Wiel Boumans

Beste Wiel, op Valentijn ging jij terug naar je Els. Kon het mooier voor jullie beiden? Neen, ook al is elk verlies voor vrienden en familie altijd te vroeg. De kinderen en kleinkinderen weten wel dat pap en mam nu weer samen zijn. Dat zal hen misschien wat troost geven. Toen wij enige tijd geleden nog bij jou aan het hek stonden hadden we helaas geen tijd om binnen te komen. Toen we vorige zomer nog bij Pat en Hilde en onze kleinkindjes Noah en Elisa samen zaten, hebben we de laatste keer onze verhalen aan elkaar verteld. Onze kinderen hadden er plezier in. We zegden ook aan elkaar hoe mooi ze dat wonen, hoe mooi ons - want dat was het zeker ook voor jou - Voeren wel is en wat we nog zouden kunnen verbeteren. Want zo was jij; zo ben ik, Huub: we wisten altijd wat beter kon! We zullen niet meer kunnen discuteren of een glas drinken. Maar het was goed dat we elkaar kenden. Rust nu maar zacht en doe de groeten aan jouw Els; steun de kinderen en onze kleinkinderen. Van Huub en Roos.

Veel sterkte met dit zware verlies. Maar ook een fijne gedachte dat hij weer bij Els is.