Door: Team Mensenlinq in Uitvaart

Chauffeur Rouwvervoer Tinus Pronk: ,,De laatste rit is het afscheid met hoofdletters”

Tinus Pronk (69) is chauffeur rouwvervoer bij Kijlstra Personenvervoer. Het was geen liefde op het eerste gezicht toen hij dit werk voor het eerst moest doen. Maar inmiddels zijn we bijna vijftig jaar verder en doet hij dit werk nog steeds met veel plezier.

“Ik was 21 jaar toen ik bij Kijlstra Ambulancezorg & Personenvervoer in Drachten ging werken. Ik woonde vlakbij het bedrijf en vond het boeiend. Vooral de ambulance, dat leek me wel wat. Dat onverwachte. Dus dat ben ik gaan doen. Was er geen oproep, dan moest ik op andere manieren mijn werktijd vullen. Reed ik in de taxi. Of op de rouwauto.”

Omgaan met nabestaanden

,,Ik had er eerst wel een hekel aan, de rouwauto. Ik was nog jong, hè? Mijn opa en oma had ik gezien in de kist, verder niemand. Ik vond de dood nog best een moeilijk onderwerp. In het begin ging ik mee met een ervaren chauffeur die me alles leerde. Maar na een tijd reed ik alleen. Dat vond ik heftig: alleen in die auto met een overledene bij je. Na een half jaar had ik er niet zoveel moeite meer mee. 

In het begin leerde ik omgaan met iemand oppakken die overleden is. Ik leerde ook om te gaan met de nabestaanden. De familie zit in een beginnend rouwproces, en dan kom jij binnen om je werk te doen. Er zijn twee valkuilen: dat je iets te joviaal binnenkomt, of dat je te zakelijk bent. Maar je moet je rustig voorstellen, vertellen wat je gaat doen, vragen wat zij willen en pas dan aan het werk gaan.”


Tinus Pronk: ,,Ik doe mijn best om mensen het gevoel te geven dat alles onder controle is”

Met respect

,,Elke overledene wordt met respect behandeld. Het is een mens, alleen een mens dat niet meer leeft. Ligt iemand boven op bed, dan brengen we hem of haar naar beneden en leggen we hem of haar in de kist. Dat doen de uitvaartverzorger en ik samen. Of als die niet aanwezig kan zijn, dan doen een collega en ik dat.

De kist zetten we op de koeltafel. Na ongeveer vier tot zes dagen haal ik de overledene op. Ik rijd hem of haar naar de kerk, of naar een andere plek waar de rouwplechtigheid plaatsvindt, daarna naar het crematorium of de begraafplaats.”

Laatste rit

,,Als je chauffeur rouwvervoer wilt worden, krijg je bij Kijlstra een dag theorie en moet je een proefschrift inleveren. Daarnaast word je door een collega goed ingewerkt. Het belangrijkst is dat je feeling voor dit werk hebt. Je moet rustig overkomen. Mensen het gevoel geven dat alles onder controle is. Mensen zijn soms zo geëmotioneerd als ik de kist in de auto zet. Dan blijf ik kalm. Vraag ik ze of ze misschien een bloemenkrans op de kist willen leggen. Dat helpt ze soms.

Je moet je realiseren dat een rit met de rouwauto de laatste rit is voor de overledene, maar ook voor de familie. Het is een afscheid met hoofdletters. Je moet het op zo’n dag goed doen, want je kunt het niet overdoen. Dat is de grote druk in het uitvaartwezen. 

Wat heel belangrijk is, is de tijd. Te laat komen kan niet. Ik moet mijn ritten goed plannen. Maar ik ben tegelijk nooit gehaast. Als je met twintig auto’s in een stoet rijdt, moet je er wel voor zorgen dat iedereen goed kan bijblijven.”

Langs ‘thuis’

,,Ik ken veel mensen uit Drachten en omgeving, en weet waar ze gewoond hebben. Ik vraag de nabestaanden wel eens: zullen we even langs het huis rijden waar hij of zij vroeger heeft gewoond? Vaak zijn ze dan verrast dat dit kan, maar uit ervaring weet ik dat mensen dit wel heel fijn vinden. Dus dat doen we dan, en rijd ik héél langzaam als we bij het huis zijn. 

Wat trouwens ook voorkomt is dat we een overledene van het ene ziekenhuis naar het andere moeten brengen, bijvoorbeeld wanneer er onderzoek op het lichaam moet worden verricht. We worden verder nog wel eens ingeschakeld door de politie. Bijvoorbeeld na een dodelijk ongeval. Dan brengen we de overledene naar het politiemortuarium hier bij het ziekenhuis in Drachten. 

Niet elke chauffeur rouwvervoer mag trouwens voor de politie werken.Daar moet je als chauffeur én als bedrijf voor gecertificeerd zijn. Datzelfde geldt bij ProRail als er een aanrijding met een trein is geweest. Dit zijn geen leuke klussen, nee. Onderweg heb je het er wel even over met je collega, om het even van je af te praten.”

Kindertranen

,,Ik heb veel gezien en meegemaakt. Daardoor ben ik gehard. Maar ik kan nog steeds onder de indruk raken van een jongen van tien die zijn opa wegbrengt. Kinderen zitten soms zó te huilen bij die kist. Dan leg ik mijn hand op zijn schouder en vraag ik: was het een lieve opa? En dan begint hij te praten. Dat vindt zo’n kind ook wel fijn dan. 

Ondanks dat het gaat om de dood, zijn er soms bijzondere momenten. Laatst was er een man verongelukt, die heb ik in het ziekenhuis in de kist gelegd en met de rouwauto naar huis gebracht. Toen ik daar aankwam stonden al zijn buren met brandende fakkels op hem te wachten. Ik kreeg echt kippenvel. Na al die jaren dat je dat doet, hè?”

Knuffel

,,Zijn vrouw en moeder zaten te huilen. Daar sta je met je neus bovenop. Dat is wel heftig. De dag van de uitvaart heb ik hem ‘s middags opgehaald, en met zijn vrouw en kinderen naar het crematorium gebracht. Na afloop zei de vrouw: ‘Mag ik u een knuffel geven? Ik vind dat u zulk fijn werk heeft geleverd, ik heb er zoveel aan gehad.’ Dat vond ik heel bijzonder. 

Ik hoop nog sowieso een jaar door te gaan met dit werk. Want ik vind het fijn om iets te betekenen voor mensen in nood. Dat had al ik toen ik op de ambulance werkte, en dat is als chauffeur rouwvervoer niet anders.” 


Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Online onsterfelijkheid De vingerafdruk van mijn moeder.

De as van een overleden dierbare in een ring of hangertje, soms zelfs in een tatoeage. Een plukje haar of een fotogravure op een sieraad; er zijn veel mogelijkheden om vaste vorm te geven aan een herinnering. Ook een vingerafdruk is een manier om je dierbare dichtbij je te kunnen houden. Maar wat als je bij leven deze vingerafdruk niet hebt genomen? Er zijn dan toch nog mogelijkheden. Zelfs als de uitvaart al heeft plaatsgevonden. Cick Geers praatte hierover met Lisette; zij wilde niets liever dan de vingerafdruk van haar reeds overleden moeder.

Rouw Over (8): Hoe verdriet mij had

De eerste woorden die mijn stiefmoeder tegen mijn broer en mij zei bij het sterfbed van mijn vader: ,,We blijven toch wel bij elkaar?”

Coaching Afweerpatronen om de pijn van verlies te dragen.

Ze stormt druk en zenuwachtig het kantoor binnen. Als ik haar vraag hoe gaat roept ze: “Goed!” En vervolgens een grote zucht. “Heb je last van de warmte?” vraag ik. “Nee” zegt ze, druk met haar armen zwaaiend. “Mijn tweelingzus is overleden. De tweeling Ik kijk haar aan. “Wat verschrikkelijk voor je, waarom ben je […]

Rouw Verdergaan na het overlijden van mijn moeder

Hoe moest ik verder met mijn leven, na het verlies van mijn moeder. Les 1 in rouwverwerking die ik leerde na het overlijden van mijn moeder: ,,Praat erover.” Dat was wat de pastoor mijn vader, broer en mij op het hart drukte, de avond voor de uitvaart Les 2 in rouwverwerking die ik leerde na […]

Nieuws Motorcoureur Edwin Straver overleden na crash in Dakar Rally

Motorcoureur Edwin Straver uit Rijswijk is vrijdag op 48-jarige leeftijd overleden. Straver kwam tijdens de voorlaatste etappe van de Dakar Rally in Saoedi-Arabië na een zware crash ongelukkig ten val en liep daarbij een zware hersenbeschadiging en een gebroken nekwervel op. Die verwondingen zijn de coureur fataal geworden.

herinerhen
HerinnerHen Hessel Kuipers

Hessel, een rustige man met warrige grijze haren, zit aan tafel te schrijven. Wat is uw leukste jeugdherinnering? Hij schrijft: Het krijgen van verkering met Hieke.

Nieuws Supermodel Stella Tennant (50) plotseling overleden

Het bekende Britse model Stella Tennant is op 50-jarige leeftijd plotseling overleden. Dat meldt haar familie in een verklaring aan lokale media. Tennant schitterde op de catwalk en in campagnes van grote merken als Calvin Klein en Burberry. In 2012 was ze naast Naomi Campbell en Kate Moss te zien tijdens de eindceremonie van de Olympische Spelen in Londen.

In memoriam Gedreven journalist Bert Jansen (53) componeerde muziek in zijn zinnen

Meppel – Bert Jansen (53) heeft rock ’n roll in de lokale journalistiek gebracht. Hij zag altijd het avontuur in de verhalen, zelfs als commissie- en raadsvergaderingen saai waren verlopen. Hij componeerde muziek in zijn zinnen. Dat zat er al snel in toen hij als verslaggever bij de Meppeler Courant was begonnen.