Door: Team Mensenlinq in Uitvaart

Chauffeur Rouwvervoer Tinus Pronk: ,,De laatste rit is het afscheid met hoofdletters”

Tinus Pronk (69) is chauffeur rouwvervoer bij Kijlstra Personenvervoer. Het was geen liefde op het eerste gezicht toen hij dit werk voor het eerst moest doen. Maar inmiddels zijn we bijna vijftig jaar verder en doet hij dit werk nog steeds met veel plezier.

“Ik was 21 jaar toen ik bij Kijlstra Ambulancezorg & Personenvervoer in Drachten ging werken. Ik woonde vlakbij het bedrijf en vond het boeiend. Vooral de ambulance, dat leek me wel wat. Dat onverwachte. Dus dat ben ik gaan doen. Was er geen oproep, dan moest ik op andere manieren mijn werktijd vullen. Reed ik in de taxi. Of op de rouwauto.”

Omgaan met nabestaanden

,,Ik had er eerst wel een hekel aan, de rouwauto. Ik was nog jong, hè? Mijn opa en oma had ik gezien in de kist, verder niemand. Ik vond de dood nog best een moeilijk onderwerp. In het begin ging ik mee met een ervaren chauffeur die me alles leerde. Maar na een tijd reed ik alleen. Dat vond ik heftig: alleen in die auto met een overledene bij je. Na een half jaar had ik er niet zoveel moeite meer mee. 

In het begin leerde ik omgaan met iemand oppakken die overleden is. Ik leerde ook om te gaan met de nabestaanden. De familie zit in een beginnend rouwproces, en dan kom jij binnen om je werk te doen. Er zijn twee valkuilen: dat je iets te joviaal binnenkomt, of dat je te zakelijk bent. Maar je moet je rustig voorstellen, vertellen wat je gaat doen, vragen wat zij willen en pas dan aan het werk gaan.”


Tinus Pronk: ,,Ik doe mijn best om mensen het gevoel te geven dat alles onder controle is”

Met respect

,,Elke overledene wordt met respect behandeld. Het is een mens, alleen een mens dat niet meer leeft. Ligt iemand boven op bed, dan brengen we hem of haar naar beneden en leggen we hem of haar in de kist. Dat doen de uitvaartverzorger en ik samen. Of als die niet aanwezig kan zijn, dan doen een collega en ik dat.

De kist zetten we op de koeltafel. Na ongeveer vier tot zes dagen haal ik de overledene op. Ik rijd hem of haar naar de kerk, of naar een andere plek waar de rouwplechtigheid plaatsvindt, daarna naar het crematorium of de begraafplaats.”

Laatste rit

,,Als je chauffeur rouwvervoer wilt worden, krijg je bij Kijlstra een dag theorie en moet je een proefschrift inleveren. Daarnaast word je door een collega goed ingewerkt. Het belangrijkst is dat je feeling voor dit werk hebt. Je moet rustig overkomen. Mensen het gevoel geven dat alles onder controle is. Mensen zijn soms zo geëmotioneerd als ik de kist in de auto zet. Dan blijf ik kalm. Vraag ik ze of ze misschien een bloemenkrans op de kist willen leggen. Dat helpt ze soms.

Je moet je realiseren dat een rit met de rouwauto de laatste rit is voor de overledene, maar ook voor de familie. Het is een afscheid met hoofdletters. Je moet het op zo’n dag goed doen, want je kunt het niet overdoen. Dat is de grote druk in het uitvaartwezen. 

Wat heel belangrijk is, is de tijd. Te laat komen kan niet. Ik moet mijn ritten goed plannen. Maar ik ben tegelijk nooit gehaast. Als je met twintig auto’s in een stoet rijdt, moet je er wel voor zorgen dat iedereen goed kan bijblijven.”

Langs ‘thuis’

,,Ik ken veel mensen uit Drachten en omgeving, en weet waar ze gewoond hebben. Ik vraag de nabestaanden wel eens: zullen we even langs het huis rijden waar hij of zij vroeger heeft gewoond? Vaak zijn ze dan verrast dat dit kan, maar uit ervaring weet ik dat mensen dit wel heel fijn vinden. Dus dat doen we dan, en rijd ik héél langzaam als we bij het huis zijn. 

Wat trouwens ook voorkomt is dat we een overledene van het ene ziekenhuis naar het andere moeten brengen, bijvoorbeeld wanneer er onderzoek op het lichaam moet worden verricht. We worden verder nog wel eens ingeschakeld door de politie. Bijvoorbeeld na een dodelijk ongeval. Dan brengen we de overledene naar het politiemortuarium hier bij het ziekenhuis in Drachten. 

Niet elke chauffeur rouwvervoer mag trouwens voor de politie werken.Daar moet je als chauffeur én als bedrijf voor gecertificeerd zijn. Datzelfde geldt bij ProRail als er een aanrijding met een trein is geweest. Dit zijn geen leuke klussen, nee. Onderweg heb je het er wel even over met je collega, om het even van je af te praten.”

Kindertranen

,,Ik heb veel gezien en meegemaakt. Daardoor ben ik gehard. Maar ik kan nog steeds onder de indruk raken van een jongen van tien die zijn opa wegbrengt. Kinderen zitten soms zó te huilen bij die kist. Dan leg ik mijn hand op zijn schouder en vraag ik: was het een lieve opa? En dan begint hij te praten. Dat vindt zo’n kind ook wel fijn dan. 

Ondanks dat het gaat om de dood, zijn er soms bijzondere momenten. Laatst was er een man verongelukt, die heb ik in het ziekenhuis in de kist gelegd en met de rouwauto naar huis gebracht. Toen ik daar aankwam stonden al zijn buren met brandende fakkels op hem te wachten. Ik kreeg echt kippenvel. Na al die jaren dat je dat doet, hè?”

Knuffel

,,Zijn vrouw en moeder zaten te huilen. Daar sta je met je neus bovenop. Dat is wel heftig. De dag van de uitvaart heb ik hem ‘s middags opgehaald, en met zijn vrouw en kinderen naar het crematorium gebracht. Na afloop zei de vrouw: ‘Mag ik u een knuffel geven? Ik vind dat u zulk fijn werk heeft geleverd, ik heb er zoveel aan gehad.’ Dat vond ik heel bijzonder. 

Ik hoop nog sowieso een jaar door te gaan met dit werk. Want ik vind het fijn om iets te betekenen voor mensen in nood. Dat had al ik toen ik op de ambulance werkte, en dat is als chauffeur rouwvervoer niet anders.” 


Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Nieuws Verzetsstrijder Ernst Sillem, laatste overlever Elzas-kamp, overleden

Verzetsstrijder Ernst Sillem is op 97-jarige leeftijd overleden. Hij was de laatste Nederlandse overlevende van het concentratiekamp Natzweiler-Struthof in de Franse Elzas, in de Tweede Wereldoorlog bezet gebied.

Sillem ging samen met goede vriend Jaap van Mesdag in het verzet toen Nederland werd binnengevallen. Aanvankelijk richtten de twee zich op het stelen van munitie en het kalken van anti-Duitse leuzen, maar in 1942 besloten ze zich te voegen bij het Britse leger en de Noordzee per kano over te steken. Onderweg werden de verzetslieden onderschept door een Duits oorlogsschip.

In 1943 werden Sillem en Van Mesdag op transport gesteld naar het kamp Natzweiler-Struthof, dat werd aangewezen als Nacht und Nebel-kamp. Het doel van deze NN-kampen was om verzetsmensen te laten sterven na een lang en zwaar gevangenisregime. De familie zou nooit van het overlijden op de hoogte mogen worden gesteld. In dit kamp werden ruim 54.000 gevangenen vastgehouden, onder wie ongeveer 600 Nederlanders.

Vanwege de naderende bevrijding door de geallieerden werd Sillem in 1944 op transport gesteld naar Dachau. Na de bevrijding van dat kamp duurde het nog een maand voordat Nederland de politieke gevangenen repatrieerde.

Positief ingesteld mens
In zijn latere leven zette Sillem zich in voor de bestrijding van honger en richtte hij in Frankrijk een voedselbank op. Sinds 2009 was hij voorzitter van de belangenbehartiger van oud-gevangenen van Natzweiler-Struthof en hun families. Ook ging hij jaarlijks met jongeren op een herdenkingsreis naar het kamp.

In een memorandum van de Natzweiler Struthof Vriendenkring wordt Sillem een blijmoedig en positief ingesteld mens genoemd. Zelf omschreef hij zijn levensvisie als volgt: “Het is net of je telkens weer voor een of andere overgang of proefwerk staat waar je je doorheen moet worstelen. En als je het gedaan hebt, heb je vakantie en dan begint het weer opnieuw.”

In memoriam Miranda Pathuis op de bres voor school en cannabisolie

Miranda Pathuis (1971-2019) uit Nieuw-Buinen was een bijzondere vrouw. ,,Je mag om me rouwen, maar na een week of wat moet je door.’’

Rouw Merle maakt sieraden van tranen: ‘Met het dragen van je tranen laat je zien dat moeilijke emoties ook heel mooi kunnen zijn’

Tranen. De relatie met tranen is voor iedereen anders. Zeker als je in rouw bent kunnen tranen veel betekenissen hebben. Tranen speelden een rol in het leven van Merle Bergers en als ze voor haar opleiding besluit om traanstenen te maken, wordt ze overladen met aanvragen. Merle: ,,Mensen die iemand hebben verloren willen hun tranen verzamelen als een herinnering aan die persoon.”  Tijdens haar studie op de Design […]

In memoriam Heinze Bakker (79) werd een bekende Nederlander: ‘Dat wie de skaadkant fan myn fak’

Dat de overleden Heinze Bakker uiteindelijk een van gezichten van Studio Sport zou worden, dat paste eigenlijk niet bij de bescheiden boerenzoon uit Kortezwaag (bij Gorredijk). Hij was bijvoorbeeld niet zo brutaal als Mart Smeets, zijn directe collega in Hilversum. Haantjesgedrag was hem vreemd, vertelde hij eind 2019 nog in een interview in deze krant. […]

Nieuws Bonnie Pointer van The Pointer Sisters overleden.

Bonnie Pointer, bekend van de Amerikaanse popgroep The Pointer Sisters, is maandagochtend op 69-jarige leeftijd overleden.

Nieuws Oscar Benton (71) blijft voor altijd Mister Bensonhurst Blues

2021 had het jaar van zijn comeback moeten worden. Maar het heeft niet zo mogen zijn. Oscar Benton is overleden, hij werd bekend met zijn hit Bensonhurst Blues.

Nieuws Actrice Corrie van Gorp (78) overleden

Actrice Corrie van Gorp is op 78-jarige leeftijd overleden. Dat heeft haar familie bekendgemaakt. Van Gorp overleed in haar slaap. Corrie van Gorp was bekend als danseres, zangeres, actrice en comédienne. Begin jaren 70 brak zij door toen ze samen met Willem Nijholt optrad in theatershows van Wim Sonneveld. Na een hoofdrol in de musical […]

Nieuws Sterfte in verpleeg- en verzorgingshuizen daalt vertraagd verder

Provincies
Dat het aantal sterfgevallen daalt, is te zien in de meeste provincies. In Overijssel zien de onderzoekers geen dalende trend en ligt het aantal sterfgevallen nog duidelijk hoger dan gebruikelijk. In Limburg en Noord-Brabant overlijden nog steeds relatief gezien de meeste mensen, vergeleken met de eerste tien weken van 2020, maar is wel een daling te zien.

Alleen in de gemeenten Heerde en Mill en Sint Hubert ligt het aantal overlijdens minstens vier keer hoger dan gebruikelijk. In Boekel, Uden, Peel en Maas en Meierijstad overleden drie à vier weken geleden nog zeker vijf keer meer mensen dan gebruikelijk. Dat is nu gedaald naar 1,5 tot 2,5 keer zo veel.

Overlijdensberichten
De onderzoekers hebben geschat hoeveel mensen zijn overleden op basis van de overlijdensberichten die ze tot nu toe hebben ontvangen. Normaal gesproken doen ze dat op basis van ongeveer 85 procent van de gegevens. De schatting van deze week is onzekerder omdat de gegevens rond Koningsdag later binnenkwamen, zoals altijd rond feestdagen.