Door: Team Mensenlinq in Uitvaart

Eline is kistdrager: ‘Ik vind het bijzonder dat ik iets kan bijdragen aan iemands uitvaart’

Bijbanen voor studenten in Groningen zijn er genoeg, maar toch besloot Eline Adema (25) voor een minder doorsnee baantje te gaan. Inmiddels is ze al anderhalf jaar kistdrager op uitvaarten in het Noorden: ,,Het wekt wel vaak verbazing op als mensen een team van vrouwelijke kistdragers op de uitvaart zien. Maar dat zorgt ook juist voor leuke reacties!’’

Eline: ,,Ik kende het via mijn broertje, die er al een tijdje werkte. Hij kwam altijd met goede verhalen thuis, waarop ik een keer tegen hem zei: ‘Waarom zoeken ze geen vrouwen?’ Ik kreeg wel veel verbaasde reacties, ook van vriendinnen. Maar iedereen is altijd wel erg geïnteresseerd. Vaak wanneer ik het uitleg, begrijpen ze waarom ik het zulk mooi werk vind.’’ 

Als kistdrager weet je niet altijd wanneer je aan het werk moet, omdat een uitvaart vaak niet ver van tevoren al bekend is. ,,Door de coronacrisis gaat het allemaal een beetje anders nu. Maar normaliter krijgen we een mail waarin uitvaarten staan die de komende dagen plaatsvinden. Daar kan je je voor aanmelden en dan wordt er een selectie gemaakt van vier of zes dragers. Wij kleden ons dan om en vertrekken samen in een busje naar de uitvaart.’’ 

Technieken onder de knie krijgen

Voordat Eline kon beginnen als kistdrager, werden haar alle fijne kneepjes van het vak geleerd. ,,Ik moest een training doorlopen, waarbij we oefenden met een lege kist. Je leert dan hoe je moet ‘schouderen’, hoe je moet lopen en wat de commando’s van de voorman of –vrouw zijn. Het belangrijkste is dat je alles tegelijkertijd doet. Als je alle commando’s weet, kan je het best makkelijk volgen. De eerste twee keer moet je even nadenken bij wat er gebeurt, maar je went er al heel snel aan.’’

,,De eerste keer dat ik op een uitvaart moest dragen was ik erg zenuwachtig. Vooral omdat ik nog helemaal niet wist hoe dingen precies zouden uitpakken. Ik had verwacht dat een kist erg zwaar zou zijn, maar dat valt reuze mee. Het gewicht wordt goed verdeeld. Gelukkig is er nog nooit iets mis gegaan. Dingen lopen wel eens anders dan je wilde, maar dat zullen alleen wij dragers opmerken.’’

Emotioneel vak 

Volgens Eline is er één vooroordeel dat mensen het vaakst hebben over haar werk: het zou emotioneel heel zwaar beladen zijn. ,,Wij dragers zitten er niet de hele uitvaart bij. Vaak kom je in het begin en pas op het einde en op de begraafplaats zelf pas weer in beeld. Tussendoor gaan we vaak zitten kaarten met de groep. Je krijgt zo niet veel mee van de uitvaart, zoals verhalen die mensen vertellen. Daardoor krijg je niet echt een beeld van wie de overledene was. Maar zodra we dit wel meer meekrijgen, of mensen heel erg aan het huilen zijn, komt dat wel dichterbij.’’ 

Tussendoor moet Eline steeds die knop omzetten. ,,Ik werk met leuke, gezellige mensen, maar we werken wel op een uitvaart. Het zou ook niet gepast zijn als je dat niet zou kunnen. Je komt letterlijk in een begrafenissfeer terecht, dus dan zet je die knop automatisch wel om uit medeleven voor de gasten.’’

Interesse en dankbaarheid

Gasten op de uitvaart kijken soms wel verbaasd op als ze Eline zien binnenkomen. ,,Mensen zijn vooral heel geïnteresseerd en maken vaak ook wel een praatje met ons. Je ziet nou eenmaal niet zo vaak vrouwen een kist dragen. We krijgen vaak te horen dat het er zachter uitziet dan bij de mannen. Soms leidt het ook tot een luchtige sfeer, met ruimte voor een grapje. Een oudere meneer zei een keer tegen me: ‘Als ik overlijd, wil ik ook door zes vrouwen gedragen worden!’’’

,,Het moeilijkst vind ik de uitvaarten waarbij je veel van het verdriet meemaakt. Eén keer stond er bij het graf een oudere meneer heel hard te huilen, omdat hij zijn zoon moest begraven. Ik kreeg toen wel even een brok in mijn keel. Tegelijkertijd is het ook heel mooi en dankbaar werk. Mensen zijn ontzettend dankbaar en ik vind het echt mooi dat ik iets heb kunnen bijdragen aan dat laatste afscheid, ook al was het maar heel klein.’’

Door Nienke van der Wal. Geplaatst 17-4-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Nieuws Vanaf 1 juli geen maximale groepsgrootte meer tijdens uitvaart

Het kabinet versoepelt naar verwachting vanavond tijdens de voorlopig laatste update aangaande het coronavirus de maatregelen omtrent het samenkomen van groepen mensen. Eerder is aangekondigd dat vanaf 1 juli groepen tot 100 mensen samen mogen komen, welingelichte bronnen melden nu dat premier Rutte vanavond bekend maakt dat niet het aantal mensen leidend is, maar de oppervlakte van de ruimte waar zij samenkomen.

herinerhen
HerinnerHen Gerben Jan Brouwer

‘You can never be overdressed or overeducated’ (Oscar Wilde). Een quote die Gerben op het lijf geschreven was. Hij had zijn afscheid voorbereid
door zijn wensen en favoriete quotes op papier te zetten.
Want de hoop op genezing van lymfeklierkanker was na maanden strijd verloren.

Achter de deuren van de dood De monumentenontwerper

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? […]

Uitvaart Welke bloemen passen bij een uitvaart?

Vaak zegt de keuze voor bloemen op een uitvaart veel over de persoon die overleden is en herdacht wordt. Soms zijn bloemen het middelpunt van de uitvaart, soms vormen ze juist een subtiele toevoeging aan de dag. Hoe kies je de juiste bloemen uit? Deze acht voorbeelden van bloemen zijn erg geschikt voor een uitvaart en hebben allemaal hun eigen, waardevolle betekenis.

Robbe de Hert
Nieuws Vlaamse filmregisseur Robbe de Hert overleden

De Vlaamse filmregisseur Robbe de Hert is overleden op 77-jarige leeftijd. Hij brak in 1980 door bij het grote publiek met de speelfilm De Witte van Sichem. Andere bekende films van zijn hand zijn Blueberry Hill, dat in Nederland een Gouden Kalf kreeg, en Lijmen/Het been (2000). In die verfilming van de dubbelroman van Willem Elsschot speelde Willeke van Ammelrooy […]

Nieuws Oud-voorman VNO-NCW Hans de Boer (66) overleden

Oud-werkgeversvoorman Hans de Boer uit Witmarsum is op 66-jarige leeftijd overleden. De Boer was tot september voorzitter van ondernemersorganisatie VNO-NCW. Hij is aan de gevolgen van een hersenbloeding overleden. Twee termijnen was De Boer VNO-voorman. Hij begon op 1 juli 2014 met veel tamtam toen hij in zeven interviews zijn visitekaartje afgaf. Daarin leek hij […]

herinerhen
HerinnerHen Jisk Teitsma en Tine Teitsma-Siccama

Ja, ik wil. In voor- en tegenspoed tot de dood ons scheidt. Op de trouwfoto staan een lange jongeman met golvende haren en een stralende jongedame in lichtblauwe trouwjurk. Jisk en Tine. Het begin van een lang en
gelukkig huwelijk. Samen werkten ze aan de toekomst terwijl ze elkaar vrij lieten om eigen passies te volgen.

Rouw Herinneringen en stil verdriet.

Het staat er echt; jouw naam in een zwart kader. Ik kijk nog een keer en nog een keer, ik sla de pagina van de krant om en toch weer terug. De vetgedrukte zwarte letters vertellen me zonder enige twijfel dat je er niet meer bent.