Door: Team Mensenlinq in Coaching

De rol van afscheid nemen in het rouwproces

Opstaan jongens! Het is vandaag een bijzondere dag. We moeten afscheid nemen van papa en dat gaan we doen zoals hij geleefd heeft, met plezier!

De voorbereiding

Op dag één na het overlijden was er al iemand van de uitvaartvereniging langs geweest. De meeste details hadden we besproken. De houten kist, de tijd van de crematie, dat we geen koffie met cake wilden, maar een borrel/bier met nootjes waar mijn man zo gek op was. Op dag twee kwam er een delegatie van de werkgever van mijn man langs. Zijn collega’s van de politie wilden hem ook graag de laatste eer bewijzen en vroegen mijn toestemming om dat te organiseren. Dat wilde ik graag.

Dé dag

We reden door de weilanden naar het crematorium. Het was koud en er hing een mistig zonnetje. Ik voelde me vreemd blij, omdat het na deze dag weer ‘normaal’ kon worden en ook heel verdrietig omdat dit de laatste dag was dat ik het lichaam mijn man nog kon zien. Toen we aankwamen op de parkeerplaats werden we bijzonder verrast, er stonden twee bussen. Allemaal agenten in uniform drentelden eromheen. “Jemig, ze hebben het wel groot aangepakt”, dacht ik. Wij gingen naar binnen in het uitvaartcentrum, waar we warm verwelkomd werden door vrienden en familie die er al waren. Er waren tranen om het verlies en blijheid om het weerzien van iedereen zo bij elkaar. De kist met een zee van bloemen werd in de auto getild en de groep liep erachteraan naar het crematorium door een haag van agenten. Sommigen strak voor zich uitkijkend en velen vechtend tegen de emoties. Sommige mensen kende ik, velen niet, maar wat voelde het warm. Het was indrukwekkend en het maakte me trots om door een haag van agenten in uniform te lopen.  Allemaal gekomen voor mijn man!

In het crematorium

De zaal zat afgeladen vol. Er waren zoveel mensen dat er een groot aantal van hen buiten de zaal, op een scherm, de uitvaart moest volgen. We luisterden naar muziek, die was uitgezocht door de oudste en haar oom, en naar de mooie verhalen over het leven en het werk van mijn man. Eén van onze kinderen las haar eigen verhaal voor. Ze werd verrast door het applaus dat volgde. Andere kinderen speelden voor het podium op het groene tapijt. Het was mooi, warm en oprecht. Na de plechtigheid stonden onze familieleden en ik op een rij, waar we enkele uren handen hebben staan schudden om de stroom mensen te bedanken voor hun komst en de liefdevolle woorden te horen over mijn man. Van mensen die hem zijn hele leven hadden gekend, tot iemand die vertelde dat het zo’n goede collega was. Hij was in opleiding en had één dag met hem gewerkt. Het bracht een lach op mijn gezicht.

Afscheid nemen in deze bijzondere tijd

Vandaag en de komende tijd is dat anders. Wat als je iemand in je nabijheid verliest en je kunt geen afscheid nemen vanwege de maatregelen? In plaats van met iedereen afscheid nemen, mag je het met een handje vol het doen. Dat is sinds vandaag de nieuwe werkelijkheid. Wat betekent dat voor rouwen en voor troosten?

Aan het einde van onze condoleance werd de uitvaartbegeleider onrustig en vroeg ons nu echt de zaal te verlaten. De volgende groep kwam er alweer aan. Wij waren blij dat we nadien met onze familie en vriendengroep konden nazitten in het huis van mijn zusje en haar gezin. Zoveel steun geeft troost en energie om de eerste weken door te komen.

Bovenstaand verhaal is het verhaal van Gerda Hagenauw. Drie maanden na het overlijden van haar man zocht ze hulp bij een coach om zich te laten begeleiden. Zoals ze zelf zegt: “Het verdriet mocht niet gestold in mij blijven zitten”. 

Na de coaching volgt Gerda verschillende workshops, ze leest eindeloos veel over rouw en start een studie psychologie aan de Open Universiteit. Ze vestigt zich als ‘Levenscoach bij verlies’ en helpt lotgenoten hun verlies te verwerken. 

“Ik kan zeggen dat ik ondanks dit verlies een rijker mens ben geworden en gebruik mijn kennis en ervaring om anderen te begeleiden”.

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Achter de deuren van de dood De NalatenschapsMakelaar

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? Is het een roeping, een bewuste keuze? Wat betekent het voor je persoonlijke leven als je in een branche werkt waar de dood een (prominente) rol speelt? In deze serie spreekt Cick Geers met mensen die hun werk uitvoeren rondom de dood.

In memoriam Hans Roelfsema, de trouwe huisarts die waakte over drie generaties Winschoters

In zijn woonplaats Winschoten is Hans Roelfsema overleden, tachtig jaar oud. Hij waakte als huisarts zo’n veertig jaar over drie generaties stadsbewoners.

herinerhen
HerinnerHen Marcel Offinga

Marcel was er echt altijd, maar dan ook echt. Zijn interesse in mensen was natuurlijk en oprecht. Zo kon hij oprecht verwonderd zijn als hij verwonderd was, vrolijk als hij vrolijk was en dat laatste was hij bijna altijd. Die oprechte grote glimlach wordt gemist.

In memoriam Witte Jan Oosting uit Emmen, een terriër die van een geintje hield

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Vandaag Jan Oosting uit Emmen (1948-2019).

Nieuws Sjeik Sabah, emir van Koeweit, overleden

Sjeik Sabah, de emir van Koeweit, is op 91-jarige leeftijd overleden, meldt de staatstelevisie in het emiraat. Hij lag sinds juli in een ziekenhuis in de Verenigde Staten, na een operatie in Koeweit. Waaraan hij leed, is niet bekendgemaakt.

Voorbereiden op later Je digitale nalatenschap – wat heb jij geregeld?

Wanneer een dierbare overlijdt, erven nabestaanden vaak de eigendommen van de overledene. De één erft een aantal CD’s, de ander een mooi schilderij en overige eigendommen gaan misschien wel naar de kringloopwinkel. Maar hoe gaat dat met ons digitale nalatenschap? Hoe laten we onze digitale eigendommen na? Wat gebeurt er met onze social media-accounts en waar zijn we eigenlijk eigenaar van?

In memoriam Nieuwsjager Luc Drenthe was druk, enthousiast, aanwezig, gek op aandacht, gevoelig, lief en hard

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Zoals Luc Drenthe (1928-2019), nieuwsjager.

Hij begroette mensen altijd met twee handen, in plaats van één. Of er kwam een hand op de schouder van de ander. Journalist Luc Drenthe uit Stadskanaal, in juli dit jaar op negentigjarige leeftijd overleden, kon hard en dwingend zijn, bijvoorbeeld tijdens de jacht op nieuws, maar volgens jongste zoon Bert was hij ook een sociale man, begaan met mensen.

Geert Lucas Drenthe werkte als correspondent voor RONO en RTV Noord, Winschoter Courant, de kabelkrant, Groninger Dagblad, Nieuwsblad van het Noorden, Telegraaf en bestierde de afgelopen jaren Persburo Luc Drenthe.

Nieuws Bond-schurk Michael Lonsdale overleden.

De Frans-Britse acteur Michael Lonsdale is op 89-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn agent maandag bekendgemaakt. Lonsdale werd geboren in Parijs als zoon van een Franse moeder en Britse vader en werd tweetalig opgevoed. Hij speelde vanaf 1956 in meer dan 180 films en was daarnaast ook actief in het theater. De meeste mensen kennen Lonsdale […]