Overlijdensbericht Annie (Johanna Theresia) van Goethem-Timessen

  • de Gelderlander

Condoleanceberichten

Er zijn nog geen condoleanceberichten voor Annie (Johanna Theresia) van Goethem-Timessen

Plaats zelf een condoleancebericht

Er wordt getoetst of de inhoud van uw bericht voeldoet aan de door Mensenlinq.nl gestelde waarden en normen. Mocht dit niet het geval zijn, behouden wij ons het recht voor om uw bericht te verwijderen.

Kies een afbeelding uit onze . Of kies een

Levensverhalen

Dag Ma, Dag Oma, Lang ben je bij ons gebleven. Het was een lange weg, een te lange weg. Je stond altijd zo positief in het leven. Hebt ons allen groot gebracht met groot gemak. Alles ging vanzelf. Het leven was een feest, zeker de tijd met pa. Niet makkelijk in het begin, pa moest hard werken, geld was er niet, maar je ging zingend door de dag. Als kind was het elke dag op staan en eerst de radio aan. Dat is menigeen bij gebleven. Nooit was er iets teveel met een gezin van 5 kinderen. We groeiden op een een jeugd zonder zorgen en zonder problemen. Zo kwam het ook dat iedereen graag bij ons over de vloer kwam. Plaats en eten genoeg, hoe meer hoe gezelliger. Je werd van kleine dingen blij, van een bloemetje of effe in de tuin kijken en vooral van visite. Niemand kwam ongelegen. Schoonzonen en schoondochters kwamen en Iedereen was welkom, de deur stond altijd wagenwijd open voor allemaal. Altijd gezelligheid, drukte en altijd warmte. De een na de ander ging het huis uit en je had het prima naar de zin. Toen sloeg het noodlot toe, pa werd ziek en we verloren hem binnen 8 maanden. Je kon het verdriet nauwelijks aan en de mooie weg leek onbegaanbaar te worden. Kleinkinderen kwamen inmiddels en dat was een groot geluk, de uitspraak: vieze blagen, klinkt bij menig nog na in de oren. Ook kwam er tijdelijk een auto met chauffeur in het leven en je krabbelde weer enigszins op. Na enkele vervelende operaties sloeg het noodlot opnieuw toe. De arts constateerde plotseling dementie en de weg leek verdwenen, zonder richting. Je moest je oh zo geliefde huis achterlaten. Deze tijd was een hel, maar langzamerhand wende je ook hier en kon weer wat genieten van de dagelijkse dingen. Een bezoekje met een rij bloemetjes op de vensterbank, waar je altijd veel plezier aan had, was je leven. De laatste maanden was er bijna geen weg meer, hij werd steeds kronkeliger vol valkuilen en helemaal geen richting of houvast meer. Deze tijd was uiterst moeilijk, eenzaam, vol angst en paniek naar het onbekende. Nu ben je aan het einde van de weg gekomen met een lach als afscheid. Gaan jullie nu al? Kom eens gauw weer, waren altijd je laatste woorden. Nu moeten wij zeggen: Dag ma, ga maar naar pa! volg de weg naar hem! Het is goed geweest. De weg was lang, te lang. Dag ma, Dag Oma: rust zacht.
Geplaatst: 01-05-2021

Zelf een levensverhaal aanmaken

Wanneer u een levensverhaal wilt aanmaken, verzoeken wij u onderstaande velden in te vullen. Er wordt getoetst of de inhoud van uw bericht voldoet aan de door Mensenlinq.nl gestelde waarden en normen. Mocht dit niet het geval zijn, behouden wij ons het recht voor om uw bericht te verwijderen.

Foto's & Video's

Plaats zelf een YouTube-video

Er wordt getoetst of de inhoud van uw video voldoet aan de door Mensenlinq.nl gestelde waarden en normen. Uw video wordt pas zichtbaar wanneer deze door het team van Mensenlinq.nl is goedgekeurd. Let op! Deze video is voor iederen te zien op Mensenlinq.nl

Plaats zelf een foto

Er wordt getoetst of de inhoud van uw foto voeldoet aan de door Mensenlinq.nl gestelde waarden en normen. Mocht dit niet het geval zijn, behouden wij ons het recht voor om uw bericht te verwijderen.

Kies één of meerdere afbeeldingen van uw