Terug
In memoriam

Tenniscoach Silvester Jorna gaf naast tennislessen ook levenslessen

Tijdens de indrukwekkende herdenkingsdienst van tenniscoach Silvester Jorna klonk onder meer het nummer Wish You Were Here van Pink Floyd. Twee maanden na zijn overlijden overheerst dat gevoel nog elke seconde van de dag bij zijn vrouw Marleen en zijn kinderen Bente en Jort. Zij hebben een toegewijde echtgenoot en een geweldige vader verloren. Het verdriet moet slijten, de leegte blijft en de stilte is soms ondragelijk.

Silvester Jorna overleed op 20 februari van dit jaar, een dag vóór zijn 69ste verjaardag. In 2022 werd urinewegkanker bij hem geconstateerd. Met alles wat hij in zich had heeft hij geprobeerd het monster te verslaan, maar deze strijd viel niet te winnen. Na negentien maanden, waarin iedereen die hem lief had tussen hoop en vrees leefde, hoorde hij dat hij was uitbehandeld. Het afscheid was ontroerend en toonde aan hoeveel Silvester voor veel mensen heeft betekend.

Tijdens zijn ziekte en na zijn overlijden stroomden de steunbetuigingen uit het hele land binnen. Het zijn er zóveel dat het voor de familie onmogelijk is om iedereen persoonlijk te bedanken, maar ze geven in deze zware tijd wel de kracht om door te gaan. Silvester gaf niet alleen tennislessen, hij gaf ook levenslessen. Hij was een levenskunstenaar, iemand die andere mensen graag wilde helpen, en dat voor de volle honderd procent deed. Hij was een coach die het beste uit zichzelf en uit zijn leerlingen haalde. Eigenwijs, met een vurig karakter soms, een man met een enorme drive, die als geen ander wist wat nodig was om successen te behalen.

Bekende verschijning

Silvester werd geboren in Naarden in een gezin van zes kinderen. Na de middelbare school bezocht hij de pedagogische academie. De didactische kwaliteiten die hij daar ontwikkelde, kwamen goed van pas in zijn latere loopbaan als tennistrainer. Via Soest, Zuidwolde, Amersfoort en Hoogeveen belandde hij in Meppel, waar hij een huisje kocht aan de Leliestraat in de Ezingerbuurt.

Vanaf dat moment werd hij een bekende verschijning in het Meppeler sportleven. Hij was een man met een uitgesproken mening, die mensen aan het denken probeerde te zetten. Silvester genoot binnen de tenniswereld veel aanzien. In 1977 begon hij als zelfstandig tennisleraar op de buitenbanen van MLTC aan een indrukwekkende carrière, waarin hij ervaring opdeed in alle facetten van het verenigingsleven. Met zijn kennis, enthousiasme en bevlogenheid zette hij Meppel als tennisstad op de kaart, met als hoogtepunt de seizoenen in de eredivisie. Silvester was constant bezig grenzen te verleggen en reisde voor zijn eigen ontwikkeling onder meer naar de Nick Bolletieri Tennis Academy in Florida en de Tretorn Tennis Academy in Båstad in Zweden. Hij scherpte zijn vaardigheden verder aan bij tennisgoeroes als Henk van Hulst en Stanley Franker.

Optimist

Achter alles wat hij deed zat een idee. Zijn visie op tennisgebied was uitermate succesvol. Dat bleek ook nadat hij in 2015 zijn eigen tennisschool, TennisMeppel, had opgericht. Daarmee was de cirkel rond. In 2020 werd hij door Anton Klunder naar Tivoli TC gehaald. Bij die club beleefde hij een aantal mooie jaren. „Waardering kun je alleen krijgen door het te verdienen”, zei hij in een interview in deze krant, waarin hij openhartig over zijn ziekte sprak. Tot een paar weken voor zijn overlijden was hij nog regelmatig te vinden op de banen bij Tivoli. Hij genoot van de contacten met zijn leerlingen, die op hun beurt vol respect spraken over hun coach. Silvester was een ongekende optimist, krachtig en levenslustig, die altijd kansen zag en zich niet uit het veld liet slaan door tegenslagen.

Hij was een man van de wereld, een echte levensgenieter. Een avonturier. Hij wisselde zijn activiteiten op de tennisbaan af met verre reizen, raakte in een kibboets verzeild tussen een groep wereldreizigers en trok door India, Amerika en Zuid-Afrika. Zijn favoriete bestemming werd uiteindelijk Zuidoost-Azië: de Filipijnen, Sri Lanka en vooral Thailand. Hij kwam er volledig tot rust. Het was een van zijn verborgen kanten. Het grote publiek kende hem als een bevlogen ambassadeur van de tennissport, maar zelf zag hij zich ook als traveler, boer en motorrijder.

Warme woorden

Tijdens de drukbezochte herdenkingsdienst in restaurant Narline in Zuidwolde sprak zijn echtgenote Marleen warme woorden. Ze vertelde hoe ze Silvester had leren kennen bij MLTC. „Je was aanwezig, je was streng doch rechtvaardig, motiverend, inspirerend, enthousiast, had de nodige dosis humor, was gepassioneerd, gedreven en wist een heus groepsgevoel te creëren. Je ademde tennis.” Ze raakten verliefd, trouwden, kregen twee mooie kinderen en waren zielsgelukkig in hun prachtige boerderij aan de rand van Havelte. Het zorgde ervoor dat Silvester op latere leeftijd steeds meer een familieman werd. Door het tennis was hij vaak van huis geweest, maar die schade werd dubbel en dwars ingehaald.

Tijdens de herdenkingsdienst, bijgewoond door 150 genodigden, schetsten naast Marleen en dochter Bente ook familieleden en vrienden het leven van Silvester. In het weekend ervoor hadden een paar honderd mensen, onder wie veel tennisleerlingen, de populaire tenniscoach een laatste groet gebracht in zijn geliefde boerderij. De oprijlaan en de gehele Trambaanweg waren gedurende twee avonden verlicht met kaarsjes. „Een pad naar het licht, voor jou”, zo omschreef Marleen het in haar toespraak. „Het was magisch, sereen, emotioneel, maar ook hartverwarmend voor ons.”

In de laatste maanden van zijn leven bracht Silvester ’s nachts, wanneer hij niet kon slapen, veel uren door met het maken van kaarsen. Het was een van zijn vele hobby’s. Hij deed er alles aan om zo lang mogelijk bij zijn gezin te blijven en benutte ieder moment van de dag om heel bewust te genieten van het leven. Een paar weken voor zijn overlijden bezocht hij samen met zijn broers in Deventer nog een concert van een tributeband die werk van zijn favoriete formatie Pink Floyd speelde. Tijdens de herdenkingsdienst klonken dan ook meerdere nummers van deze Britse band.

Rijk leven

De foto’s van Silvester, die tijdens de dienst werden getoond op grote schermen, getuigden van een rijk en waardevol leven. „We waren altijd trots op elkaar en vormden ondanks onze grote verschillen een hecht team”, sprak Marleen, die haar echtgenoot roemde om zijn eerlijkheid, zijn eeuwige optimisme en zijn levenskracht. Ze typeerde hem als haar baken, haar rots in de branding, maar vooral als ‘een mooi mens’. De muziek die voorbij kwam was even afwisselend als de levensreis van Silvester: Imagine van John Lennon, werk van Ramses Shaffy, U2, Bob Marley, Lady Gaga, Hallelujah van Pentatonix en twee nummers van Queen, waarvan Love of My Life niet eerder zo indringend klonk als deze middag in Narline.

Na afloop van de crematieplechtigheid kwam out of the blue een vliegtuig overscheren, als een symbolische groet aan de tenniscoach die aan zijn laatste reis was begonnen.

Bron : Dagblad van het Noorden, 28 april 2024. Foto : Familiefoto