Terug
In memoriam

Arent Zoer: niet altijd even beminnelijk, maar als paardenman zeer gewaardeerd

Op zondag 9 juni is op 78-jarige leeftijd de markante paardenman Arent Zoer in Hoogeveen overleden.

Het moet in het midden van de jaren zeventig zijn geweest dat de hippische wereld kennismaakte met Arent Zoer. Onverschrokken stuurde hij de schimmel Blue Pearl over de ruim 2 meter hoge muur in de Meppeler Markthallen. Zijn rijstijl liet te wensen over, maar zijn lef was onovertroffen en zijn wil om te winnen maakte hem een ruiter die graag gezien werd op de concoursvelden.

Met oog voor de potentie van de vierbenige sporter kocht hij voor dochter Jennie de pony Promisses, waarmee zij aan de start verscheen bij het EK in 1983. Daarna reed dochter Gina deze pony op het EK in 1987 en vervolgens was het zoon Albert die in 1989 met deze pony van start ging op het EK.

Ontdekker van talenten

Arent Zoer met Okidoki.
Arent Zoer met Okidoki. Foto: Persburo Melissen

Jennie was ondertussen overgestapt naar de paarden en eindigde met Desteny als dertiende op het WK in 1990. Het bevestigde de naam van Arent Zoer als ontdekker van talenten. Want het was dezelfde Arent Zoer die in een sompig weiland achter Zuidlaren een paard had zien staan dat later onder Rob Ehrens (de huidige bondscoach van de springruiters) op de Spelen in Seoul van start zou gaan onder de naam Olympic Sunrise.

Zoer zag in paarden waar een ieder aan voorbijliep de kwaliteit als springpaard en hij durfde geld te bieden, om vervolgens aan Jennie en Albert de gelegenheid te bieden dat wat Arent gezien dacht te hebben in de wedstrijdring te tonen. Als de kinderen dat wisten waar te maken, dan konden er enorme bedragen geboden worden, maar dat maakte hem niet uit. Hij negeerde die biedingen met de koppigheid die hem eigen was.

Wie Arent Zoer zegt, zegt in één adem Okidoki en Sam. Okidoki was van zijn generatie één van de allerbeste springpaarden van de wereld. Dat werd onderstreept door de gouden teammedaille op het WK in Aken 2006 en het EK in Mannheim 2007 met Albert in het zadel. Met Sam won Albert in 2008 de meest prestigieuze Grote Prijs ter wereld: die van Aken. Albert zou zeker met Okidoki naar de Spelen van Hong Kong zijn gereisd als hij niet de dag na zijn zege met Sam in Aken met een jong paard ten val was gekomen en daarbij een ernstige beenbreuk opliep.

Ook dit waren allemaal paarden die door Zoer op de kleinere concoursen waren gescout. Weliswaar kocht Zoer veel paarden die niet allemaal toppers waren, maar hij slaagde erin ze wereldwijd goed te verkopen. Zo wist hij zijn stal zonder sponsors financieel in de benen te houden, hetgeen zonder meer respect verdient.

Openstaande deur

Arent Zoer.
Arent Zoer. Foto: Persburo Melissen

De laatste jaren werd Arent geplaagd door een afnemende gezondheid, die hij met zijn koppigheid moeilijk kon accepteren. In zijn koffiekamer in de manege volgde hij op tv-schermen de springsport wereldwijd en tegelijkertijd de verrichtingen van de ruiters en paarden in de naast ernaast gelegen rijhal. Door de openstaande deur communiceerde hij met Albert en met zijn jongste zoon Renzo, die als ponyruiter nu niet alleen actief maar – tot groot genoegen van Arent – ook zeer succesvol is.

Er zullen in hippisch Nederland niet veel mensen zijn die Arent Zoer een innemende persoonlijkheid hebben gevonden. Daarvoor was hij te vaak een hork. Maar er zullen in hippisch Nederland ook weinig mensen zijn die niet heel diep hun petje afnemen voor de kennis en kunde van Arent Zoer als het gaat om het herkennen van de potentie van het paard als topspringpaard. Daarnaast verdient hij het respect van geheel hippisch Nederland voor de wijze waarop hij al zijn kinderen in staat heeft gesteld om op topniveau in de springsport te presteren.

Op zijn overlijdenskaart staat ‘Heel bijzonder, heel gewoon, gewoon een heel bijzonder persoon’. En zo is het. Arent Zoer was een man aan wie je een hekel kon hebben om de wijze waarop hij zich uitte, maar van wie je hield als je de springsport lief hebt. Ja, Arent Zoer was gewoon een heel bijzonder persoon.

Bron : Dagblad van het Noorden, 13 juni 2024. Foto : Persburo Melissen