVV Venlo-fan, vader en opa, overleed op 67-jarige leeftijd.

Fre Bos
In memoriam Fré Bos, de eigenzinnige godfather van het veldrijden, is niet meer

Tientallen wielrenners stoomde hij in zijn leven klaar voor het grote werk. Fré Bos is er niet meer, maar de eigenzinnige trainer en ploegleider is nog lang niet vergeten. Naast de namen van zijn familieleden mocht de poot van Moppie natuurlijk niet ontbreken in de rouwadvertentie van Fré Bos, die op 88-jarige leeftijd in zijn […]

Uitvaart ‘Een persoonlijk en tot in detail verzorgd afscheid biedt een eerste troost’

Te midden van verdriet binnen heel korte tijd het afscheid van een dierbare regelen: het lijkt een onmogelijke taak. ,,Hoe meer je van iemand houdt en hoe meer en intenser de herinneringen aan iemand zijn, hoe groter het verdriet is wanneer je een geliefde verliest. De lege stoel, het niet meer kunnen delen van een gebeurtenis die dag… Het is de passie van Greetje Brontsema van Memorables uitvaartverzorging om te helpen om van die ingrijpende gebeurtenis een waardevolle herinnering te maken, een eerste troost.

Rouw Hulp voor nabestaanden van wie dierbare uit leven gestapt is

Hoe moet je verder met je leven als een dierbare daaruit is gestapt? Met die vraag worstelen tal van mensen van wie de partner, een familielid of een vriend zelfmoord heeft gepleegd. De Stichting Nabestaan Na Zelfdoding Drenthe wil hen helpen.

Nieuws Nederlander onder doden crash raceboot voor kust Venetië

Een recordpoging met een raceboot voor de kust van Venetië is drie mensen fataal geworden. Onder de slachtoffers is een Nederlander, zo melden de Italiaanse zender RAI en de Britse omroep BBC. Een vierde inzittende raakte gewond.

Nieuws Schrijfster Yvonne Brill (78) overleden aan coronavirus

Schrijfster Yvonne Brill uit Aalden is op 78-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van het coronavirus. Dat maakte haar uitgeverij Koninklijke Van Gorcum bekend. Brill schreef meer dan 150 kinder- en jeugdboeken, waaronder de succesvolle serie over Bianca het paardenmeisje. In totaal verschenen 65 boeken in deze serie. In 1978 verscheen het eerste deel, bedoeld […]

Nieuws Informatie over de nieuwe donorwet te ingewikkeld voor veel Nederlanders

1 juli 2020 wordt in Nederland de nieuwe donorwet ingevoerd. De essentie van deze wet is dat als je niet zelf actief een keuze vastlegt, je automatisch wordt geregistreerd in het donorregister, onder de noemer ‘geen bezwaar tegen orgaandonatie’. Meer dan de helft van de Nederlanders heeft (nog) niet geregistreerd of ze hun organen en weefsels willen afstaan na het overlijden. Het Nivel onderzocht wat de aandachtspunten zijn bij communicatie over orgaandonatie en de nieuwe donorwet aan mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden (ruim één op de drie Nederlanders).

Nieuws Zanger Bill Withers overleden

De Amerikaanse soulzanger Bill Withers is op 81-jarige leeftijd overleden, melden Amerikaanse media. Hij is onder meer bekend van de hits Ain’t No Sunshine en Lovely Day uit de jaren zeventig. Ook Lean On Me, Use Me en Just The Two Of Us zijn van hem.