Door: Team Mensenlinq in Nieuws

Zakenman Tiede Herrema, in jaren 70 gegijzeld door de IRA, overleden

De Nederlandse zakenman Tiede Herrema is op 99-jarige leeftijd overleden. In 1975 was hij 36 dagen lang voorpaginanieuws doordat hij in Ierland gevangen werd gehouden door mensen uit kringen van de IRA.

De op 21 april 1921 in Zuilen geboren Herrema studeerde wiskunde, psychologie en filosofie voor hij in 1959 promoveerde op een proefschrift over revalidatie. Van 1970 tot 1973 was hij voorzitter van de Stichting Het Dorp, een woongemeenschap voor mensen met een ernstige lichamelijke of meervoudige handicap in Arnhem.

Daarna vertrok hij naar Ierland, waar hij voor multinational AKZO leiding ging geven aan een dochteronderneming; de kabelfabriek Ferenka in het Ierse Limerick. In oktober 1975 werd hij, toen hij onderweg was naar zijn werk, ontvoerd door leden van een afsplitsing van de IRA. In ruil voor zijn vrijlating eisten ze de vrijlating van drie IRA-leden die in de cel zaten.

Geblindoekt op een bed

De eerste dagen van zijn ontvoering lag hij geblinddoekt vastgebonden op een bed in een boerderij. Hij probeerde contact te leggen met zijn ontvoerders, de 32-jarige Eddie Gallagher en de 21-jarige Marian Coyle. Dat lukte met Gallagher en hij wist hem ertoe over te halen zijn handen los te maken.

Nadat er helikopters over de boerderij waren gevlogen verplaatsten zijn ontvoerders hem naar een huis in een nieuwbouwwijk in het dorp Monasterevin, waar veel IRA-sympathisanten woonden. De politie kwam hen na 18 dagen op het spoor en deed een inval. Zijn ontvoerders duwden Herrema een kleine kamer binnen en dreigden hem dood te schieten. De politie staakte daarop de bestorming, maar Herrema en zijn ontvoerders konden daarna de kamer niet meer uit.

Telelenzen

Journalisten vanuit de hele wereld volgen de belegering met grote telelenzen, maar dagenlang gebeurde er niets. De twee ontvoerders en hun gevangene zaten letterlijk op elkaars lip in een ruimte van twee bij twee meter. Een krant in de hoek van de kamer deed dienst als toilet. Alle eisen van Herrema’s ontvoerders werden door de Ierse regering stelselmatig afgewezen. Uiteindelijk wist Herrema Gallagher en Coyle ervan te overtuigen dat ze moeten onderhandelen over de lengte van hun gevangenisstraf als ze zich zouden overgeven. Er werd een akkoord bereikt op vier jaar.

De ontvoerders gaven zich over en Herrema kwam vrij. Hij werd door de inwoners van Limerick als een held onthaald en benoemd tot ereburger van Ierland. Gallagher en Coyle werden veroordeeld tot gevangenisstraffen van 20 en 15 jaar, wat Herrema altijd zeer onrechtvaardig heeft gevonden.

Eddie Gallagher kwam na 15 jaar vrij en Herrema en zijn vrouw Elisabeth besloten hem tijdens een vakantie in Ierland op te zoeken. “We reden omhoog en toen kwam ons een vrachtwagentje tegemoet. Daarin zat Eddie”, vertelde hij in 2010 in Andere Tijden. “Hij draaide zijn raampje omlaag en zei: ‘Hi Tiede!’. We zijn beiden uitgestapt en hebben een half uurtje staan praten. Toen hij ons uitnodigde om thee te komen drinken hebben we vriendelijk bedankt. Dat ging net iets te ver. “

Samen met een cameraploeg van Andere Tijden ging hij 35 jaar na zijn ontvoering ook terug naar het huis in Monasterevin om daar tot de ontdekking te komen dat de vrouw van wie het huis destijds was er nog woonde. “Deze vrouw was destijds natuurlijk zo fout als wat. Ze was hartstikke medeplichtig. Maar ik voel geen wrok.”

Rob Out

De Ferenka-fabriek in Limerick werd eind jaren 70 gesloten en Herrema keerde terug naar Nederland. Hij had nog een aantal andere functies bij AKZO en was een tijdlang directeur van het Rode Kruis. Daarna stelde hij als interim-manager orde op zaken bij omroeporganisatie Veronica, waar onder leiding van programmadirecteur Rob Out een financiële chaos was ontstaan.

“Ach, zo’n ontvoering waarbij je de zaak zo probeert te beïnvloeden dat het goed afloopt, dat gaat nog. Maar dat ik de veelvuldig beschonken Rob Out die met twee reusachtige Deense doggen door het bedrijf liep, die hij liet poepen in de kamer van medewerkers die hem niet aanstonden, heb ontslagen, dat was pas een opgave.”

Herrema trouwde in 1948 met Elisabeth Borren. Samen kregen ze vier kinderen. Hij overleed vrijdag,na een slepende ziekte, een dag na de begrafenis van zijn vrouw, die 94 jaar is geworden.

Bron: NOS. Geplaatst 28-4-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

In memoriam Nieuwsjager Luc Drenthe was druk, enthousiast, aanwezig, gek op aandacht, gevoelig, lief en hard

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Zoals Luc Drenthe (1928-2019), nieuwsjager.

Hij begroette mensen altijd met twee handen, in plaats van één. Of er kwam een hand op de schouder van de ander. Journalist Luc Drenthe uit Stadskanaal, in juli dit jaar op negentigjarige leeftijd overleden, kon hard en dwingend zijn, bijvoorbeeld tijdens de jacht op nieuws, maar volgens jongste zoon Bert was hij ook een sociale man, begaan met mensen.

Geert Lucas Drenthe werkte als correspondent voor RONO en RTV Noord, Winschoter Courant, de kabelkrant, Groninger Dagblad, Nieuwsblad van het Noorden, Telegraaf en bestierde de afgelopen jaren Persburo Luc Drenthe.

Rouw Grootste begraafplaats ter wereld is 1.200 voetbalvelden groot

De grootste begraafplaats in Nederland is de militaire begraafplaats Ysselsteyn in Limburg, ongeveer 28 hectare groot. Hier liggen 31.714 mensen begraven. Je wordt er stil van als je over deze imposante begraafplaats loopt. Minstens zo indrukwekkend is Wadi-Us-Salaam. Deze begraafplaats in Irak is namelijk 600 hectare groot – oftewel 1.200 voetbalvelden.

In memoriam Twan Tuik (19) uit Barger-Compascuum, de motorcrosser met een lach

Tijd van leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Vandaag Twan Tuik (2000 – 2019) uit Barger-Compascuum.

Rouw Het leven kan zomaar anders gaan.

Pasen viel dat jaar begin april. Je voelde de kracht van de zon toenemen in de frisse lucht van de lente. Het gezin van vijf (vader, moeder en drie kinderen) had de feestdagen doorgebracht met de familie. Het was gezellig geweest.

Coaching Vandaag is het zeven jaar geleden dat jij overleed

Ze heeft net gesport en zit in haar strakke legging en top nog na te hijgen van het fietsen. Ze oogt opgewekt en blij en dat is ze ook, zegt ze. Ik ben zo blij en dankbaar voor wat ik allemaal heb. Maar ik had het mijn zus ook zo gegund. Nu ik bijna vijftig […]

Voorbereiden op later Begraven zonder kist

Als mensen begraven worden gaat dat vrijwel altijd in een doodskist. Maar wist je dat er een alternatief is? Het is namelijk niet wettelijk verplicht om in een kist te worden begraven. 

In memoriam Dick Lukkien: icoon van de Langeleegte

Hoe dicht kunnen gevoelens van hemels geluk en ontroostbaar verdriet bij elkaar liggen. Een dag na de promotie van FC Emmen, vorige week maandag, namen vader en zoon Dick Lukkien een drankje op dit ongekende succes. Als er eentje apetrots was op deze stunt was het ‘ouwe Dick’, zoals de gelijknamige vader van de succescoach door iedereen liefkozend werd genoemd.

Jenne Meinema
In memoriam Jenne Meinema (1931-2020): Pionier van de bebop, aanjager van de jazz in het Noorden

Overleden is een van de bekendste jazzmuzikanten van het Noorden: saxofonist Jenne Meinema. Als ‘pionier van de bebop’ was hij aanjager van de jazz in deze regio, zowel tijdens de vele duizenden concerten die hij gaf, als in bestuurlijke functies. ‘Beste altsaxofonist van het Noorden.’ Zo werd Jenne Meinema halverwege de jaren vijftig al aangekondigd. […]