Neeltje van Mechelen-Schouten

Lieve Neeltje, De moeder van een vriendin, Astrid, zo leerde ik jou kennen. In stilte heb je mij als kind begrepen toen mijn leven heel moeilijk was. Zonder woorden en zonder oordeel gaf je mij de ruimte om te zijn wie ik was. Dat kwam denk ik door je wijsheid en compassie. Later heb ik pas beseft hoeveel impact dat op mij heeft gehad. En ook pas later begreep ik wat een bijzonder, heel hard werkend, mens jij geweest bent. In Utrecht zag ik je wel eens op de stoffenmarkt maar ik heb nooit de moed gehad om je hiervoor te bedanken. Hopelijk doet het je familie goed om te lezen dat je zoveel hebt betekend.