Door: Team Mensenlinq in Rouw

Mijn moeder die niet meer wakker kon blijven.

,,Houd haar wakker.” Mijn vader keek bezorgd naar mijn moeder toen hij dit tegen mij zei. Hij moest de deur uit. Boodschappen doen.

Het was maandagochtend en we hadden net een feestelijk weekend gehad. Een kinderfeest in het kader van mijn twaalfde verjaardag. En de verjaardagsfeestjes van mijn opa en oma waarvoor we op en neer naar Brabant waren gereisd. Ik herinner me het vertrouwde gelach van ‘de volwassenen’ aan de koffietafel. Mijn moeder die vrolijk meedeed aan het vrolijke gebabbel.

Maar die maandagochtend zag ze eruit alsof ze inderdaad elke moment in slaap kon vallen. Ze zat in kniemakerszit op de driezitsbank, handen slap in haar schoot, haar ogen staarden naar niets. Ik dacht dat het juist beter voor haar was, slapen. Daar werd ik ook beter van wanneer ik bijvoorbeeld de griep had. Maar ik gehoorzaamde.

Ongetwijfeld heeft ze nog wel iets gedaan die week. Tv gekeken, gelezen, misschien zelfs wel een huishoudelijke klusje. Maar ik kan me haar alleen herinneren zoals ze daar op de bank zat. Ze werd bleker, haar ogen steeds leger.

Op vrijdag kwam alleen mijn vader naar beneden. In één rechte lijn naar de telefoon. Mijn broer en ik mochten niet naar boven.

De huisarts kwam. De ambulance kwam. Mijn moeder ging.

Mijn moeder in het ziekenhuis, aan de slangetjes, aan monitors. Ze vroeg volgens mij of we bij haar wilden blijven. Ze zei volgens mijn broer dat we naar huis moesten gaan.

Naar huis moesten we dan ook. Familieleden waren onderweg uit Brabant. Ze waren nog niet binnen of de telefoon ging. Dat we beter naar het ziekenhuis konden komen.

Hoe lang het duurde voor we er waren, wat ik dacht, wat op de radio klonk, of mijn vader, broer en ik iets zeiden in de auto; ik weet niets meer. Alleen nog dat we aankwamen bij haar ziekenhuiskamer. Een zuster sloot net de deur achter zich en zag ons. Zei: ,,Ze is net vertrokken.”  

Ik begreep meteen wat ze bedoelde. Al was er iets gebeurd wat tot dat moment niet in me op was gekomen dat het kón gebeuren – hoe ziek mijn moeder ook was. Maar ze was in slaap gevallen, ze konden haar niet meer wakker krijgen en ze zou ook nooit meer wakker worden.

Dit is de derde column over het overlijden van mijn ouders. Lees de andere colums hier ( https://mensenlinq.nl/over-1/ ) en hier ( https://mensenlinq.nl/over-2-waar-ik-was-toen-ik-hoorde-dat-mijn-moeder-longkanker-had/ ).  

Door: Martine van der Linden. Geplaatst 1-10-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Rouw Vijf tips om een prachtig kaartje te schrijven voor iemand die rouwt.

De rouw na het verlies van een dierbare is een moeilijke periode. Zeker in deze tijd met een lockdown en coronamaatregelen. Door kleine, betekenisvolle gebaren kunnen we er toch voor elkaar zijn. Een mooie manier om je medeleven te tonen, is door het sturen van een kaartje. Maar… Wat moet je in dat kaartje schrijven? Met deze vijf tips schrijf je een prachtige kaart voor iemand die rouwt.   Maak je […]

Rouw Over (2): Waar ik was toen ik hoorde dat mijn moeder longkanker had

9/11. De moord op Pim Fortuyn. MH17. Dramatische gebeurtenissen waarvan veel mensen zich nog herinneren waar ze waren en hoe laat het was toen ze erover hoorden. Ze herinneren zich de beelden, en vaak ook wat ze toen voelden. Ik ook.

Nieuws Componist Ennio Morricone (91) overleden

De Italiaanse componist Ennio Morricone is op 91-jarige leeftijd overleden. Hij stierf in een ziekenhuis in Rome waar hij was opgenomen na een val.

Nieuws Indiase hockeylegende Singh overleden

De Indiase hockeylegende Balbir Singh is op 95-jarige leeftijd overleden. Hij was al geruime tijd ernstig ziek, meldt de hockeybond van zijn land.

Coaching ‘Ik haat december. Weet je wel wat voor K-maand dit is?’

Ze doet zo haar best. Voor haar ouders, haar kinderen, haar werkgever en haar zus die niet voor zichzelf kan zorgen en zo dol is op haar. Ze werkt hard om de kinderopvang te kunnen betalen, want haar ouders kunnen niet meer oppassen. ,,Ze hebben heel veel bijgedragen hoor”, vertelt ze. En ik snap best dat het ze te veel wordt. Maar het was wel handig, en goedkoop.”

Rouw Hilly Bosscher uit Ruinen stapte 30 jaar geleden uit het leven, nadat ze haar beide zoons verloor. Psychiater Boudewijn Chabot hielp haar bij de euthanasie: ‘Ik wist niet wat ik hoorde’

Deze week is het dertig jaar geleden dat Hilly Bosscher (50) uit Ruinen uit het leven stapte, nadat ze in een paar jaar tijd haar beide zoons verloor. Ze had één wens: begraven worden tussen haar jongens. Psychiater Boudewijn Chabot, nu 80 jaar, uit Haarlem gaf haar de dodelijke middelen en werd vervolgd. Een terugblik. […]

Nieuws Filmcomponist en muzikant Johnny Mandel (94) overleden

De Amerikaanse componist en pop- en jazzmuzikant Johnny Mandel is op 94-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn vriend en muzikant Michael Feinstein maandagnacht. Het is niet duidelijk waaraan de componist is overleden.

Rouw Tastbare herinnering meegeven voor na uitvaart

Vaak ga je na een bruiloft of een kinderfeestje naar huis met een klein bedankje, iets om de dag te kunnen blijven herinneren. Toen Iris Reek na de uitvaart van haar beste vriendin met lege handen naar huis ging, begon ze daar over na te denken. Iris: ,,Aan het einde van een leven wil ik graag een herinnering in huis hebben.’’ En zo kwam ze uit bij RememberBox.