WIm Hansen

Wim, Knôôk, schoolkameraad, jeugdvriend, jij kwam vaak bij ons in Ophoven, ik bij jullie in Munstergeleen, wat haalden we niet allemaal voor kattekwaad uit in onze jonge jaren. In de latere jaren toen je in Duitsland werkte en onderweg was vond je vaak wel een momentje om een schnitzel of een curryworst te komen eten bij mij op het vliegveld van Keulen. We zagen elkaar niet meer zo vaak de laatste jaren maar de schrik en de pijn is er niet minder erg door. Ik was bij het druk bezochte afscheid vanochtend, veel momenten van herkenning, instemmend knikken, glimlachen en een traantje wegpinken. Je was een lolbroek en een feestneus maar ook trouw aan degenen die je lief had. Katinka werd al zo vroeg van je afgenomen maar je bent door blijven gaan, petje af voor wat je allemaal gepresteerd hebt. Wim, goeie reis, we zien elkaar wel weer een keer, zeker weten.