Door: Team Mensenlinq in Rouw

Mijn moeder die niet meer wakker kon blijven.

,,Houd haar wakker.” Mijn vader keek bezorgd naar mijn moeder toen hij dit tegen mij zei. Hij moest de deur uit. Boodschappen doen.

Het was maandagochtend en we hadden net een feestelijk weekend gehad. Een kinderfeest in het kader van mijn twaalfde verjaardag. En de verjaardagsfeestjes van mijn opa en oma waarvoor we op en neer naar Brabant waren gereisd. Ik herinner me het vertrouwde gelach van ‘de volwassenen’ aan de koffietafel. Mijn moeder die vrolijk meedeed aan het vrolijke gebabbel.

Maar die maandagochtend zag ze eruit alsof ze inderdaad elke moment in slaap kon vallen. Ze zat in kniemakerszit op de driezitsbank, handen slap in haar schoot, haar ogen staarden naar niets. Ik dacht dat het juist beter voor haar was, slapen. Daar werd ik ook beter van wanneer ik bijvoorbeeld de griep had. Maar ik gehoorzaamde.

Ongetwijfeld heeft ze nog wel iets gedaan die week. Tv gekeken, gelezen, misschien zelfs wel een huishoudelijke klusje. Maar ik kan me haar alleen herinneren zoals ze daar op de bank zat. Ze werd bleker, haar ogen steeds leger.

Op vrijdag kwam alleen mijn vader naar beneden. In één rechte lijn naar de telefoon. Mijn broer en ik mochten niet naar boven.

De huisarts kwam. De ambulance kwam. Mijn moeder ging.

Mijn moeder in het ziekenhuis, aan de slangetjes, aan monitors. Ze vroeg volgens mij of we bij haar wilden blijven. Ze zei volgens mijn broer dat we naar huis moesten gaan.

Naar huis moesten we dan ook. Familieleden waren onderweg uit Brabant. Ze waren nog niet binnen of de telefoon ging. Dat we beter naar het ziekenhuis konden komen.

Hoe lang het duurde voor we er waren, wat ik dacht, wat op de radio klonk, of mijn vader, broer en ik iets zeiden in de auto; ik weet niets meer. Alleen nog dat we aankwamen bij haar ziekenhuiskamer. Een zuster sloot net de deur achter zich en zag ons. Zei: ,,Ze is net vertrokken.”  

Ik begreep meteen wat ze bedoelde. Al was er iets gebeurd wat tot dat moment niet in me op was gekomen dat het kón gebeuren – hoe ziek mijn moeder ook was. Maar ze was in slaap gevallen, ze konden haar niet meer wakker krijgen en ze zou ook nooit meer wakker worden.

Dit is de derde column over het overlijden van mijn ouders. Lees de andere colums hier ( https://mensenlinq.nl/over-1/ ) en hier ( https://mensenlinq.nl/over-2-waar-ik-was-toen-ik-hoorde-dat-mijn-moeder-longkanker-had/ ).  

Door: Martine van der Linden. Geplaatst 1-10-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

In memoriam Een voetbalman met een rood-wit hart

In zijn woonplaats Emmen is Geert Jeuring (80) overleden. Hij was de eerste stadion-speaker van FC Emmen en jarenlang materiaalman van de club.

Coaching Aan het werk na het overlijden van een dierbare

Het was stil in de familiekamer op de Intensive Care. Mijn gedachten vlogen alle kanten op. We waren nog maar even geleden met loeiende sirenes naar het ziekenhuis gereden. De situatie was ernstig, hoe zou het verder gaan?

In memoriam Nel Wagenaar ging dansend het leven uit

Een statige, deftige dame, kranig en open-minded. Nel Wagenaar-Veenman, die op 2 april op 96-jarige leeftijd overleed, ging nooit de deur uit zonder hoge hakken, een nette blouse, lange rok, ketting om en altijd een hoed op. Ruim zestig jaar woonde ze in Balk, maar op haar 87ste verhuisde ze naar Amsterdam, waar ze een tweede ‘jeugd’ beleefde.

In memoriam Jannes Berghuis, de lieve jongen die zomaar viel

Jannes Berghuis bezat een hele batterij notitieboekjes.
Daarin schreef hij, in een net, cursief handschrift. Over wat hij meemaakte op zijn reizen. Over hoe je kon zien of een vis ziek was of gezond. Over wat hij wilde worden na zijn studie. Over wie hij wilde worden. Niet iemand die hele dagen in een laboratorium slijt, zo ver was hij in elk geval. Nee, hij wilde betekenis hebben. De wereld een beetje beter en mooier maken.

Rouw Tips bij afscheid nemen van een dierbare: ‘Als je jezelf blijft, kan je het niet fout doen’

Afscheid nemen van een dierbare die komt te overlijden is onderdeel van een persoonlijk en soms emotioneel rouwproces. De dood is iets waar je je eigenlijk bijna niet op kan voorbereiden. Toch willen we graag van tevoren weten wat we kunnen verwachten. Alberta Kuil van Troost & Meer biedt rouw en verliesbegeleiding, geeft workshops en lezingen en verzorgt uitvaarten en deelt haar tips voor […]

Coaching Een loopbaantraject doorlopen tijdens rouw, kan dat?

Hij moest verder met zijn twee jonge kinderen nadat hij zijn vrouw was verloren aan die verschrikkelijke ziekte. In mijn vorige blog beschreef ik dat hij zijn werk kon hij niet meer naar behoren kon uitvoeren. Na vele gesprekken met zijn rouwbegeleider heeft hij samen met zijn werkgever besloten om de arbeidsovereenkomst te beëindigen. Nu […]

Voorbereiden op later Erik werkt voor Stichting Wensambulance Noord-Nederland: ‘De dankbaarheid van mensen is grandioos om te horen’

Een laatste wens in vervulling zien gaan is iets wat veel mensen verlangen. Erik Roelfsema wil er alles aan doen om dat mogelijk te maken. Hij kwam door zijn werk als ambulancechauffeur in aanraking met Wensambulance Noord-Nederland en werd al snel wenscoördinator. Erik: ,,Mijn werk als ambulancechauffeur is mijn passie geworden. Dat ik dit in mijn vrije tijd kan doen is dan erg leuk, maar het vraagt wel veel. De voldoening die het geeft is allemaal waard!’’

In memoriam In memoriam Bibian Mentel (1972-2021): paralympisch kampioene en onbeperkt veerkrachtige vrouw

Opgeven was nooit een optie. Totdat het lot Bibian Mentel niet langer een keuze liet. Iets meer dan drie jaar nadat zij tijdens de Paralympische Spelen van Pyeongchang op haar snowboard goud won en haar sportieve carrière eindigde, overleed zij, op 48-jarige leeftijd. Mentel stond synoniem voor heldenmoed, was kampioen in kanker overwinnen en vormde […]