Terug
In memoriam

Functie elders voor eigenzinnige, vrolijke Roely. Poetsvrouw uit Valthermond werd 81 jaar

Roely Hulshof was haar tijd vooruit. In Valthermond viel ze in de jaren 70 op als gescheiden vrouw. Eigengereid ging de hardwerkende hulp in de huishouding haar eigen weg. Trouwen wilde de jonge moeder nooit weer. Ze genoot van het leven met haar kinderen.

Scheiden kwam nog amper voor in het dorp, toen Roely besloot dat ze niet verder wilde met de vader van haar twee jonge kinderen. Geen lösbol voor haar. De jonge bijstandsmoeder weigerde bij de pakken neer te zitten en zou iedereen wel even laten zien dat je je als vrouw alleen ook prima kunt redden.

De praktische boerendochter verdiende wat bij in de supermarkt van haar achterburen. Dat smaakte naar meer. Ze leende geld van haar ouders en kocht een lelijke eend (Citroën 2CV) om haar schoonmaakadresjes af te reizen. Ze was ook de hulp van haar ouders en ex-schoonmoeder. Al gauw stond ze bekend als een goede, hardwerkende kracht in de huishouding. Maar ze kwam alleen als je haar beviel.

De jonge Roely Hulshof.
De jonge Roely Hulshof. Eigen foto

Ze was altijd druk, maar na schooltijd wachtte ze dochter Anita en zoon Waalko thuis op met thee en meelkoekjes. Zij mochten vooral niet de dupe zijn van de scheiding en kwamen dan ook niets tekort. Ze misten ook geen vaderfiguur, want Roely ging met hen vissen, voetballen en nam hen van kleins af aan mee naar de TT in Assen.

Gek op de motor en TT

Ruim vijf jaar na haar scheiding had ze genoeg geld gespaard voor een compleet nieuwe inrichting van haar huurwoning. Bij een exclusieve zaak schafte ze voor duizenden guldens moderne zitmeubels aan en kasten die, heel nieuwerwets, aan de muur hingen. Blank grenen, heel anders dan het zware, donkere eiken uit die tijd.

Op jonge leeftijd was ze al besmet met de liefde voor motoren. Twee van haar broers kregen van pa een motor. Ze vond het geluid en het rijden fantastisch en werd een echte liefhebber. Van haar 18e tot haar 55ste mistte ze geen TT in Assen, behalve die ene keer toen ze net bevallen was van haar tweede kind.

Zodra de kinderen oud genoeg waren, nam ze ze mee naar het motorspektakel. Ook naar de voorpretsessies, de eindeloze stoet motorrijders die jaarlijks afkomt op de races. Eenmaal werd ze door de politie weggestuurd omdat ze in haar enthousiasme te dicht bij het asfalt kwam bij het aanmoedigen van de motorrijders om hun machines vooral open te scheuren. Luid en duidelijk, op z’n Veenkoloniaals.

Supersociaal en zonder schroom

Elke zomer ging ze op vakantie met de kinderen in de caravan, die ze had gekocht en deelde met een van haar broers. Regelmatig gingen vrienden mee. De supersociale Roely had er veel, vaak voor het leven. Ook eenzame ouderen konden op haar rekenen, zelfs als ze minder innemend waren. Roely kwam steevast iedere week op de koffie. Gewoon, omdat ze dat nodig vond. En deed dan gelijk ook het huishouden er nog even bij.

Eigengereid als ze was, kende ze geen enkele schroom. Haar kinderen schaamden zich soms dood. Zo kon ze een doos ijsjes halen in de supermarkt (‘nait te duur’) en dan met hen op een bankje gaan zitten in de tuin van wildvreemden. En als ze daar op werd aangesproken begon ze een gezellig praatje. ,,‘t Is ja zo mooi hier in joen toene. Wilst ook ‘n ijssie?’

‘Gain keerl weer’

Het huwelijk had ze afgezworen (‘veur mie gain keerl weer’). Toch had ze wel bijzondere contacten met mannen. Tot een echte relatie kwam het nooit. Dat was om verschillende redenen onmogelijk, dus wel zo veilig.

Via een advertentie ontmoette ze bijvoorbeeld Jan. Hij zocht een gezellin voor zijn reizen in de camper door Europa, omdat zijn vrouw niet de grens over durfde. De eerste nacht stonden ze op een camperplaats, maar betalen voor zo’n kaal terrein vond Roely niks. De innemende vrouw klopte voortaan aan bij een boerderij of buitenplaats voor een plekje voor de nacht.

Het lukte altijd, al sprak ze geen enkele vreemde taal. De oer-Drentse vrouw had genoeg aan gebaren, haar open blik en vriendelijke lach. Vaak kreeg het stel broodjes, fruit of eitjes toegestopt. Zij bedankte de gastgezinnen met oer-Hollandse Delfsblauwe klompjes die ze voor een paar kwartjes kocht op rommelmarkten.

Zeker 15 jaar trok Roely iedere zomer 2,5 maanden met Jan rond.
Zeker 15 jaar trok Roely iedere zomer 2,5 maanden met Jan rond. Eigen foto

Zeker 15 jaar trok Roely iedere zomer 2,5 maanden met Jan rond. Ze genoten van de reis en van elkaar.

Zelfs in het zorgcentrum vierde ze het leven

De coronapandemie zette haar leven op slot. Een reis naar Tanzania met zoon Waalko kon niet doorgaan. Daarna ging haar gezondheid achteruit. Ze mocht niet meer autorijden. Een ramp, want hoe moest ze nu naar haar werkhuizen toe?

De wereld ging sneller dan ze bij kon houden, toch bleef Roely haar eigen weg gaan. In zorgcentrum Heggerank in Musselkanaal maakte ze ook een feestje van haar laatste fase. Stil zitten kon ze ook op hogere leeftijd niet, ze bleef poetsen en stofzuigen, als hoorde ze bij de huishoudelijke dienst. In januari was de koek op en overleed ze, 81 jaar oud.

Functie elders , begint de tekst van haar overlijdensadvertentie.

Bron : Dagblad van het Noorden, 21 april 2024. Foto : eigen foto