Terug
In memoriam

Stille strateeg Willem Schippers (81) durfde zijn nek uit te steken voor zijn meubelimperium

Willem Schippers stond bekend als de ‘stille strateeg’ die gestaag het meubelimperium van zijn familie uitbreidde. Dinsdag 30 april overleed de bekende meubelmagnaat uit Emmen op 81-jarige leeftijd.

Willem Schippers, geboren op 20 september 1942 in Emmererfscheidenveen, had een bijzondere hobby. Hij spaarde miniatuur-giraffes. Stad en land reisde hij af op zoek naar een nieuwe, langnekkige ster aan het firmament. Overal dook hij ze op, onder meer tijdens zijn verre reizen naar landen als Zuid-Afrika, Amerika, Japan, China en Argentinië. Op een gegeven moment had hij thuis een verzameling van enkele duizenden giraffes. Naast de symbolische link met de dierentuin in zijn woonplaats Emmen vereenzelvigde Schippers zich graag met dit dier met zijn lange nek.

Hoewel klein van stuk stak ook Schippers zijn nek als ondernemer ver boven het maaiveld uit. In 1965 trad hij toe tot het familiebedrijf, dat in 1939 door zijn vader Herman als timmerwerkplaats en meubelfabriek was begonnen in Emmer-Compascuum. Schippers stond bekend als een visionair, een nuchtere Drent die bedachtzaam toewerkte naar de doelen die hij had gesteld voor de lange termijn. Hij verstond de kunst om op het juiste moment bij de juiste mensen een gevoelige snaar te raken. Een echte workaholic, bovendien.

‘Gat van Schippers’

Samen met zijn vrouw Riek kreeg hij drie dochters: Meta, Tineke en Carine. Gekscherend zeggen zijn kinderen dat hij ook een vierde dochter had: zijn meubelimperium. Gezegend met het zakeninstinct van zijn vader en de onverstoorbaarheid van een generaal groeide het bedrijf uit tot wat het nu is, de grootste woonwinkel van Drenthe. Dat al zijn dochters en schoonzoon Eelco tegenwoordig als derde generatie de scepter zwaaien in het familiebedrijf vervulde hem met trots.

In Schippers beginjaren was de meubelzaak te vinden aan de Wilhelminastraat in het centrum van Emmen. Totdat het familiebedrijf in 1970 een opvallende overstap maakte naar De Weiert. Schippers durfde hier als eerste ondernemer diverse winkelpanden te bouwen. Dat ging gepaard met de nodige scepsis van buiten, andere winkeliers versleten vader en zoon voor gek. Toen de bouwput werd gegraven werd in Emmen gesproken over ‘het gat van Schippers’, dat wel eens het ‘graf van Schippers’ zou kunnen worden.

Liefde voor Emmen

Met de kritiek als wind in de rug openden vader en zoon er een knoeperd van een winkel van ruim zevenduizend vierkante meter. De opgetrokken wenkbrauwen gingen snel weer naar beneden. De Weiert ontwikkelde zich in rap tempo tot een voornaam winkelcentrum en de eigenwijze meubelhandelaar beleefde er gouden tijden. Schippers bedacht zelf de slogan ‘Dagje Emmen, uurtje Schippers’.

Achteraf noemen zijn dochters dit zijn liefdesverklaring aan Emmen, de stad die diep in zijn hart zat. Met zijn expansiedrift probeerde hij ook eens voet aan de grond te krijgen in Groningen. Het werd een uitstapje van korte duur. Schippers was te gehecht aan Emmen. In de stad vertolkte hij tal van onbezoldigde functies, zoals bij de Rotary, de VVV en de kunststichting Broken Circle. In 2001 werd hij voor al zijn verdiensten geridderd.

Schippers was zijn tijd vooruit

Toch wilde Schippers op den duur weer vertrekken uit De Weiert. De bereikbaarheid en het parkeren bij het uitgedijde winkelcentrum werden een steeds groter probleem en daarom verkaste de zaak in 1991 naar de Cornelis Houtmanstraat. Ook deze stap naar de ‘periferie’ ging gepaard met enige weerstand. Veel winkeliers vreesden dat de activiteiten aan de rand van de stad, waar de vierkante meterprijs beduidend lager was, zouden leiden tot een leegloop van het centrum. Maar Schippers kon met zijn uitgestoken nek verder kijken dan de rest. Hij wist dat het één het ander niet hoefde te bijten.

Een verbouwing in 1991 transformeerde zijn levenswerk tot een gigantische meubelzaak, uitgewaaierd over drie naast elkaar gelegen winkelpanden. Iedereen kon er terecht. Jan met de pet voor een betaalbare inrichting, maar ook welgestelde Emmenaren die graag iets exclusievers wilden in hun woonkamer. Mettertijd groeide de Cornelis Houtmanstraat uit tot de meubelboulevard van Emmen.

Pensioen op zijn 78ste

Tot ver na zijn pensioen was Schippers hier te vinden. Hij maakte mee dat de drie losstaande panden na een grootscheepse verbouwing in 2016 aan elkaar werden gesmolten tot Schippers Woonwereld. Hij maakte mee dat Meta, Tineke en Carine hun intrede deden in het bedrijf. „Misschien doen ze het nog wel beter dan ik”, zei hij daarover tegen anderen. Nooit vertelde hij het zijn dochters rechtstreeks – en dat maakte het compliment misschien nog wel groter.

In 2020 ging hij op 78-jarige leeftijd met pensioen. Voor de buitenwereld, althans. Loslaten kon hij ‘zijn’ kindje nooit.

Symbolisch einde

Wel kwam er na zijn pensionering tijd om met volle teugen te genieten van zijn zes kleinkinderen, één jongen en vijf meiden. Hen zien opgroeien zag hij als het inhalen van verloren tijd, daar hij vroeger veelal te druk was om thuis te zijn voor zijn dochters.

Dinsdag 30 april overleed Schippers, nadat zijn gezondheid hem steeds vaker in de steek liet. Na zijn overlijden lag hij opgebaard in Afscheidshuis Vlinders, het uitvaarthuis bij winkelcentrum De Weiert. Dat hij zijn laatste rustpunt vond op de plek waar hij begon, maakte zijn leven volgens zijn dochters, vrouw én hemzelf op symbolische wijze rond.

Bron : Dagblad van het Noorden, 3 mei 2024. Foto : Familiefoto