Door: Team Mensenlinq in Nieuws

Na coronabesmetting in ziekenhuis, is Dave Greenfield van The Stranglers overleden.

The Stranglers-toetsenist Dave Greenfield is zondag op 71-jarige leeftijd overleden door complicaties als gevolg van het coronavirus. De groep maakte zijn overlijden maandag bekend.

Greenfield had hartproblemen waarvoor hij in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Daar raakte hij besmet met het longvirus.

De toetsenist speelde 45 jaar bij The Stranglers. Hij componeerde onder meer het nummer Golden Brown uit 1982. Zijn bandgenoten wilden het nummer in eerste instantie niet uitbrengen, maar het werd uiteindelijk de grootste hit van de groep.

The Stranglers hadden onlangs hun afscheidstournee aangekondigd, maar deze concerten waren voor onbepaalde tijd opgeschort vanwege de coronapandemie.

Bron De Telegraaf. Geplaatst 6-5-2020

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Achter de deuren van de dood Huize Wezup

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? […]

Rouw Over (2): Waar ik was toen ik hoorde dat mijn moeder longkanker had

9/11. De moord op Pim Fortuyn. MH17. Dramatische gebeurtenissen waarvan veel mensen zich nog herinneren waar ze waren en hoe laat het was toen ze erover hoorden. Ze herinneren zich de beelden, en vaak ook wat ze toen voelden. Ik ook.

In memoriam Luc Drenthe, de speurneus van Stadskanaal, is niet meer

Luc Drenthe, de oudste journalist van Oost-Groningen, is na een kort ziekbed overleden. Hij werd 90 jaar en was tot op het laatst op zoek naar nieuws.

Voorbereiden op later Onontkoombaar verdriet

Tweede paasdag, zeven uur in de avond. Voor het eerst in 4 weken heb ik een dag waarin ik voor mijn gevoel niet achter mijn agenda aan hol. Afgelopen weken stonden in het teken van de crisis. Twee gelijke crisisteams gevormd die om en om 24 uur verantwoordelijk zijn voor WZH, ook in het weekend. Alle locatie- en stafmanagers bijeen geroepen om te bespreken hoe we deze crisis het hoofd wilden gaan bieden. Roosters aanpassen, mensen vrij spelen voor als het echt spannend wordt. Een opvangteam organiseren om personeel op te vangen en psychische bijstand te verlenen. Voldoende mondkapjes, handschoenen en schorten bij WZH zien te krijgen. Voor alle mensen die administratieve en kantoorfuncties vervullen een thuiswerkplek organiseren. Nieuwe maatregelen en richtlijnen van het RIVM en de overheid opvolgen. De moeilijkste en pijnlijkste daarvan is wat mij betreft dat we familie de toegang tot hun dierbaren in de WZH locaties moeten ontzeggen. Brieven opstellen voor personeel, bewoners en familie over wat WZH allemaal doet en moet doen naar aanleiding van Corona en wat dat voor hen gaat betekenen.

In memoriam Nog één keer alle namen van haar overleden gezinsleden

Vader Roelf. Moeder Aaltje. Roelf. Kees. Triny. Jantje. Martje. Jan. Willem en Willem. Titia Oorburg (88) noemde vorige week in een advertentie nog één keer alle namen van haar overleden gezinsleden. Waarom? Hierom.

Rouw Op 2 november is het Allerzielen? Wat is dat?

Op 2 november wordt weer Allerzielen gevierd. Door katholieken, maar ook door steeds meer anderen. Begin deze eeuw leek Allerzielen in ons land een rooms-katholieke gedenkdag op z’n retour. Maar de laatste jaren grijpen ook steeds meer niet-katholieken de dag aan als een moment om stil te staan bij overledenen. Of om, zoals steeds vaker gezegd wordt, het leven van geliefden te vieren.

Achter de deuren van de dood De inboedelafhandelaar

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? Is het een roeping, een bewuste keuze? Wat betekent het voor je persoonlijke leven als je in een branche werkt waar de dood een (prominente) rol speelt? In deze serie spreekt Cick Geers met mensen die hun werk uitvoeren rondom de dood.

Handen
Rouw Handen die je voor altijd vast kan houden: Anita maakt levensechte beelden van overledenen

Een tastbare herinnering hebben na het overlijden van een dierbare is voor veel mensen erg waardevol. Daarom heeft Anita de Jong daar haar werk van gemaakt. Met haar bedrijf Amavi Lifecasting maakt ze door middel van ‘bodycasting’ levensechte beelden van (delen van) volwassenen, kinderen en dieren in Friesland, Groningen en Drenthe. Anita: ,,Ik neem de familie mee in het hele bodycasting-proces, omdat juist het proces zo mooi […]