Door: Team Mensenlinq in Nieuws

Zakenman Tiede Herrema, in jaren 70 gegijzeld door de IRA, overleden

De Nederlandse zakenman Tiede Herrema is op 99-jarige leeftijd overleden. In 1975 was hij 36 dagen lang voorpaginanieuws doordat hij in Ierland gevangen werd gehouden door mensen uit kringen van de IRA.

De op 21 april 1921 in Zuilen geboren Herrema studeerde wiskunde, psychologie en filosofie voor hij in 1959 promoveerde op een proefschrift over revalidatie. Van 1970 tot 1973 was hij voorzitter van de Stichting Het Dorp, een woongemeenschap voor mensen met een ernstige lichamelijke of meervoudige handicap in Arnhem.

Daarna vertrok hij naar Ierland, waar hij voor multinational AKZO leiding ging geven aan een dochteronderneming; de kabelfabriek Ferenka in het Ierse Limerick. In oktober 1975 werd hij, toen hij onderweg was naar zijn werk, ontvoerd door leden van een afsplitsing van de IRA. In ruil voor zijn vrijlating eisten ze de vrijlating van drie IRA-leden die in de cel zaten.

Geblindoekt op een bed

De eerste dagen van zijn ontvoering lag hij geblinddoekt vastgebonden op een bed in een boerderij. Hij probeerde contact te leggen met zijn ontvoerders, de 32-jarige Eddie Gallagher en de 21-jarige Marian Coyle. Dat lukte met Gallagher en hij wist hem ertoe over te halen zijn handen los te maken.

Nadat er helikopters over de boerderij waren gevlogen verplaatsten zijn ontvoerders hem naar een huis in een nieuwbouwwijk in het dorp Monasterevin, waar veel IRA-sympathisanten woonden. De politie kwam hen na 18 dagen op het spoor en deed een inval. Zijn ontvoerders duwden Herrema een kleine kamer binnen en dreigden hem dood te schieten. De politie staakte daarop de bestorming, maar Herrema en zijn ontvoerders konden daarna de kamer niet meer uit.

Telelenzen

Journalisten vanuit de hele wereld volgen de belegering met grote telelenzen, maar dagenlang gebeurde er niets. De twee ontvoerders en hun gevangene zaten letterlijk op elkaars lip in een ruimte van twee bij twee meter. Een krant in de hoek van de kamer deed dienst als toilet. Alle eisen van Herrema’s ontvoerders werden door de Ierse regering stelselmatig afgewezen. Uiteindelijk wist Herrema Gallagher en Coyle ervan te overtuigen dat ze moeten onderhandelen over de lengte van hun gevangenisstraf als ze zich zouden overgeven. Er werd een akkoord bereikt op vier jaar.

De ontvoerders gaven zich over en Herrema kwam vrij. Hij werd door de inwoners van Limerick als een held onthaald en benoemd tot ereburger van Ierland. Gallagher en Coyle werden veroordeeld tot gevangenisstraffen van 20 en 15 jaar, wat Herrema altijd zeer onrechtvaardig heeft gevonden.

Eddie Gallagher kwam na 15 jaar vrij en Herrema en zijn vrouw Elisabeth besloten hem tijdens een vakantie in Ierland op te zoeken. “We reden omhoog en toen kwam ons een vrachtwagentje tegemoet. Daarin zat Eddie”, vertelde hij in 2010 in Andere Tijden. “Hij draaide zijn raampje omlaag en zei: ‘Hi Tiede!’. We zijn beiden uitgestapt en hebben een half uurtje staan praten. Toen hij ons uitnodigde om thee te komen drinken hebben we vriendelijk bedankt. Dat ging net iets te ver. “

Samen met een cameraploeg van Andere Tijden ging hij 35 jaar na zijn ontvoering ook terug naar het huis in Monasterevin om daar tot de ontdekking te komen dat de vrouw van wie het huis destijds was er nog woonde. “Deze vrouw was destijds natuurlijk zo fout als wat. Ze was hartstikke medeplichtig. Maar ik voel geen wrok.”

Rob Out

De Ferenka-fabriek in Limerick werd eind jaren 70 gesloten en Herrema keerde terug naar Nederland. Hij had nog een aantal andere functies bij AKZO en was een tijdlang directeur van het Rode Kruis. Daarna stelde hij als interim-manager orde op zaken bij omroeporganisatie Veronica, waar onder leiding van programmadirecteur Rob Out een financiële chaos was ontstaan.

“Ach, zo’n ontvoering waarbij je de zaak zo probeert te beïnvloeden dat het goed afloopt, dat gaat nog. Maar dat ik de veelvuldig beschonken Rob Out die met twee reusachtige Deense doggen door het bedrijf liep, die hij liet poepen in de kamer van medewerkers die hem niet aanstonden, heb ontslagen, dat was pas een opgave.”

Herrema trouwde in 1948 met Elisabeth Borren. Samen kregen ze vier kinderen. Hij overleed vrijdag,na een slepende ziekte, een dag na de begrafenis van zijn vrouw, die 94 jaar is geworden.

Bron: NOS. Geplaatst 28-4-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

In memoriam Harm Bolding ‘Een actieve en sterke kracht achter de schermen’

Havelte – Het oud-raadslid Harm Bolding is overleden. Daarmee verliest het CDA Westerveld een uiterst betrokken bestuurslid.

Voorbereiden op later ‘Niemand mag alleen sterven’

Bij de koffieautomaat in de gang van het Hospice Gasthuis in de stad Groningen staat een man op leeftijd met twee kopjes cappuccino in zijn hand. Hij is even langs gekomen om zijn broer te bezoeken die op sterven ligt in één van de zes kamers van het hospice. „Mijn broer is hier al een paar maanden. De dokters hebben hem opgegeven”, vertelt hij. „We hebben hem hier gebracht, want de verwachting was dat hij nog maar een paar weken te leven had. Het is wonderbaarlijk dat hij er nog is. De zorg van de vrijwilligers doet hem goed. Het gaat beter met hem sinds hier verblijft.”

Rouw Tastbare herinnering meegeven voor na uitvaart

Vaak ga je na een bruiloft of een kinderfeestje naar huis met een klein bedankje, iets om de dag te kunnen blijven herinneren. Toen Iris Reek na de uitvaart van haar beste vriendin met lege handen naar huis ging, begon ze daar over na te denken. Iris: ,,Aan het einde van een leven wil ik graag een herinnering in huis hebben.’’ En zo kwam ze uit bij RememberBox.

In memoriam Gerard Hulshof: ‘Als jullie dit lezen ben ik helaas niet meer onder jullie’

Gerard Hulshof is niet meer. Hij is dinsdag overleden aan de gevolgen van kanker. Daarmee verliest Groningen ‘een van de grondleggers van de dance-scene in Groningen’. Hij nam in een laatste bericht op Facebook afscheid van zijn volgers.

In memoriam Dit dal was te diep voor Lianne (26)

Geen sloot is haar te breed, geen afterparty onbereikbaar: Lianne Bouman zoekt het avontuur, de spanning, het vertier.

Manon Snoeker
Uitvaart Een laatste geschenk

Terwijl ik de straat inrijd waar ik moet zijn, zet ik de autoradio zachter. De vrolijke muziek voelt ongepast. Ik parkeer mijn auto en terwijl ik mijn spullen bij elkaar pak, vraag ik mij af hoe ik de familie aan zal treffen.

Voorbereiden op later Overleven na een sterfgeval. Wat regel je als je ouders wordt?

“Hee schat, hoe hebben wij het ook alweer geregeld als er één van ons beide komt te overlijden?” Het was alweer een tijd geleden dat we de verzekeringen hadden bekeken en doordat er weer een reclamefolder in de bus viel van een man/vrouw polis, kwam de vraag naar boven.

Voorbereiden op later Een persoonlijk afscheid

Een uitvaart in Nederland lijkt van oudsher een traditie van een uitvaartplechtigheid, een condoleance met daarna als afsluiter koffie of thee met een plak cake. Steeds vaker zie je dat mensen ervoor kiezen om een afscheid een meer persoonlijk tintje te geven. Dat kan met muziek bijvoorbeeld, of met foto’s of videomateriaal. Maar er zijn veel meer manieren. Wat is verplicht/verboden, en welke manieren zijn er om een afscheid écht persoonlijk te maken? In de serie ‘Een persoonlijk afscheid’ laten we dit zien.