Door: Team Mensenlinq in Achter de deuren van de dood

De overledenenverzorgster

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? Is het een roeping, een bewuste keuze? Wat betekent het voor je persoonlijke leven als je in de uitvaartbranche werkt? In deze serie spreekt Cick Geers met mensen die hun werk uitvoeren rondom de dood. 

‘Ik spreek zelf nooit van afleggen, ik verleen de laatste zorg‘. Karin Aasman uit het Drentse Zwinderen kiest haar woorden zorgvuldig wanneer ik met haar praat over haar werk als overledenenverzorgster. Karin (1973) is in 2005 net bevallen van haar jongste kind wanneer ze door haar voorgangster gevraagd wordt diens werk over te nemen. Karin twijfelt niet; in haar hart voelt ze dat ze dit moet doen. Ze volgt de opleiding tot overledenenverzorgster en leert het vak verder in de praktijk.

Wanneer Karin moet werken is onvoorspelbaar. De telefoon kan altijd gaan… Wanneer de melding binnenkomt, pakt ze haar verzorgkoffer en gaat ze op pad. ‘Je weet niet wat je kunt verwachten wanneer je naar een adres rijdt. Is de persoon in kwestie plotseling overleden, was er sprake van een lang ziekbed, is er paniek of berusting? Ik luister altijd eerst het verhaal van de familie aan. Zo leer ik niet alleen de overledene een beetje kennen, het versterkt ook mijn band met de familie. Ik vraag ze of ze willen helpen met de verzorging. Dat hoeft niet natuurlijk, maar al kam je bijvoorbeeld maar de haren van moeder; dàt kan al een positieve bijdrage aan het rouwproces leveren’. Karin legt vervolgens uit wat de verzorging van de overledene inhoudt. In circa anderhalf uur praat ze met de familie, wast ze de overledene en wordt deze weer helemaal aangekleed. ‘Veel mensen weten niet dat we de overledene echt van top tot teen weer aankleden: niet alleen bovenkleding maar ook sokken, hemd en ondergoed, al gebruiken we bij het laatste ook altijd een incontinentiebroekje. Voor mij is het erg belangrijk dat ik de familie hun dierbare weer terug kan geven zoals zij hem of haar kenden; in dat mooie kostuum, die prachtige jurk of een ander favoriet kledingstuk. Het eigen, herkenbare, parfum hoort daar ook bij’. Over het gebruik van make-up is Karin duidelijk: ‘Medicijngebruik kan effect hebben op de kleur van de make-up. Daar moet je dus voorzichtig mee zijn. Ik stel dan ook altijd voor om dat de dag voor de uitvaart nog even bij te werken. Daar kom ik desgewenst voor terug’.  Voordat Karin vertrekt wil ze van de familie horen of de verzorging naar wens is. ‘Het is niet zomaar iets wat je doet, het moet goed zijn!’

Op mijn vraag of dit werk haar niet teveel belast denkt Karin even na. Ze neemt de tijd en antwoordt dan: ‘Fysiek en mentaal is dit beroep zwaar. Je moet letterlijk en figuurlijk sterk zijn. Ik zorg daarom goed voor mijzelf. Ik ben ingeënt tegen de meeste ziekten en probeer zo gezond mogelijk te leven. Het komt namelijk regelmatig voor dat ik bij nacht en ontij opgeroepen word. Dat vraagt wat van je gesteldheid’. Dan gaat ze verder. ‘Voor mijn gezin is mijn werk ook belastend, maar ze staan achter me en weten dat dit belangrijk voor me is. Ze zijn er inmiddels aan gewend dat ik ineens weg moet. Mijn man komt uit een brandweer-gezin; hij weet dus hoe het werkt’. In haar omgeving ervaart Karin soms nog weleens wat weerstand. ‘Mensen denken dat ik altijd alleen maar met de dood bezig ben. Dat is voor velen een enge taboewereld. Maar ik ben naast mijn werk als overledenenverzorgster natuurlijk gewoon een vrouw van vlees en bloed. Ik sport, ik tuinier en onderneem graag leuke dingen met mijn gezin. Ook dàt ben ik!’

Over de toekomst is Karin helder: ‘Ik blijf dit werk doen zolang ik kan. Het is het laatste wat ik voor iemand kan doen’. Dan besluit ze haar verhaal: ‘Dit werk is een les voor mij. Het leven lijkt zo vanzelfsprekend, maar dat is het niet! Ik geniet dus van elk moment’. 

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Uitvaart Zes keer creatieve DIY’s voor een uitvaart.

Om een uitvaart nóg persoonlijker te maken, kan je creatief aan de slag gaan met DIY’s. Het woord ‘DIY’ staat voor ‘Do It Yourself’: je creëert dus zelf de aankleding van een uitvaart. Zo kan je persoonlijke decoratie knutselen of op een originele manier een herdenkingsplek inrichten. Wij geven je 6 tips voor mooie DIY’s op een uitvaart.   Memory jar  Met de zogeheten ‘mason jars’ kan je eigenlijk […]

In memoriam Luc Drenthe, de speurneus van Stadskanaal, is niet meer

Luc Drenthe, de oudste journalist van Oost-Groningen, is na een kort ziekbed overleden. Hij werd 90 jaar en was tot op het laatst op zoek naar nieuws.

Nieuws Vorige week weer zo’n 2000 meer mensen overleden dan gemiddeld

Onderzoekers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) melden dat er vorige week rond de 2000 mensen meer zijn overleden dan het gemiddelde van de eerste tien weken van dit jaar. Dat is vergelijkbaar met een week eerder.

Ommeland en Stad
Nieuws Vrijheid, rust en ruimte en voor een afscheid naar wens

Advertorial: Afscheid nemen: vroeg of laat krijgt iedereen ermee te maken. Het is de meest ingrijpende en intieme emotie die we kennen. Dan is het prettig dat u terecht kunt bij een crematorium waar alles op alles wordt gezet om uw wensen, of de wensen van uw dierbaren, te bewerkstelligen. Crematorium Ommeland en Stad vindt […]

In memoriam Harm Bolding ‘Een actieve en sterke kracht achter de schermen’

Havelte – Het oud-raadslid Harm Bolding is overleden. Daarmee verliest het CDA Westerveld een uiterst betrokken bestuurslid.

Voorbereiden op later Bij de notaris: De erfenis naar de ex?

Meneer Hendriks zat met lichtelijk paniek in zijn ogen tegenover de notaris. Hij roerde in zijn koffie en na zijn eerste slokje startte hij zijn verhaal over zijn dochter Irene: ‘Irene gaat binnenkort trouwen.’ De notaris had wel in de gaten dat een ‘gefeliciteerd’ op dit moment misschien niet de juiste reactie was. Meneer Hendriks vervolgde zijn verhaal en legde uit dat zijn vrouw en hij niet veel vertrouwen hadden in de partnerkeuze van hun dochter. ‘We worden wat ouder en zoals u weet zijn we niet onbemiddeld, we hebben niet al die jaren gewerkt om onze erfenis te zien vertrekken bij een echtscheiding’. De notaris knikte en voelde aan waar het verhaal naar toe zou gaan.

Nieuws Danser en choreograaf Jens van Daele overleden

Choreograaf en voormalig danser Jens van Daele is zondag in Arnhem overleden, 48 jaar oud. Dat meldt zijn zakelijk leider. De in België geboren kunstenaar werkte bij het Ballet Royal Wallonie, Introdans, het Canadese O Vertigo Dance, Conny Janssen Danst, Rogie & Company en Club Guy & Roni.

Voorbereiden op later Tips voor rouwverwerking bij een kind

Voor veel ouders is het een van de moeilijkste onderwerpen om met hun kinderen over te praten: de dood. Toch doe je er volgens orthopedagoog Mary Mijnlieff, gespecialiseerd in rouw- en verliesbegeleiding voor kinderen, goed aan om dat regelmatig te doen. ,,Erover spreken maakt de dood minder bedreigend.”