Door: Team Mensenlinq in Nieuws

Architect Vittorio Gregotti overleden aan het coronavirus

Architect Vittorio Gregotti is zondag op 92-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van het coronavirus. Ook zijn vrouw is opgenomen in het ziekenhuis. Haar toestand is nog onbekend.

De Italiaanse architect Vittorio Gregotti (1927), die onder meer verantwoordelijk was voor het ontwerpen van het stadion voor de Olympische zomerspelen in Barcelona in 1992, is op 92-jarige leeftijd overleden na besmet te zijn geraakt met het coronavirus. Hij overleed op zondag aan longontsteking in een ziekenhuis in Milaan als een van de 1800 mensen die inmiddels aan het virus zijn overleden in Italië.

Gregotti was de man van de sportstadions, operahuizen en universiteitscampussen in een grootse, moderne stijl. Hij ontwierp ook het Marassi-voetbalstadion in Genua, gebouwd voor het WK van 1990. Op zijn naam staat ook het Arcimboldi-operahuis van Milaan, een futuristisch bouwsel dat bedoeld was om van 2002 tot 2004 de sluiting van het beroemde La Scala op te vangen terwijl dat gerenoveerd werd. Collega Stefano Boeri noemde Gregotti ‘een meester van de internationale architectuur‘, die ‘het verhaal van onze cultuur‘ vertelde.

In 1974 richtte hij zijn eigen studio Gregotti Associati International op. Een van de grote internationale projecten van de studio was het ontwerp van een nieuwe Chinese stad, Pujiang, in de buurt van Shanghai, geheel volgens een Italiaans architecturaal thema.

Bron de Volkskrant 16-03-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

herinerhen
HerinnerHen Bauke Lemke

De eenheid is verbroken, staat op de rouwkaart. Bauke heeft zoveel betekend voor zijn naasten, maar ook voor de medemens.

Voorbereiden op later Onontkoombaar verdriet

Tweede paasdag, zeven uur in de avond. Voor het eerst in 4 weken heb ik een dag waarin ik voor mijn gevoel niet achter mijn agenda aan hol. Afgelopen weken stonden in het teken van de crisis. Twee gelijke crisisteams gevormd die om en om 24 uur verantwoordelijk zijn voor WZH, ook in het weekend. Alle locatie- en stafmanagers bijeen geroepen om te bespreken hoe we deze crisis het hoofd wilden gaan bieden. Roosters aanpassen, mensen vrij spelen voor als het echt spannend wordt. Een opvangteam organiseren om personeel op te vangen en psychische bijstand te verlenen. Voldoende mondkapjes, handschoenen en schorten bij WZH zien te krijgen. Voor alle mensen die administratieve en kantoorfuncties vervullen een thuiswerkplek organiseren. Nieuwe maatregelen en richtlijnen van het RIVM en de overheid opvolgen. De moeilijkste en pijnlijkste daarvan is wat mij betreft dat we familie de toegang tot hun dierbaren in de WZH locaties moeten ontzeggen. Brieven opstellen voor personeel, bewoners en familie over wat WZH allemaal doet en moet doen naar aanleiding van Corona en wat dat voor hen gaat betekenen.

Rouw Wat zijn goede voornemens voor iemand die rouwt?

Het einde van het jaar is een typisch moment dat we weer gaan nadenken over de voornemens voor het nieuwe jaar. De één neemt het heel serieus en maakt er een lijstje van, waar de ander er minder waarde aan hecht of de plannen halverwege januari al laat varen. Wat jouw beweegredenen ook mogen zijn, deze goede voornemens kun je overwegen als je in rouw bent.

Rouw Het leven kan zomaar anders gaan.

Pasen viel dat jaar begin april. Je voelde de kracht van de zon toenemen in de frisse lucht van de lente. Het gezin van vijf (vader, moeder en drie kinderen) had de feestdagen doorgebracht met de familie. Het was gezellig geweest.

Voorbereiden op later Erik werkt voor Stichting Wensambulance Noord-Nederland: ‘De dankbaarheid van mensen is grandioos om te horen’

Een laatste wens in vervulling zien gaan is iets wat veel mensen verlangen. Erik Roelfsema wil er alles aan doen om dat mogelijk te maken. Hij kwam door zijn werk als ambulancechauffeur in aanraking met Wensambulance Noord-Nederland en werd al snel wenscoördinator. Erik: ,,Mijn werk als ambulancechauffeur is mijn passie geworden. Dat ik dit in mijn vrije tijd kan doen is dan erg leuk, maar het vraagt wel veel. De voldoening die het geeft is allemaal waard!’’

Rouw Back to normal na een overlijden

Mam, mogen we weer naar school? Naar school, huh? Dat hoeft echt niet hoor!

Achter de deuren van de dood De overledenenverzorgster

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? […]