Door: Team Mensenlinq in Nieuws

Informatie over de nieuwe donorwet te ingewikkeld voor veel Nederlanders

1 juli 2020 wordt in Nederland de nieuwe donorwet ingevoerd. De essentie van deze wet is dat als je niet zelf actief een keuze vastlegt, je automatisch wordt geregistreerd in het donorregister, onder de noemer ‘geen bezwaar tegen orgaandonatie’. Meer dan de helft van de Nederlanders heeft (nog) niet geregistreerd of ze hun organen en weefsels willen afstaan na het overlijden. Het Nivel onderzocht wat de aandachtspunten zijn bij communicatie over orgaandonatie en de nieuwe donorwet aan mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden (ruim één op de drie Nederlanders).

Het ministerie van VWS voert een grootschalige voorlichtingscampagne uit gericht op alle Nederlanders van 18 jaar en ouder met als doel dat zoveel mogelijk Nederlanders hun keuze ten aanzien van orgaandonatie vastleggen in het Donorregister. Daarbij wordt gebruikgemaakt van diverse media (tv, radio, folders). Naast deze algemene publiekscampagne is er aandacht voor groepen die voorlichting op maat nodig hebben, waaronder mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden.

Mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden hebben behoefte aan praktische informatie
Ruim één op de drie Nederlanders heeft beperkte gezondheidsvaardigheden. Zij hebben moeite met het vinden, begrijpen en toepassen van gezondheidsinformatie. Het gaat bijvoorbeeld om mensen die niet (goed) kunnen lezen, weinig opleiding hebben gehad, de Nederlandse taal niet goed spreken of (licht) verstandelijk beperkt zijn. Zij hebben vooral behoefte aan praktische informatie vooraf met betrekking tot het doneren van organen: hoe gaat orgaandonatie precies in zijn werk, wat gebeurt er na mijn overlijden, is iedereen geschikt voor orgaandonatie, heb ik een keuze in welke organen wel en niet, mag ik doneren van mijn geloof, wordt er vertrouwelijk met mijn gegevens omgegaan en heeft mijn keuze geen invloed op de zorg die ik ontvang? Dit zijn belangrijke vragen die nu voor onrust en onzekerheid zorgen. Informatie hierover moet op een eenvoudige en toegankelijke manier worden aangeboden, bijvoorbeeld in de vorm van video’s, animaties en narratieven (verhalen).

Door vertrouwde personen is ondersteuning wenselijk
Daar waar informatiemateriaal aangeboden wordt, zou iemand aanwezig moeten zijn die vragen kan beantwoorden als dingen niet begrepen worden. Soms is er concrete behoefte aan hulp bij het registreren van een keuze, bijvoorbeeld bij het inloggen op de website met een DigiD of bij het invullen van een formulier. Deze ondersteuning kan het best worden gegeven door vertrouwde personen als de huisarts, begeleiders of mensen uit het eigen sociale netwerk.

Toegankelijke informatiekanalen inzetten
Daarnaast kan er meer gebruikgemaakt worden van informatiekanalen die goed toegankelijk zijn voor mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden. Dat kunnen websites zijn die speciaal zijn afgestemd op deze doelgroep, zoals www.lezenenschrijven.nl, zogenaamde ‘Steffie’s’, animatiefilmpjes die moeilijke dingen op een makkelijke manier uitleggen, en lokale tv, buurthuizen en bibliotheken.

Het onderzoek
Voor dit onderzoek is literatuuronderzoek gedaan en er zijn focusgroepen of individuele interviews uitgevoerd met dertig mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden.

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Uitvaart Plotseling overlijden? Dit is wat je moet regelen.

Het doet pijn om een dierbare te verliezen, zeker wanneer dit plotseling is. Je krijgt opeens te maken met allerlei rouwgevoelens, waardoor je er misschien helemaal geen zin hebt om erover na te denken wat er allemaal geregeld moet worden. Om het hopelijk iets makkelijker te maken, hebben wij de belangrijkste zaken voor je op […]

Voorbereiden op later ‘Ga in gesprek over de dood, ook met kleuters’

Een prentenboek over de dood. Voormalig juf Wina Eberhard uit Nieuw-Buinen liep er al bijna dertig jaar mee in haar hoofd. Nu het er is, hoopt ze dat haar boek uitnodigt om vaker over de dood te praten. Ze staat niet meer voor de klas, maar ze weet nog goed hoe het was. Het eerste […]

In memoriam Witte Jan Oosting uit Emmen, een terriër die van een geintje hield

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Vandaag Jan Oosting uit Emmen (1948-2019).

Rouw Het pad van mijn vader

Java, Indonesië. Dat het warm is, merken we direct nadat we uit het kleine vliegtuig stappen dat ons met een binnenlandse vlucht naar Semarang heeft gebracht. Wanneer we voet aan de grond zetten, kijk ik mijn broer aan. We hebben ons reisdoel bereikt. Ik klem mijn hand nog wat steviger om mijn tas. Het is alsof ik de inhoud ervan duidelijk wil maken dat de bestemming nabij is. ‘Je bent er bijna, pa’.

Achter de deuren van de dood Uitvaartspeelgoed

Er hangt een zweem van mysterie en onbekendheid rondom het werken in de uitvaartbranche. Alles rondom de dood is sowieso voor veel mensen een lastig onderwerp, laat staan als je er je beroep van hebt gemaakt. Wat beweegt iemand om het laatste afscheid van een persoon als werkterrein te hebben? Wat houdt het vak in? […]

herinerhen
HerinnerHen Jet Aldershof-Kiewiet

Jet zat met haar stralende glimlach achter het stuur van de auto toen vrijwel nog niemand een rijbewijs had. Nonchalant en zelfverzekerd.

Rouw Senang

Het is nog vroeg als ik gerommel hoor in de keuken. Kleine kindervoetjes stommelen vervolgens de trap op. Mijn vriendin opent de deur van de slaapkamer en gebaart me dat ik moet doen alsof ik slaap. Ik doe snel mijn ogen dicht en hoor mijn kleine schat zachtjes tegen haar mama zeggen: ‘Ssttt, papa slaapt […]

In memoriam Zuster Paulo, de laatste non van Groningen

Met kleine passen beende Zuster Paulo dag in dag uit door de binnenstad van Groningen. Ze woonde in het Sint Anthony Gasthuis, het hofje tegenover het politiebureau aan de Rademarkt. Vanuit haar woninkje ging ze dagelijks naar de Jozefkerk om er te bidden, naar de mis te gaan of om er schoon te maken. Tot op hoge leeftijd was zuster Paulo de aanvoerder van de poetsploeg van de kerk.