Door: Team Mensenlinq in Achter de deuren van de dood

De grafverzorger

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? Is het een roeping, een bewuste keuze? Wat betekent het voor je persoonlijke leven als je in een branche werkt waar de dood een (prominente) rol speelt? In deze serie spreekt Cick Geers met mensen die hun werk uitvoeren rondom de dood.

‘Ik vind het gewoon belangrijk dat een graf er netjes bijstaan; het is toch een soort van respect naar de overledene. En als de familie dat niet kan of wil doen, dan bellen ze mij. Ik neem het graag van ze over en verzorg, tegen een kleine vergoeding, twee tot drie keer per jaar het graf’.

Albert Jager is gepensioneerd medewerker van de afdeling ‘openbare werken’ van een gemeente in het noorden van het land. In zijn werkzame leven was hij al veel op begraafplaatsen te vinden; grafdelven, het plaatsen van grafkelders; het hoorde er allemaal bij.

Na zijn pensionering is hij niet stil gaan zitten; integendeel: Albert besteedt menig vrij uurtje aan het schoonmaken en onderhouden van veelal oude (familie)graven. ‘Het is ooit begonnen met het onderhouden van de graven van mijn voorvaderen’, vertelt de vriendelijke Groninger. ‘Tegenwoordig wordende meeste  graven geruimd na een bepaalde periode, vroeger was een graf voor eeuwig. Boeren kregen bijvoorbeeld bij de aankoop van hun boerderij een eeuwigdurend graf naast de kerk. Die graven liggen er nog steeds. De grafsteen dus ook. Maar weer en wind laten hun sporen na. Vindt er geen onderhoud plaats, dan kun je je wel voorstellen hoe zo’n steen eruit komt te zien.. Mijn moeder verzorgde de graven van haar voorouders al; ik heb het van haar meegekregen en uiteindelijk ook van haar overgenomen. Ik verzorg inmiddels ook haar graf’.

Alberts inspanningen bleven niet onopgemerkt: al snel werd hij benaderd door een familie die zelf geen tijd had om een graf te onderhouden. ‘Via via kwamen ze bij mij terecht. En zo gaat het nu vaak: bel Albert maar, die doet dat wel. En zo ging ik dus van alleen graven van mijn eigen familie ook ‘vreemde’ graven verzorgen.  Inmiddels verzorg ik tien graven hier in de regio. Soms woont de betreffende familie te ver weg om het graf te verzorgen, in andere gevallen hebben ze er de tijd niet voor of willen ze er de tijd niet voor nemen. Iedereen is zo druk tegenwoordig. De reden maakt mij niet uit hoor, als ik gevraagd wordt doe ik het’. Albert legt vervolgens met uiterste precisie uit hoe de grafstenen gereinigd worden. Hij gebruikt hiervoor een afgepast mengsel van o.a. chloor en ammoniak. Afhankelijk van de ernst van de vervuiling door algen en mos brengt hij meer of minder middel aan en moet de behandeling al dan niet herhaald worden. ‘Maar schoon krijg ik ‘m altijd’. Vaak is het ook nodig om de belettering op te frissen. Ook daar draait Albert zijn hand niet voor om. Met behulp van een kurkje en speciale verf (‘vraag me niet wat het precies is, het is een bijzonder goedje dat goed dekt en lang houdt’) worden de vaak decennia oude letters weer in ere hersteld.

‘Het is voor mij een rustgevend werkje. Ik houd van de stilte van een begraafplaats’, gaat Albert verder. En hij voegt er lachend aan toe: ‘ik ben van nature een druk mens en ik praat graag. Op de begraafplaats kom ik tot rust; het enige gesprek dat ik dan voer is met mezelf’.

Op mijn vraag hoe lang Albert dit werk nog blijft doen antwoordt hij resoluut: ‘Zolang als mijn lichaam het toelaat blijf ik de graven verzorgen. Het is fijn om te horen dat de families waar ik het voor doe tevreden en soms zelfs positief verrast zijn over het resultaat. Sommige grafstenen of zerken zijn onherkenbaar.  Het is mooi werk; het geeft mij een goed gevoel, de familie is tevreden en ergens ben ik er wel van overtuigd dat ‘zij daarboven’ het ook wel weten te waarderen’.

Op verzoek van de betrokkene is de naam Albert Jager gefingeerd

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Rouw Het leven kan zomaar anders gaan.

Pasen viel dat jaar begin april. Je voelde de kracht van de zon toenemen in de frisse lucht van de lente. Het gezin van vijf (vader, moeder en drie kinderen) had de feestdagen doorgebracht met de familie. Het was gezellig geweest.

Uitvaart ‘Er zijn weer 100 mensen welkom bij een uitvaart’

Flexibel zijn in coronaperiode door nieuwe regels uitvaart. Bijna elke dag krijgen uitvaartondernemers in deze coronaperiode te maken met wijzigingen en veranderingen in de regelgeving als het gaat om de organisatie van uitvaarten. „We krijgen te maken met een overvloed aan updates vanuit de overheid of crematoria”, zegt zelfstandig uitvaartondernemer Eddie van Marum uit Niekerk. […]

Nieuws Vlaggen in Italië halfstok voor slachtoffers coronavirus

ROME/MILAAN (ANP) – In heel Italië zijn dinsdag vlaggen halfstok gehangen om te stil te staan bij de slachtoffers van het coronavirus. Het is een initiatief van de burgemeesters van het land, meldde persbureau ANSA. Ook in Vaticaanstad hangen de vlaggen halfstok. In veel plaatsen is op het middaguur een minuut stilte in acht genomen.

Coaching Ik wil eindelijk mijn moeder wel weer eens terug

Mager en bleekjes zit ze tegenover me. Terwijl ze net een paar weken Portugal achter de rug heeft, ziet ze eruit alsof ze herstellende is van een heftige griep. ‘Ik heb alleen maar gebeld met mijn moeder, mijn zussen en de wijkzorg van mijn moeder. Wat een ellende, ik heb nauwelijks zon gezien’, verzucht ze. ‘Mijn man en kinderen hebben vakantie gehad, maar ik kwam gestrester thuis dan dat ik heen ging.’

herinerhen
HerinnerHen Gerard Adema

Een klein jongetje, met een lapje voor het oog, staat met een plantenspuit in de hand. Hij moet de gipsmal nat houden terwijl zijn opa, kunstenaar
Gerhardus Adema, doorwerkt aan de bronzen koe ‘Us mem’. Gerard, oudste in een Leeuwarder Rooms gezin met vier kinderen, was dol op zijn opa. Net zoals zijn kleinkinderen later dol op hem waren.

Achter de deuren van de dood Huize Wezup

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? […]

Nieuws Shrek-regisseur Kelly Asbury overleden.

De Amerikaanse regisseur Kelly Asbury is vrijdag op 60-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van kanker.

Achter de deuren van de dood De videograaf

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? […]