Door: Team Mensenlinq in In memoriam

Evert Baumgarten uit Meppel was kleurrijke karategrootmeester met bronzen stem

In zekere zin is Evert Baumgarten, de op maandag 19 april overleden karategrootmeester uit Meppel, een coronaslachtoffer. Sinds de corona-uitbraak werden twee geplande operaties steeds uitgesteld. Hij verging van de rugpijn door een spier die op een zenuw drukte en er lag een kunstknie op hem te wachten.

De frustratie, en soms opwinding, over het uitzichtloze uitstel kwam zijn gezondheid zeker niet ten goede. Hij kreeg het op vrijdag erg benauwd met pijn op de borst. De pijn werd ’s zondags erger, waarna Baumgarten via de spoedeisende hulp in Meppel waar hij een hartstilstand kreeg naar Isala Zwolle werd vervoerd. De gezondheidstoestand van de fysiek altijd zo sterke Evert Baumgarten verslechterde zienderogen. Hij overleed die dag in het bijzijn van zijn gezin, drie dagen voor zijn 79ste verjaardag.

Streng regime droeg bij aan de vorming van zijn karakter

Evert werd op 22 april 1942 in Bandoeng in het toenmalige Nederlands-Indië geboren. Zijn ouders en hij overleefden de oorlog. Zijn vader was geïnterneerd en zijn moeder was met haar zoontje ondergedoken. In september 1950 vertrok hij samen met zijn moeder op de MS Oranje naar Nederland. Na de middelbare school ging hij in Leeuwarden naar een hbs-internaat. Daar gold een streng regime dat heeft bijgedragen aan de vorming van zijn karakter: gedreven, volhardend, daadkrachtig en betrokken. Hij zei wel eens dat hij het als lastig had ervaren zijn plek in de maatschappij te vinden. „Hierdoor wilde hij het altijd beter doen dan de rest. Dit verwachtte hij ook van de mensen om zich heen”, vertelde zijn dochter Mabel bij de afscheidsplechtigheid.

Veel herinneringen had Evert niet aan de Indische oorlogsjaren. Toch heeft deze zwarte periode voor een deel zijn leven beïnvloed. Hij sprak graag over zijn jeugd en hield zich intensief bezig met het lot dat zoveel Joodse kinderen in de oorlog wachtte. Hij voerde op latere leeftijd veel gesprekken met leeftijdgenoten en oudere Meppelers. Het verbijsterde hem met hoeveel onbegrip stadgenoten voor de Tweede Wereldoorlog over de Joodse inwoners spraken. Zo werd hem duidelijk waarom Meppelers zich afzijdig hielden bij de deportatie van hun Joodse stadgenoten.

Expositie in de Woldstraat

De vooroordelen die hieraan ten grondslag lagen, troffen ook de landgenoten in Nederlands-Indië. Bij hem groeide het besef hoe de Indiërs de gruwelijke Japanse bezetting en na de oorlog het brute koloniale Nederlandse gezag overleefden. Hij was lid van de werkgroep Educatie van de Stichting Gedenkstenen Meppel.

Deze werkgroep bereidde een tentoonstelling voor over Meppeler Joodse kinderen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daarbij zou ook aandacht worden besteed aan het leven binnen Nederlands-Indië. Voor dat laatste aspect van de expositie had Baumgarten allerlei materiaal verzameld. De locatie was bekend: het cultureel centrum van het echtpaar Jakobs aan de Woldstraat. De expositie werd net als zijn operaties door corona steeds uitgesteld. Als eerbetoon aan Evert Baumgarten heeft de werkgroep het voornemen verder te werken aan de expositie Meppeler kinderen tijdens WOII .

Liefde op het eerste gezicht

Evert was bedrijfsleider bij de Hema in Hilversum toen hij 56 jaar geleden Hannie van Reenen ontmoette. Het was liefde op het eerste gezicht. Ze trouwden en kregen een zoon en een dochter.

Baumgarten kreeg later commerciële functies bij NCR Retaildivisie Nederland in Amsterdam en het Nationaal Kas Register in Amersfoort. Hij onderhield als accountmanager relaties met grote klanten als Nieuwe Weme, Coöp, Vendex Food Groep en Spar Nederland. Hij was volgens oud-collega’s een topverkoper.

In 1968 verhuisde Baumgarten naar Maassluis. Daar nam hij de karateschool over van Henri Seriese. Evert was meer van het boksen. Hij kreeg in militaire dienst echter een auto-ongeluk, waardoor hij niet meer op niveau kon boksen. Hij ging zich richten op karate. Evert haalde in 1971 de zwarte band en als Sensei (leraar) de 5e dan. Hij werd later Shihan: grootmeester. Evert richtte in 1976 eerst in Uffelte en later in Meppel de karateschool Shin Bu Ken op. Na de Wheem zette hij de school voort aan de Paradijsweg in de sportschool Easy Active. Door corona lagen de trainingen maanden stil.

Respect, zelfbeheersing en discipline

Hij onderrichte vele honderden leerlingen in de basisdoelstelling van karate: jezelf kunnen verdedigen zonder het gebruik van buitensporig geweld. De liefde voor de sport zat bij hem diep. De vrijdagavond voor zijn overlijden stapte hij voor de eerste keer met een rollator de sportschool binnen. Hij gebruikte al een tijdlang een wandelstok voor als het echt niet anders kon. Hij wilde op eigen benen blijven staan, trots, rechtop, spiedend naar de verrichtingen van zijn leerlingen die hij met zijn bronzen stemgeluid onophoudelijk aanwijzingen gaf.

Zijn kracht als leraar was dat hij zijn pupillen zoveel mogelijk zelfvertrouwen bijbracht. De woorden Shin Bu Ken betekenen ‘open geest, vechtkunst en vuist’. Hij droeg zijn school over aan Lesley Snijder met wie bijna een kwart eeuw heeft samengewerkt.

Karate is volgens grootmeester Baumgarten ook voor meisjes en vrouwen een sport, waarbij respect, zelfbeheersing en discipline enorm belangrijk zijn, net als doorzettingsvermogen, weerbaarheid en zelfvertrouwen.

Evert Baumgarten was een man van gezelligheid. Hij kwam graag in plaatselijke cafés met zijn vaste plek aan de bar van Herberg ’t Plein. Altijd een praatje makend met bekenden: joviaal, geïnteresseerd en met oud-leden of familie van hen herinneringen ophalend. Als hij eenmaal op zijn praatstoel zat, kon hij onderhoudend en gedreven vertellen over Nederlands-Indië, de postkoloniale tijd, het noodlot dat de Joodse stadgenoten trof, maar ook over lichtvoetiger onderwerpen als sport en wijnen. Als een ware Ilja Gort wist hij wijnliefhebbers te boeien met de historie van wijnen. Verhalen doorspekt met humoristische anekdotes. Historische aspecten waren altijd dichtbij. Als hij het over had mogen doen, zei Evert Baumgarten wel eens, dan was hij geschiedenisleraar geworden. Een leraar die met zijn ogen dicht orde had kunnen houden.

Bron: Dagblad van het Noorden. Geplaatst 14-5-2021

Vond je dit een nuttig artikel? Deel het:



herinerhen
HerinnerHen Blijvend in herinnering

We willen hen die we moeten missen blijven herinneren. Met een HerinnerHen houdt u het verhaal van uw overleden dierbare levend. Mensenlinq plaatst hun verhaal en foto in een dag- of weekblad en ook op de site van Mensenlinq.

Uitvaart Cake of champagne na de uitvaart?

Cake of champagne na de uitvaart?
Wat zijn de alternatieven en trends.

Nieuws Larry King (87) overleden

De Amerikaanse talkshowhost Larry King is op 87-jarige leeftijd overleden. Dat meldt Ora Media, het bedrijf waarvan de Amerikaanse presentator mede-oprichter is, op Twitter. King werd begin dit jaar opgenomen in het ziekenhuis, nadat hij was besmet met het coronavirus. Het leek even beter te gaan met de presentator, maar zijn situatie verslechterde toch weer. Het […]

In memoriam Zigeunerin Annie Emmerink (1942-2019) uit Emmen, de Bernadette van Drenthe

Annie Emmerink heette ze, maar veel meer mensen kenden haar als Annie van ‘t kappeltje. Bij haar woonwagen op het woonwagenkamp in Emmen werd eind 2002 een kapel gebouwd. Niet lang daarna kwam bisschop Eijk langs om het gebouwtje en het Mariabeeld in te zegenen.

In memoriam ‘Nicky wilde zo graag een normaal leven’

Het leven duurde voor Nicky Kalk maar 29 jaar. De vrouw wilde zó graag een normaal leven, maar kon zich niet ontworstelen aan een drugsverslaving.

Nieuws First Blood-acteur Brian Dennehy overleden

De Amerikaanse acteur Brian Dennehy is overleden. Dat heeft zijn dochter bekendgemaakt op Twitter. Dennehy stierf een natuurlijke dood. Hij is 81 jaar geworden.

Rouw Inspiratie: 10 manieren om een dierbare te herdenken

Een dierbare herdenken is waardevol en kan op verschillende manieren. Natuurlijk door naar zijn of haar laatste rustplaats te gaan en hier een moment van stilte te houden. Of door het bekijken van foto’s. Maar er zijn meer mogelijkheden om iemand te herdenken. Wij geven tien tips. Spreek af en herdenk  Vind je het fijn om samen met […]

Voorbereiden op later Onontkoombaar verdriet

Tweede paasdag, zeven uur in de avond. Voor het eerst in 4 weken heb ik een dag waarin ik voor mijn gevoel niet achter mijn agenda aan hol. Afgelopen weken stonden in het teken van de crisis. Twee gelijke crisisteams gevormd die om en om 24 uur verantwoordelijk zijn voor WZH, ook in het weekend. Alle locatie- en stafmanagers bijeen geroepen om te bespreken hoe we deze crisis het hoofd wilden gaan bieden. Roosters aanpassen, mensen vrij spelen voor als het echt spannend wordt. Een opvangteam organiseren om personeel op te vangen en psychische bijstand te verlenen. Voldoende mondkapjes, handschoenen en schorten bij WZH zien te krijgen. Voor alle mensen die administratieve en kantoorfuncties vervullen een thuiswerkplek organiseren. Nieuwe maatregelen en richtlijnen van het RIVM en de overheid opvolgen. De moeilijkste en pijnlijkste daarvan is wat mij betreft dat we familie de toegang tot hun dierbaren in de WZH locaties moeten ontzeggen. Brieven opstellen voor personeel, bewoners en familie over wat WZH allemaal doet en moet doen naar aanleiding van Corona en wat dat voor hen gaat betekenen.

Rouw Huilend zit ze met het rieten mandje op schoot

Het is een prachtig kindje. Haar moeder laat de foto’s zien van het doodgeboren meisje. Haar derde kind. Ze zou nu acht zijn geweest. ‘We hebben een paar hele mooie dagen gehad met haar. Mijn zoon en dochter gingen er heel natuurlijk mee om toen ze bij ons in de kamer in haar witte rieten mandje lag. Ze waren heel verdrietig, want er zou een nieuw kindje komen en dat gebeurde ook, maar ze bleef maar heel kort. Ze snapten heel goed dat het heel erg was wat er was gebeurd, maar het zijn kinderen he.
En ze vonden al die aandacht en al dat bezoek ook heerlijk, wat ik heel goed snap.

Nieuws Amsterdamse verzetsstrijdster Betty Goudsmit overleden

De Amsterdamse verzetsstrijdster Betty Goudsmit-Oudkerk is zondagmorgen op 96-jarige leeftijd overleden. Dat heeft uitgeverij Amphora Books bekendgemaakt. Goudsmit was tijdens de Tweede Wereldoorlog werkzaam op de crèche aan de Plantage Middenlaan vanwaaruit honderden Joodse kinderen zijn weggesmokkeld.